پاسداری از پاسداری (بخش چهارم)

احمدرضا هدایتی
در شماره های گذشته در خصوص ویژگیهای بسیجیان و پاسداران به دو دسته ویژگیها اشاره کردیم که در تعامل کامل با خصوصیات اعضا بوده و مکمل یکدیگر محسوب می شوند.
در بخش ویژگیهای سازمانی به اسلامی بودن، مردمی بودن، گستردگی، انعطاف پذیری، جامع نگری، ثبات و پایداریدربخش ویژگیها و خصوصیات فردی به ولایی بودن،مکتبی بودن، ارزشی بودن، غیرت دینی و کفر ستیزی، همگرایی و روحیه وفاق، مردمی بودن، آراستگی به فضائل اخلاقی و دینی و شهادت طلبی اشاره کردیم و گفتیم که در واقع راز اعتلای فضیلت و منزلت اجتماعی بسیجیان در نزد افکار عمومی جهان و ایران را باید در همین ویژگیها جست وجو نمود، ویژگیهایی که در سایر کشورهای مسلمان ، مظلوم و مستضعف دنیا رسوخ یافته و فرهنگ بسیجی و پاسداری را به یک فرهنگ جهانی تبدیل نموده است.
اما در این میان علل و عواملی هم وجود دارند که می توان از آنها با عنوان چالش های پیش روی این فرهنگ و به عبارتی آفت های آن نام برد.
آفت های موثر در تخریب فرهنگ پاسداری را می توان این گونه برشمرد:
1-حق دانستن بسیاری از ناحق ها به بهانه ای مختلف از جمله زحماتی که در دوران دفاع مقدس انجام داده ا یم.
2- مقایسه غیر معقول خطاهای کوچک با تخلفات و جرائم بزرگ دیگران و ناچیز و عادی تلقی کردن اینگونه موارد.
3-تبعیض در ارائه خدمات و تسهیلات به افراد از سوی مسئولان.
4-رانت خواری و سوء استفاده از موقعیت های سازمانی و مسئولیت های محوله برای کسب منافع غیر متعارف و خارج از ضوابط از سوی برخی افراد.
5-عدم شایسته سالاری و توجه به توانمندی ها، تخصص ها و ظرفیت های مثبت افراد سطوح پایین در واگذاری مسئولیت ها و حتی برخی از ماموریت ها.
6-عدم پایبندی و به عبارت دیگر به فراموشی سپردن فرهنگ و ارزشهای انقلابی و اسلامی از سوی برخی از افراد.
7-احساس مغبونیت و خسران برخی از افراد در کسب و تأمین نیازهای مادی در قیاس با کسانی که در جنگ هیچ گونه مشارکتی نداشته اند.
8-استفاده نامعقول و گاه حاکمانه از روش های سنتی و کسالت آور و تکراری برای ترویج و انتقال مفاهیم و اهداف فرهنگی و عقیدتی.
9-عدم استفاده صحیح از فرصت ها و امکانات موجود برای ترویج، تعمیم و حفظ فرهنگ و ارزش های کسب شده در طول انقلاب اسلامی و دوران دفاع مقدس.
10-کم توجهی به اصل پیشگیری و مصون سازی توسط سازمان به جای مقابله و درمان.
11-کافی نبودن تلاش ها برای تحقق منویات ولایت برای حفظ فرهنگ پاسداری در سازمان و خانواده ها و اکتفا به اقدامات روبنایی و مقطعی.
12-ناپایداری (مقطعی بودن ) و هدفمند نبودن بخش عمده اقدامات فرهنگی و حتی عقیدتی ارائه شده و عدم وحدت رویه و تمرکز در تصمیم گیریها در این زمینه .
13-برتری یافتن روابط به جای ضوابط در برخی از موضوعات و بخشهای مرتبط با موضوع.
14-استفاده نامناسب و بعضاً ناعادلانه از ابزار تشویق و تنبیه و ترغیب.
15-عدم اقدام مناسب برای مکتوب و مستند نمودن دستاوردهای فرهنگی و حتی غیر فرهنگی کسب شده در این زمینه و سایر موضوعات مشابه.
16- عدم شناخت کافی از نیازهای فرهنگی کارکنان و همچنین شناخت ناکافی نسبت به تهدیدات متصوره در این زمینه.
17- اتکا بیش از حد به ظرفیت های درون سازمانی برای این منظور و کم توجهی به امکانات و منابع موثر برون سازمانی.
18- مشکلات مادی و معیشتی نیز نقش موثری در بروز مشکلات فرهنگی داشته است.
وسایر آفت های مشابه دیگر.