چین در بوته آزمایش مردم ایران

بصیرت: این یادداشت در هفتم آبان 1385 در سایت عصرایران منتشر شده است. از آن روز تا کنون ، پرونده هسته ای ایران ، فراز و نشیب های زیادی را طی کرده و از جمله ، چینی ها در همراهی با سایر اعضای شورای امنیت به سه قطعنامه ضدایرانی رأی مثبت داده اند.
از این رو ، بر خلاف متن زیر که قبل از این قطعنامه ها نوشته شده ، دامان روابط ایران و چین ، به این سه لکه آلوده شده است. اما هنوز چینی ها ، در میان افکار عمومی ایران ، به اندازه بقیه و مخصوصاً روس ها ، سقوط نکرده اند و بنابراین هنوز در بوته آزمایش مردم ایران اند.
متن کامل این یادداشت را که بی مناسبت با حال و هوای این روزها که قطعنامه چهارم علیه ایران در دست بررسی است زا بخوانید:
پنج کشور عضو شورای امنیت سازمان ملل، مدتهاست که بر روی پرونده هسته ای ایران کار می کنند و هم اکنون نیز پیش نویس قطعنامه ای را در دست بررسی دارند که در صورت تصویب، ایران با یک سری تحریم های محدود، مواجه خواهد شد.
مروری بر سوابق تاریخی این پنج کشور در مقابل ایران، حاکی از آن است که همه آنها به جز "چین"، کارنامه نامطلوبی را در ارتباط با ملت ایران از خود به جای گذاشته اند.
آمریکا، انگلیس، فرانسه و روسیه در دوران معاصر، بزرگترین ستم ها را در حق ملت ایران روا داشته اند.
اگر بخواهیم آنچه در دوران معاصر بین ایران و این چهار کشور گذشته است را مرور کنیم، چاره ای جز نگارش چندین کتاب قطور نخواهد بود. کودتا، کمک به دشمن، مداخله، الحاق خاک ایران، عهد شکنی، قراردادهای تحمیلی، کشتار مردم و ...، از جمله سرفصل هایی که می توان زیر هر کدام از آنها، هزاران صفحه مطالب و مدرک گرد هم آورد تا دلیل بدبینی تاریخی ملت ایران به هر کدام از این چهار کشور به درستی عیان گردد.
چین اما از این جهت با چهار عضو دیگر شورای امنیت متفاوت است.
ایرانی ها و چینی ها به عنوان صاحبان دو تمدن بزرگ آسیایی از دیرباز روابط دوستانه و مبتنی بر احترام متقابل با یکدیگر داشته اند. آنها، هیچگاه به یکدیگر ستم نورزیده و در امور داخلی همدیگر مداخله نکرده اند و هیچگونه سابقه استثماری نیز در روابط دوجانبه در طول تاریخ گزارش نشده است.
از این روست که اخبار پیشرفت چین همواره باعث خرسندی مردم ایران شده است چه آنکه ایرانیان بر این باورند قدرتمند شدن یک کشور آسیایی که بر خلاف سایر قدرتهای مطرح جهان؛ سابقه استعماری ندارد، می تواند به بهتر شدن اوضاع جهان کمک نماید.
در چنین وضعیتی، گذر زمان چین را به "ایستگاه آزمایش" رسانده است.
هم اکنون، پرونده هسته ای ایران در شورای امنیت سازمان ملل متحد، تحت بررسی است و رویکرد پکن به این پرونده مشخص کننده بسیاری از مسایل خواهد بود.
این ، یک واقعیت آشکار است که فعالیت هسته ای ایران، مطابق با مقررات آژانس اتمی است و دلیل این مدعا نیز گزارش های مکرر بازرسان آژانس است که عدم انحراف در این فعالیت ها را بارها و بارها تایید کرده اند.مدیر کل آژانس بین المللی انرژِ اتمی نیز به کرات تصریح کرده است که هیچ نشانه ای که حاکی از حرکت فعالیت هسته ای ایران به سمت تولید سلاح هسته ای باشد به دست نیامده است.
فعالیت هسته ای ایران، همانند فعالیت هسته ای بسیاری از کشورهای دیگر است ولی شرایط خاص سیاسی باعث شده است آمریکا و چند کشور دیگر، علیه ایران جوسازی کنند و بی هیچ دلیل و مدرکی به سمت مجازات کشورمان آن هم به خاطر یک اقدام مباح بروند. لذا در اینکه در رویکرد غرب نسبت به پرونده هسته ای ایران یک "ستم ورزی آشکار" وجود دارد، تردیدی نیست.
حال، ملت ایران، با یادآوری تجربیات تاریخی خود، توجه ویژه ای را معطوف پکن کرده است تا ببیند آیا چین همان چین معتدل و غیراستعماری همیشگی است یا آنکه با ستمی که قرار است در حق مردم ایران روا شود، همراهی می کند و تمام جایگاهی که طی قرون متمادی در میان مردم ایران کسب کرده است را ویران می سازد؟!
بی گمان، نحوه رفتار چین در این پرونده، نه تنها در روابط دو دولت تاثیر خواهد گذاشت بلکه تعاملات بلند مدت دو ملت را - فراتر از دولتها و حکومت ها- تحت الشعاع خود قرار می دهد.
برای دنیا، یک "چین مستقل و قدرتمند" بسیار بهتر از یک "چین دنباله رو غرب" است.
دولتمردان پکن با تصمیم امروز خود، نه تنها نوع نگرش ملت ایران، بلکه نحوه نگاه جهانیان به خود را تعیین می کنند؛ آنها در آستانه یک تصمیم راهبردی هستند.
 جعفر محمدی