سازمان ملل چه می کند؟

بصیرت:تهدیدات اتمی علنی باراک اوباما مانند همیشه از سوی سازمانهای بین المللی از جمله سازمان ملل متحد مورد غفلت قرار گرفته است.سازمانهای بین المللی طی سالهای اخیر به محلی برای مانور جریانهای سلطه تبدیل شده اند.شورای امنیت سازمان ملل متحد نیز متشکل از قدرتهای بزرگ و زورگو می باشد.
اوباما نه تنها نتوانسته است لکه های سیاه به جامانده از دوران روسای جمهور قبلی آمریکا را پاک نماید،بلکه با تهدید هسته ای ایران بر سیاهی و تیرگی این لکه ها افزوده است.
دولت دموکرات اوباما از یک سو با برگزاری نشست امنیت هسته ای سعی دارد ادعای خلع سلاح هسته ای قدرتهای بزرگ را بر زبان آورده و از سوی دیگر با ادبیاتی وقیحانه جمهوری اسلامی ایران را مورد تهدید قرار می دهد.به راستی این تناقض از سوی ایالات متحده آمریکا چگونه قابل توجیه است؟این پارادوکسها تنها در سیاست خارجی قدرتهای بزرگ قابل مشاهده است.امروز حقیقتی فراگیر بر همگان اثبات گردیده است،اینکه اوباما که در مبارزات انتخاباتی سال2008 با شعار” تغییر” بر سر کار آمده بود نقاب از چهره خود برداشته است.در چهره اوباما ترکیبی از همه روسای جمهور ایالات متحده قابل مشاهده است.اما سازمانهای
بین المللی در برابر این تهدید چه کرده اند؟
سازمانهای بین المللی رسالتی حقوقی بر عهده دارند که مکلف به انجام آن هستند.اگرچه سازمانهای بین المللی طی سالهای پس از جنگ جهانی دوم بارها تحت تاثیر قدرتهای بزرگ از جمله یاالات متحده آمریکا قرار داشته اند اماباید با همکاری بین المللی و فشار افکار عمومی مانع از ادامه مانور واشنگتن در این سازمانها شد.تسخیر شورای امنیت سازمان ملل و شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی دهن کجی بزرگ به همه دولتها و ملتهای جهان محسوب
می شود.مجامع جهانی و سازمانهای بین المللی به عنوان مدعیان رعایت صلح و برابری دولتها و ملتهای جهان نباید تهدیدات رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا علیه جمهوری اسلامی ایران را نادیده انگارند.فراموش نکنیم که باراک اوباما به عنوان رئیس جمهور یک کشور ،کشوری دیگر را مورد تهدید قرار داده است.همین مسئله اقتضائات حقوقی خاص خود را دارد.مقام معظم رهبری چندی پیش در پاسخ به تهدیدات هسته ای اوباما فرمودند:
" چرا تهدید هسته‌اى می کنید؟ چرا دنیا را به ویرانه شدن تهدید می کنید؟ چرا جرأت می کنید چنین غلطى بکنید؟ هیچ کس نباید جرأت کند بشریت را با یک چنین تهدیدهایى مواجه کند. به زبان آوردنش هم غلط است؛ ولو خودشان بگویند نه، ما نیتش را نداریم؛ اشتباه کردیم به زبان آوردیم. به زبان هم نباید بیاورند. از اظهارات این چنینى که تهدید صلح بشرى است، تهدید امنیت جامعه‌ جهانى است، نمی شود به‌آسانى گذشت."
در هر صورت اوباما و سایر مقامات کاخ سفید نمی توانند ادعا کنند که میان نیت و حرف ایالات متحده آمریکا فاصله وجود دارد زیرا هرگونه گفتاری که در عرصه بین المللی عینیت یابد دارای تبعات خاص خود خواهد بود.اوباما نیز باید پاسخگوی گفتار وقیحانه خود در خصوص جمهوری اسلامی ایران باشد و نمی توان با شانتاژ رسانه ای و استناد به اینکه میان گفتار و عمل مقامات آمریکایی فاصله وجود دارد از این اقدام وقیحانه چشم پوشی کرد.اما انتظار جمهوری اسلامی ایران و سایر اعضای نظام بین الملل از سازمانهای بین المللی نظیر سازمان ملل متحد و آژانس بین المللی انرژی اتمی این است که بیش از این اعتبار خود را در نظر ملتهای جهان خدشه دار نکرده و به وظایف قانونی خود در مهار جریان سلطه عمل نمایند.
علی بیات