حجاب مصونیت است و طهارت، نه محدودیت

بصیرت:1 - قرآن مجید "لباس و پوشش" را خاص انسان "یا بنی آدم قد انزلنا علیکم لباسا یواری سوآتکم و ریشا" می‌داند و با تکریم و تعظیم و تشبیه انسان‌ها به لباس، مقوله پوشش را امری جدی و حکیمانه [هن لباس لکم و انتم لباس لهن" اعلام می‌دارد. این کتاب آسمانی به وضوح اعلام می‌دارد ابلیس و شیطان بزرگ، در اندیشه جدا کردن آدم و همسرش از لباس و پوشش "ینزع عنهما لباسهما لیبریهما سوآتهما" برآمد و می‌خواست انسان به سمت برهنگی برود و حالت ناهنجار یابد. در همه جا وقتی نوزادی به دنیا می‌آید برای او لباس تدارک می‌بینند و بلافاصله وی را می‌پوشانند. آیه 26 اعراف را مورد توجه قرار دهید که می‌فرماید "ذالک خیر، ذالک من آیات‌الله لعلهم یذکرون" وجود لباس و پوشش و لباس پارسائی را برای فرزندان آدم خیر و خوبی می‌داند، و آن را از آیات الهی معرفی می‌کند و به وضوح اعلام می‌دارد، از فرزندان آدم می‌خواهیم که به خود آیند و لباس و پوشش را مصلحت و حکمت بدانند و به صلاح و مصلحت خود بیندیشند. بدین جهت بزرگان می‌گویند حجاب مصونیت است، حجاب بها دادن ومنرلت است، نه محدودیت و سختگیری و بهانه‌جوئی.
2 - آنچه به انسان جلوه می‌دهد و نمایان می‌سازد "تبرج" لباس است و نه برهنگی و نمایش آن به دیگران، آنچه به مرد و زن جامعه انسانی اعتبار و احترام و ارزش می‌دهد، وقار و متانت، جمال باطنی و شایستگی در رفتار و کردار و پندار است و بالعکس آنچه آرامش و آسایش جامعه را به هم می‌ریزد و از کار و تلاش بازمی‌دارد تبرج و نمایش و خودآرائی جاهلانه "ولا تبرجن تبرج الجاهلیه الاولی" است. استاد مطهری می‌فرمود، محیط بیرون خانه، محیط کار و تلاش و تحصیل و تعلیم، خدمت‌رسانی و خدمات‌پذیری است، همه باید در تامین این محیط کوشش نمایند، هرگونه حرکت و لباس و رفتار و آرایش مرد و زن، که آرامش محیط را خدشه‌دار سازد امری ناپسند می‌باشد.
3 - وقتی صحبت "نهی از منکر" در مورد بدحجابی می‌شود، برخی موضوع کار فرهنگی و توجیه فرهنگی را عنوان می‌نمایند و برخورد ظاهری و فیزیکی از قبیل "تذکر، بازداشت، تعهد، جریمه در دادگاه" را ناصحیح اعلام می‌دارند، پاسخ این است که چه کسی با کار فرهنگی در این مورد مخالف است و یا مانع است، دیگر اینکه در مورد انجام کارهای خلاف دیگر از قبیل رانندگی، موادغذائی فاسد و داروئی، تقلبی و خدمات نارسانی، چه می‌کنید، چرا در این موارد، جریمه و توقف و تعطیل را عملی می‌سازید، ولی به حجاب که می‌رسیم، برخورد را نمی‌پذیریم.
4 - در کمیسیون فرهنگی، خانم نماینده‌ای اظهار می‌داشت، در ترکیه به من گفته شد حجاب در ترکیه یا صفر است یا صد، ولی در ایران معلوم نیست حجاب چه وضعی دارد، بی‌حجابند، یا چنددرصد از حجاب را قبول دارند. نقل می‌کرد در اتوبوس به خانمی تذکر حجاب داده شد، با گستاخی چادر بانوی محجبه را کشید و وضع ناهنجاری بوجود آورد، خودم مسافران خانم به تبریز را پوشیده‌تر از برخی بانوان عازم مشهدالرضا علیه‌السلام دیدم و تذکر مهماندار به آنان تاثیری در وضعیت آنها نداشت. برخی از زنان وقتی سوار هواپیمای اماراتی عازم دبی می‌شوند، از فرودگاه پوشش خود را تغییر می‌دهند، گویا عقده و کمبودی دارند که بدین وسیله می‌خواهند خالی کنند، یا با کسی می‌خواهند لجبازی نمایند. به هر حال در جامعه ما اعتدال و احترام به امور دینی و عرفی و فرهنگی، جایگاه خود را نیافته است و باید برای آن فکری نمود و اقدامی شایسته انجام داد و برخی می‌گویند در دولت‌های گذشته، اساس کار "بی‌حجابی و بدحجابی" ریخته شد و بحث آزادی به این مقوله کشیده شد، و حال نتیجه آن را می‌بینیم. به نظر می‌رسد، اینها چاره‌ساز و کارساز نیست و فرافکنی مشکل را حل نمی‌کند. یک بانوی مسلمان و دختران مسلمان باید خود را نماینده و نمایانه اسلام ناب محمدی بداند و خود را بر دستورات اسلام عرضه نماید. باید به زنان پیامبر و امامان و بزرگان دین توجه نماید. اسلام آیه پوشش "ولینصربن بخمرهن علی جیو بهن" را طرح می‌کند. اسلام دستور می‌دهد زنان زینت خود را فقط به محرم خود "ولا یبدین زینتهن الا ما ظهرمنها، ولا یبدین زینتهن الا لبعولتهن" نشان دهند نه هر عابر و رهگذر و تماشاگر، زنان باید خود را برای همسران خود بیارایند و دلبری و دل‌ربائی کنند، تا مفسده‌ای بوجود نیاید. آرایش کردن دختران جوان در هیچ جامعه‌ای مقبول و مطلوب نیست و بلکه امری نکوهیده و ناپسند می‌باشد، زیرا جوان خود زیبا است و مصنوعی شدن از ارزش و منزلت وی می‌کاهد.
* سیدرضا اکرمی