عدل پس از جور

بصیرت-
*حضرت امام صادق (ع):
فی شرح قوله تعالی: "اعلموا ان الله یحی الارض بعد موتها" قال: العدل بعدالجور.
- امام صادق (ع)، در تفسیر فرموده خداوند (در قرآن کریم): "بدانید که همانا خداوند زمین را پس از مردن زنده خواهد کرد"، فرمود: (این احیاء) عدل پس از جور است. (بحار، ج 75، ص 353)
* حضرت امام کاظم (ع):
"فی قول الله عزو جل: "یحیی الارض بعد موتها" لیس یحییها بالقطر، ولکن بیعث الله عزوجل رجالا فیحیون العدل، فتحیا الارض لاحیاء العدل. ولاقامه الحدفیها، انفع فی الارض من القطر اربعین صباحا."
- امام کاظم(ع)، در تفسیر این فرموده خداوند متعال (در قرآن کریم): "(خداوند) زمین را پس از مردن زنده می‌کند" فرمود: " این زنده کردن" به این نیست که با باران زمین را زنده کند، بلکه خداوند مردانی را بر می‌انگیزد تا (اصول) عدالت را زنده کنند، پس زمین در پرتو عدل (دیگر بار) زنده می‌شود. (بی‌تردید) اجرای حد خدا در زمین مفیدتر از چهل روز بارندگی است. (مکیال المکارم، ج 1، ص 89)
* عالم دل آگاه مولف کتاب ارزنده "مکیال المکارم فی فوائد الدعاء للقائم - ع - "، در این باره می‌گوید:
"عدل، آشکارترین صفات نیک آن امام است، برای همین در دعای شبهای رمضان، "عدل" نامیده شده است: "اللهم وصل علی ولی امرک القائم المومل، و العدل المنتظر: خداوندا به ولی امر خود که قیام کننده آرمانی و عدل مورد انتظار همه است درود فرست."
و در حدیثی، که در کتاب "کمال الدین" و خبر آن از پیام اکرم"ص" روایت شده، در توصیف آن امام آماده است: "اول العدل و آخره...: امام موعود آغاز عدل و پایان آن است"، منظور کمال دادگری آن حضرت است. و کمتر حدیثی درباره آن امام رسیده است که از ذکر عدل تهی باشد... اخبار در این معنا متواتر است..." (مکیال المکرم، ج 1، ص 118)
* حضرت پیام اکرم "ص":
"... و جعل من صلب الحسین "ع" ائمه یقومون بامری... التاسع منهم قائم اهل بیتی، مهدی امتی، اشبه الناس بی فی شمائله و اقواله وافعاله، یظهر بعد غیبه طویله و حیره مضله، فیعلن و یظهر دین الله... فیملا الارض قسطا و عدلا، کما ملئت جورا و ظلما"
- ... خداوند از فرزندان حسین امامانی قرار داده است که امر (راه و روش و آیین) مرا بر پا می‌دارند. نهم آنان قائم خاندان من مهدی امتم می‌باشد. او شبیه‌ترین مردمان است به من در سیما و گفتار و کردار. پس از غیبتی طولانی و سرگردانی و سردرگمی مردم، ظاهر می‌شود، آنگاه امر (آیین) خدا را آشکار می‌سازد... پس زمین را از عدل و داد لبریز می‌کند پس از آنکه از ستم و بیداد لبریز شده باشد. (کمال الدین ، ج 1، ص 257)