سقوط سرنوشت محتوم رژیم صهیونیستی

بسم الله الرحمن الرحیم
بصیرت:رژیم صهیونیستی پس از چند دور حمله هوایی به غزه روز گذشته تهدید کرد بزودی نوار غزه را هدف حمله گسترده ای قرار خواهد داد.
جنگنده های رژیم صهیونیستی روز جمعه مناطق خان یونس رفح و شمال غزه را هدف هشت حمله هوایی قرار دادند که در این حملات شماری از فلسطینی ها مجروح و چندین خانه نیز ویران شد. در پی این حملات سیلوان شالوم معاون نتانیاهو تهدید کرد عملیات گسترده ای علیه نوار غزه در راه است .
گرچه جنگ افروزی و جنایت جز لاینفک ماهیت و استراتژی رژیم صهیونیستی از بدو شکل گیری موجودیت این رژیم شرور و جعلی بوده است ولی طرح دوباره تهدیدات برای جنگ افروزی از زبان مقامات این رژیم در مقطع کنونی ناشی از شرایط ویژه ای است که بر این رژیم منطقه خاورمیانه و همچنین جهان حاکم می باشد.
واقعیت این است که رژیم صهیونیستی برخلاف تبلیغات موجود و تلاش هایی که سردمداران این رژیم برای عادی نشان دادن شرایط آن بعمل میاورند در ضعیف ترین موقعیت و وخیم ترین وضعیت قرار دارد و توسل به زبان تهدید و جنگ در واقع تلاشی به منظور سرپوش نهادن بر معضلات و بحران هایی است که این رژیم دچار آن می باشد. اکنون پس از گذشت شش دهه از اعلام موجودیت رژیم صهیونیستی این رژیم نه تنها هیچگونه مشروعیت و مقبولیتی در جهان ندارد بلکه از لحاظ نظامی نیز کاملا در ضعف قرار گرفته است . اگر رژیم صهیونیستی تا چندی قبل توانسته بود با تفوق در چند جنگ با اعراب برای خود هیمنه ای ایجاد کند طی چند سال اخیر و بخصوص پس از جنگ 33 روزه لبنان و جنگ غزه این هیمنه کاملا فرو ریخته است . اکنون دیگر کسی در جهان برای تهدیدات نظامی این رژیم اهمیتی قائل نیست . ارتش این رژیم که تا چندی قبل توسط رسانه های صهیونیستی ارتش برتر منطقه معرفی می شد در جریان این جنگ ها مشخص شد که ببری کاغذی بیش نیست .
طی دو جنگ 33 روزه لبنان و جنگ 22 روزه در غزه جهانیان دیدند ارتش تابن دندان مسلح رژیم صهیونیستی که از حمایت های همه جانبه اطلاعاتی و لجستیکی غرب نیز برخوردار می باشد در برابر رزمندگانی که شمار آنها از چند هزار تجاوز نمی کند و تنها به سلاح های ابتدایی دسترسی دارند شکست خورد و مفتضحانه عقب نشینی را پذیرفت . با قاطعیت باید گفت که پس از تحولات سالهای اخیر به خصوص پس از دو جنگ لبنان و غزه شرایط ویژه ای بر منطقه حاکم شده است و معادلات سیاسی و نظامی منطقه نیز متاثر از آن شکل جدیدی پیدا کرده است .
در شرایط جدید رژیم صهیونیستی کاملا به موضعی انفعالی دچار است و روز به روز در ابعاد سیاسی و نظامی ضعیف تر و زبون تر می شود. این واقعیتی است که آثار آنرا می توان از بحران های دامنه دار داخلی در صحنه سیاسی رژیم صهیونیستی به روشنی مشاهده کرد. صحنه سیاسی فلسطین اشغالی امروز کاملا متشنج و بی ثبات است و از لحاظ اجتماعی نیز جامعه صهیونیست ها دچار سرخوردگی و یاس بی سابقه ای است .
