پس از مصطفی مدح شیر خدا

بصیرت:از تاثیرگذاری تفکر شیعی بر ادبیات می توان سرودن حماسه نامه های مربوط به اهل بیت را برشمرد. « حمله حیدری » نام دو منظومه در قالب مثنوی به زبان فارسی درباره جنگهای پیامبر و حضرت علی (علیه السلام ) است . یکی از « بمان علی کرمانی » در 30 هزار بیت که در ایران سال 1264 چاپ شده است دیگری از میرزا محمد باذل مشهور به وزیرخانه (م 1124 ) که شامل 24000 بیت درباره پیامبر و حضرت امیر و غزوات آن حضرت تا شهادت اوست . کتابهای حماسی دیگری هم با همان عنوان از سرایندگان مختلف وجود دارد که در وصف دلاوریهای حضرت علی علیه السلام است . این نامگذاری برگرفته از شجاعت حضرت علی علیه السلام در جنگهاست که در برخی دعاها و صلوات ها نیزبا عنوان « الصوله الحیدریه » به آن اشاره شده است . در حمله حیدری « باذل » حوادث تاریخ اسلام از بعثت پیامبر تا پایان عصر خلافت عثمان آمده و عمده حماسه سرایی او مربوط به غزوات زمان پیامبر و حوادثی است که حاوی فضایل و مناقب امیرالمومنین است .
به عنوان نمونه چند بیت از اشعار او آورده می شود :
پس از مصطفی مدح شیر خدا
بود نزد ارباب عرفان روا
به مدح علی خامه سر می کنم
زمین تا فلک پرگهر می کنم
علی صورت قدرت کردگار
علی در جهان رحمت کردگار
علی دره التاج در وجود
علی مالک الملک اقلیم جود
وصی نبی جفت پاک بتول
فروزنده شمع دین رسول
حواریون علی (ع )
حواریون علی علیه السلام به اصحاب خاص آن حضرت گفته می شود. هر چند در جای دیگر (اصحاب علی علیه السلام ) از یاران آن حضرت بحث شده لیکن چون عنوان حواریون مستقلا در احادیث آمده عنوان می شود. حواریون اصطلاحی است که ابتدا قرآن درباره یاران ویژه حضرت عیسی مطرح کرده است (آل عمران آیه 52 مائده آیه 112 صف آیه 14 و .. ) لیکن درباره پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و حضرت علی علیه السلام و امامان دیگر نیز مطرح است یاران مطمئن و پیمان بسته ای که عهد نشکستند و با عهد درست و میثاق استوار از دنیا رفتند. طبق برخی روایات حواریون امام علی علیه السلام عبارت اند از : عمروبن حمق خزاعی محمدبن ابی بکر میثم تمار و اویس قرنی . شیعیان خاص و پاک از گناه در یک نگاه کلی حواریون ائمه شیعه اند. به تعبیر امام صادق علیه السلام : « ان شیعتنا حواریونا » شیعیان ما حواریون مایند.
حیدر
نام دیگر علی بن ابی طالب است که میان شیعه مشهورتر است به معنای شیر و نشان شجاعت اوست . خود امام علی علیه السلام در جنگ خیبر هنگام مبارزه بامرحب خیبری فرمود که مادرم مرا حیدر نامید (انا الذی سمتنی امی حیدره ). این نام اغلب با صفت کرار می آید. حیدر کرار یعنی شیر شجاع و حمله آور. به شیعه از آن جهت که منسوب به آن حضرتند « حیدری » هم گفته شده اس . اینکه مادر آن حضرت نام وی را حیدر نهاد شاید برای زنده نگه داشتن نام پدرش بوده (فاطمه بنت اسد) و اسد و حیدر هر دو به معنای شیر است پس علی علیه السلام شیر و شیرزاده است . روایتی هم هست که آن حضرت در کودکی اژدهایی را درید و از آن رو حیدر گفته می شود. در اشعار منقبتها به این نکته بسیار اشاره شده است . از جمله در شعر ابن یمین فریومدی است :
آن طفل شیردل که به توفیق ایزدی
در عهد مهد کرد شکار اژدها علی است
حمله حیدری