در طلب دلارهای امپریالیسم! / سلمان مفخر

جنجال آفرینی عده ای قلیل در هنگام سخنرانی رئیس جمهور در دانشگاه تهران، چنان برای ایالات متحده شعف انگیز بود، که سخنگوی بوش راسا به میدان آمد و از حرکت آزادیخواهانه!! آنان تمجید کرد. این تمجیدها را می توان به دو گونه تحلیل کرد؛ اول، جنگ روانی و تلاش برای ایجاد هجمه رسانه ای واحد علیه ایران و دوم، یارگیری و جذب نیرو.

در این خصوص، با توجه به تجربه های پیشین، گزینه دوم محتمل به نظر می رسد، از یاد نبرده ایم که رهبران پیاده نظام دانشجویی برخی گروههای افراطی، امروز در آغوش موسسه نئومحافظه کار و به نام «اینترپرایز» از حقوق های چند هزار دلاری بهره مند هستند و بنابه سیاق عملی پدران کهنسال خود در خارج کشور، از آنجا نسخه های شبهه ناک برای وطن می پیچند.

بنابراین به جاست که نهادهای امنیتی هشیار باشند و به خوبی این تحرکات را رصد کنند. از سوی دیگر به نظر می رسد برخی از این اقدامات عامدانه و در جهت آن است که مقدمات برخورد قضایی فراهم شود. یعنی برخی از این آزادیخواهان!! می کوشند، عامدانه حساسیت نهادهای مسئول را برانگیزند تا با چند صباحی که در بازداشت برسر می برند، در غرب نامی به هم زنند و پس از آزادی با گریز به آن سوی آب ها، نانی به کف آورند. این حربه ای است که تاکنون بسیاری از اینان آزموده اند و نتیجه گرفته اند. بنابراین صرف برخورد قضایی راه گشا نیست، باید در برابر این «توطئه نرم» مقابله نرم افزارانه و سیاسی را پیشه ساخت، مقابله ای که با توجه به پتانسیل ها و ظرفیت های جنبش های دانشجویی اصولگرا و متعهد به آرمان های امام (ره) وانقلاب، سهل و ممتنع است.