بازتاب وخامت اوضاع رژیم صهیونیستی در میان متحدان غربی این رژیم مخصوصا آمریکا به وضوح آشکار است . اکنون آمریکایی ها نیز دریافته اند که این رژیم عاقبتی جز فروپاشی و اضمحلال ندارد و علیرغم تلاش ها و تحرکات گسترده مستمر لابی صهیونیستی برای حفظ انسجام در حمایت از تل آویو تفرقه و تشتت در میان آمریکایی ها درباره ادامه حمایت ها از این رژیم فتنه انگیز شدیدا بالا گرفته است .
اکنون در محافل سیاسی و مطبوعاتی آمریکا تردیدهای جدی در تداوم حمایت های کورکورانه از این رژیم مطرح شده است که تاکنون این حجم از انتقادها در مورد سیاست های آمریکا در قبال اسرائیل سابقه نداشته است .
اگرچه درباره اختلافات اخیر دولت باراک اوباما با رژیم صهیونیستی نباید دچار ساده اندیشی شد و نباید این اختلافات را مبنایی برای بروز تغییرات در استراتژی خاورمیانه ای آمریکا تلقی کرد ولی قطعا نمی توان چالش داخلی جاری میان آمریکایی ها در قبال حمایت های بی چون وچرا از تل آویو را نادیده گرفت . با درنظرگرفتن این واقعیت است که انگیزه های سردمداران رژیم صهیونیستی از اظهارات جنگ افروزانه اخیر آشکارتر و روشن تر می شود.
سران حاکم بر رژیم صهیونیستی اکنون می کوشند با تحریک گروههای فلسطینی و به دست آوردن مستمسک برای روشن کردن آتش جنگی جدید به زعم خود هم شرایط روحی به شدت متزلزل نظامیان و جامعه این رژیم را ارتقا دهند و هم شرایطی را ایجاد کنند که آمریکا و متحدان غربی آن رژیم تحت فشار محافل صهیونیستی وادار به ادامه حمایت های همه جانبه از این رژیم شوند.
آنچه در این میان موجب تاسف است مواضع کاملا منفعلانه و ذلیلانه سران جهان عرب است که دامنه انفعال و بی تفاوتی آنها نسبت به شرایط جاری واقعیت های موجود تا مرز خیانت و همسویی کامل با رژیم صهیونیستی امتداد یافته است . سران حکومت های عرب به جای اینکه از فرصت موجود در مقطع کنونی و شرایط تاریخی حاکم بر منطقه و ضعف بی سابقه رژیم صهیونیستی برای تقویت جبهه ضدصهیونیستی استفاده نمایند به سیاست های منفعلانه و سازش کارانه گذشته ادامه می دهند و هیچگونه تحرکی از آنان مشاهده نمی شود که نمونه این بی عملی و بی خاصیتی را جهانیان اخیرا از سران عرب در لیبی مشاهده کرده اند.
ملت فلسطین و دیگر ملتهای منطقه برخلاف حاکمان وابسته مسیر خود را انتخاب نموده و به این نکته یقین پیدا کرده اند که تنها راه احقاق حق از رژیمی که هیچ زبانی به جز زور نمی فهمد مبارزه و مقاومت است . این مسیری است که تا اینجا نیز دستاوردهای بسیار ارزشمند برای آرمان مردم فلسطین و عزتمندی مسلمانان جهان به ارمغان آورده و پیروزی نهایی را نیز به دنبال خواهد داشت .
تاریخ دو دهه بحران خاورمیانه نشان داده است که صهیونیست ها از راه سازش و مذاکره امتیازی به اعراب نمی دهند بلکه آنها از این فرصت برای تحکیم پایه های موجودیت رژیم اشغالگر بهره می جویند. بنابراین تنها راه باقیمانده مقاومت مردم در برابر این رژیم جنایتکار است مقاومتی که قطعا به زوال کیان صهیونیستی خواهد انجامید.