همت مضاعف در کار مفید

بصیرت:چندسالی است که به همت رهبر انقلاب سنت حسنه، نامگذاری سال در ابتدای هر سال شمسی رواج یافته است و رهبری با جایگاه تعیین راهبردهای مهم کشور به این مهم اقدام می‌کند. امسال نیز با تحلیلی که معظم له از مسائل کشور داشته اند؛سال جاری را به نام "همت مضاعف و کار مضاعف" نام گذاری کردند .بنابراین راهبرد اصلی کشور کار،کار و کار می‌باشد. اهمیت راهبرد فوق زمانی روشن می‌شود که بدانیم معضل اصلی توسعه نایافتگی کشورها، تنبلی،کم کاری و اراده ضعیف است .مطالعه وضعیت کشورهای توسعه یافته نشان می‌دهد، نقطه عطف تحول و توسعه،در کار مضاعف و همت عالی نهفته است .اگر بنا باشد یک کشور نمونه برای الگوبرداری ذکر شود ژاپن مثال بارزی است در فاصله سال‌های 1850تا1880 میلادی مردان بزرگی از خانواده‌های سامورایی در ژاپن پا به عرصه هستی نهادند و منشا تغییرات و تحولات مهمی در این کشور شدند .آنها تصمیم گرفتند حداکثر کوشش خود را برای صنعتی کردن ژاپن بکار گیرند.
روشنفکران این کشور در بیداری و آگاهی مردم و رهبری تحولات اقتصادی و اجتماعی دوران میجی،نقش درجه اول ایفا کردند. آنان دریافتند که با تکیه بر فرهنگ کهن خود می‌توان جنبش کار راه انداخت.
تجربه کشور موفق ژاپن، نشان می‌دهد که رشد توسعه اقتصادی آنها در درجه اول در تاثیر بالا بودن فوق العاده مردم عملی شده است.
گزارش یک موسسه تحقیقاتی در آمریکا نشان می‌دهد،نگرانی کمپانیهای آمریکایی فقدان مغزهای متفکر نیست، بلکه کمبود مدیرانی است که بتواند این قوه خلاق را به گونه‌ای موثر به کار گیرد.
در سنگاپور گزارش شده است که در فاصله سالهای 1983 تا 1986 نیمی از افزایش تولید ناخالص ملی این کشور به دلیل بهره وری کار بوده است.
در کشور ما ایران هم حجم کار پایین است و هم مقدار سرانه کار مفید بسیار پایین می‌باشد و اکنون کشورها با شاخص کار مفید سنجش می‌شوند و بر این اساس در مدل توسعه یافته و عقب مانده تعریف می‌شوند.
ژاپنی‌ها که اوایل دهه 1950 تصمیم به رشد گرفتند، کار و تلاش روزانه خود را بیش از پیش افزایش دادند به طوری که ساعات کار در صنایع و شرکت‌های مختلف به طور متوسط در هفته حدود 50تا60 ساعت گزارش شده است اکنون بیشتر ژاپن شناسان بر این باورند که معجزه اقتصادی این کشور در طول دهه‌های 60و 1950 در درجه اول در سایه ساعات کار طولانی،صرفه جویی و کم مصرفی مردم آن حاصل شده است.
کره جنوبی و تایوان هم که حدود سی سال پیش از الگو قرار دادن ژاپن، تصمیم به رشد اقتصادی خود گرفته و خواهان رقابت با تولیدات ژاپن در بازارهای بین المللی شدند؛ به خوبی واقف بودند که برای موفقیت خود لازم است بیش از ژاپنیها کارکنند و کمتر از آنها مصرف کنند .
کارگران کره‌ای که بزرگترین آرزوی شان رقابت با تولیدات ژاپن بوده است در هفته 5تا 10 ساعت بیش از کارگران ژاپن کار می‌کنند و دستمزدی معادل کمتر از نصف کارگران ژاپن دریافت می‌دارند.
به همین جهت اکنون موفق شده اند در بسیاری از بازارهای صادراتی ژاپن نفوذ کنند و با آن کشور به رقابت بپردازند.
در سفری که چندی پیش به چین داشتیم وقتی از یک مسئول چینی در خصوص علت ساعات کار طولانی خانم‌ها در آن کشور پرسیدیم با کمال تعجب گفتند که ما طبق برنامه می‌بایست در پایان برنامه پنج ساله، مقام اول اقتصادی دنیا باشیم بر همین اساس هم آحاد مردم چین برای این هدف عالی متحد می‌باشند .درژاپن برای گزینش مدیران سطح بالا اداری افزون بر ملاک‌های تحصیلات،ارشدیت و تجربه طولانی نظر موافق و تائید همکاران نیز از شروط اصلی برای تصدی مشاغل مهم محسوب می‌شود و چون این دسته از مدیران اختیارات خود را ناشی از مردم می‌دانند،ارتباطشان با ارباب رجوع برپایه اصل مسئولیت اداری، قرار دارد و خود را موظف و ملزم می‌دانند که با تمام توان خویش در خدمت مراجعین باشند.
و اکنون ما با آن همه آموزه دینی در خصوص ارزش کار و اعراض از کار لغو و ترغیب به کار مفید در جایگاه غیر متناسب با شأن تاریخی،فرهنگی خود قرار داریم،امید است که این نامگذاری به تغییر نگرش منتهی شود و در حد چند همایش و بیل بُرد خلاصه نشود.

(به قلم محمدعلی وکیلی)