پاسداری از پاسداری (بخش پنجم)

1- به عنوان اولین گام شناخت دقیق و علمی نقاط ضعف و قوت و همچنین فرصت ها و تهدیدات در این رابطه باید در اولویت قرار گیرد.
2- هدفگذاری، سیاستگذاری و ارائه تعریف دقیق، صریح و روشن در این باب، دومین گامی است که می تواند شرایط را برای تحقق این خواسته تسهیل سازد.
3- برنامه ریزی هدفمند و در عین حال پیوسته در سه سطح کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت با رعایت تمام ویژگیهای یک برنامه تاثیرگذار، از دیگر ضروریاتی است که باید مورد توجه قرار گیرد.
4- ایجاد وحدت رویه و تمرکز در تصمیم گیریهای مربوط به این حوزه و همچنین اولویت دادن به پیشگیری بجای درمان نیز نقش موثری در این مقوله خواهد داشت.
5- استفاده مناسب از فرصتهای موجود و دستاوردهای حاصل از هشت سال دفاع مقدس و بهره برداری صحیح از این اندوخته ها و همچنین جلوگیری از دورشدن کارکنان از ارزشها .
6- تمرکز تلاش ها برای حذف عوامل و زمینه های ایجاد انحراف (مورد اشاره در فوق ) به جای تحمیل و یا حتی انتقال و نهادینه سازی خواسته های جدید و تأکید بیشتر برای بکار بردن روشهای غیرمستقیم آموزشی و توجیهی و استفاده از نظرات افراد متخصص درون و بیرون ازسازمان.
7- تقویت و توسعه فعالیتهای فرهنگی: در بخش مباحث تئوری، با توجه به تجارب قبلی، از آنجا که تکرار بخش عمده مباحث عقیدتی، سیاسی و فرهنگی می تواند نوعی مقاومت سازمانی در برابر مطالب و برنامه های پیش بینی شده ایجاد کند، لذا مسئولان و بویژ مدیران بخشهای مذکور در سپاه یا می بایست روش و مطالبی جدید برای استفاده در این گونه مباحث ارائه کند و یا باید مطالب و روشهای قدیمی را با بکارگیری روشها و ابزارهای جدید و ترجیحا مستند مورد استفاده قرار دهند.
8- تجربه ثابت کرده، در بسیاری از موارد نیز، مراجع ذی ربط باید برای تضمین موفقیت در این رابطه، تمام جزئیات لازم را شخصا تعیین و برنامه ریزی کرده و از واگذاری آن به مجریان اجتناب نمایند.
9- پرهیز از تجمل گرایی و ترغیب و تشویق به ساده زیستی معقول و منطقی ، به ویژه از سوی مسئولان که با استناد به توصیه های حضرت علی (ع) همواره به عنوان الگوی برتر مطرح بوده اند.
10- تقویت و توسعه نظارتهای غیر منتظره و اجتناب هرچه بیشتراز نظارتهای تشریفاتی، برای کشف واقعیت های پنهان و آشکار و بررسی و تجزیه و تحلیل دقیق انحرافات برنامه ای وغیر برنامه ای، به منظور ارائه راهکارهای کاربردی و عملیاتی.