امواج مغناطیسی سلول های حیاتی را تخریب می کنند

بصیرت:با افزایش کاربردی امواج الکترومغناطیسی در زندگی پژوهشگران زیادی به فکر تحقیق در مورد خطرات احتمالی این امواج افتادند و از اوایل دهه 1950 تاکنون تحقیقات زیادی در این مورد انجام شده است.
بدون شک این امواج بر سلامت انسان اثر سو دارند، اما زندگی بدون این امواج هم غیرممکن است.
تاکنون مؤسسات گوناگون استانداردهای متعددی برای تعیین سطح مضر بودن این امواج برای انسان داده اند که از شروع وضع این گونه استانداردها، تا به حال مقدار آستانه مضر بودن این امواج کمتر شده است، به گونه ای که استانداردهای اولیه سطحی را برای جذب انرژی الکترومغناطیسی توسط بدن مجاز دانستند، ولی پس از تحقیقات بیشتر مشخص شد که آن استاندارد صحیح نبوده و مقدار کمتری از آن را باید مجاز دانست.
درحال حاضر دستگاه های تولید انرژی الکترومغناطیسی به مقدار زیادی در زندگی روزمره وارد شدند. فرستنده های رادیو تلویزیونی، بی سیم های ثابت و سیار نیروی نظامی و انتظامی، رادار، اجاق های مایکروویو، تلفن های بی سیم خانگی، تلفن های همراه و... نمونه هایی از این دستگاه ها هستند.
گسترش روزافزون شبکه های تلفن همراه و تنوع سرویس های ارائه شونده توسط سرویس دهندگان این شبکه نیز، موجب افزایش اقبال عمومی مردم سراسر جهان به استفاده از این وسیله ارتباطی شده، به حدی که تلفن همراه دیگر نه یک وسیله تجملی بلکه یکی از ابزارهای لازم و ضروری در زندگی شخصی است.
در حال حاضر امواج آنتن های تلفن همراه یکی از مضرترین این کانال های ارتباطی هستند و محققان زیادی درمورد مضرات آن کار کرده اند. بسته به مقدار انرژی تشعشعی دستگاه و فاصله آن از بدن، اثرات سو آن کم و بیش نمایان می شوند. کم شدن حافظه بلندمدت و کوتاه مدت، سردرد، افزایش فشار خون، بروز عوارض در قلب و کلیه ها نمونه هایی از اثرات این امواج الکترومغناطیسی بر بدن انسان هستند.
در یک آمارگیری که برای بررسی آثار آنتن های bts تلفن همراه در انگلستان و اسپانیا صورت گرفت آثار سو در کسانی مشاهده شد که 97 درصد آنان بیش از حد معمول از گوشی تلفن همراه استفاده می کردند. استرس، سردرد، خستگی، دلهره، مشکل در تمرکز، اختلال در حافظه، بی اشتهایی و مشکلات پوستی از آثار مشاهده شده در این تحقیق بود.
در سال 2000 انجمن سلامتی هلند، گزارشی را در مورد تأثیر امواج گوشی های تلفن همراه بر سلامتی انسان، منتشر کرد که در آن آمده بود: در حال حاضر باتوجه به یافته های علمی، میدان الکترومغناطیسی ایجاد شده توسط گوشی های تلفن همراه، هیچ خطری برای سلامتی انسان ندارد. در سال 2001 کمیته متخصصان تلفن همراه انگلستان(IEGMP) گزارشی را منتشر کرد مبنی بر اینکه «شواهد موجود نشان می دهد که هیچ عامل مخاطره آمیزی در مورد سلامتی کسانی که در نزدیکی سایت هایbts موبایل زندگی می کنند، وجود ندارد، چراکه انرژی تشعشعات ساطع شده بسیار کمتر از استانداردهای تعریف شده است.» درکنار این گزارش، گزارش دیگری با همین مضمون در سال 2003 توسط گروه مشاوره تشعشعات غیریونیزه انگلستان (AGNIR)منتشر شد که موارد عنوان شده توسطIEGMP را تأیید کرد.
در سال 2004 مؤسسهIEEE (انجمن مهندسان برق آمریکا) گزارشی را منتشر کرد مبنی بر اینکه «قرار گرفتن در معرض تشعشعات آنتن های تلفن همراه برای سلامتی عامه مردم از افراد مسن گرفته تا زنان باردار و کودکان بی خطر نیست.»
اما در همان سال متخصصان فرانسوی گزارش جالبی منتشر کردند. در این گزارش آمده بود: درحال حاضر خطرات ناشی از تصادفات و مرگ ومیرهایی که در اثر استفاده از تلفن همراه حین رانندگی وجود دارد، تنها موردی است که در زمینه تأثیرات منفی ناشی از استفاده تلفن همراه بر سلامتی انسان، به اثبات رسیده است.
در آخرین گزارش موسسه بین المللی ICNIRP (تنظیم مقررات رادیویی جهانی) که تحت عنوان «مروری بر همه گیرشناسی انرژی امواج رادیویی» در سال 2007 منتشر شده آمده است که: ما تحقیقات جامعی را در زمینه تأثیر امواج رادیویی بر سلامتی انسان انجام داده ایم، نتایج تحقیقات انجام شده تا به امروز هیچ دلیل متقاعدکننده ای در مورد ارتباط بین قرار گرفتن در معرض تشعشعات امواج رادیویی و تأثیرات منفی آن بر سلامتی نشان نمی دهد.
موسسات DNBH دانمارک، RNASF فنلاند، IRPIN ایسلند، NRPA نروژ و SRPA سوئد با همکاری یکدیگر گزارش مشترکی تحت عنوان «تلفن همراه و سلامتی» ارائه کردند و در نهایت به این نتیجه رسیدند که: هیچ دلیل علمی برای هرگونه تأثیر منفی ناشی از سیستم های مخابراتی، (btsها و گوشی های تلفن همراه) بر سلامتی انسان در کوتاه مدت وجود ندارد، چرا که انرژی تشعشعات رادیویی ساطع شده از ابزارهای تلفن همراه 100 تا 1000 برابر پایین تر از استانداردهای تعریف شده توسط ICNIRP است.
در سال 2008 کمیته ملی حفاظت در برابر تشعشعات رادیویی انگلستان (NRPB) با جمع آوری 26 گزارش منتشر شده توسط کشورها و گروه های علمی مختلف، یک گزارش تکمیلی را منتشر کرد که در قسمت نتیجه گیری این گزارش آمده است: اکثر 26 گزارش مورد بررسی قرار گرفته که به نتایج مشابهی دست یافته اند و روی هم رفته تأکید دارند که قرار گرفتن در معرض تشعشعات امواج رادیویی می تواند اثرات نامحسوسی بر سلامتی انسان داشته باشند. به علاوه، این گزارش ها تأکید دارند که: به نظر نمی رسد قرار گرفتن در معرض تشعشعات آنتن های تلفن همراه تأثیر بسیار زیادی بر سلامتی انسان داشته باشد، تنها مورد گزارش شده، ایجاد گرمای بسیار اندک در لایه های سطحی نزدیک به سر در اثر تشعشعات ناشی از گوشی های تلفن همراه بوده است.
اهمیت این موضوع باعث شد که اتحادیه اروپا در سال 2009 گزارش جامعی را در 259 صفحه منتشر کند که نتیجه این گزارش نیز مهر تأییدی بود بر تمامی گزارش های منتشر شده توسط موسسات معتبر علمی و تحقیقاتی. در این گزارش به نکته جالب و قابل تأملی اشاره شده بود، مبنی بر اینکه امواج تلفن های همراه ممکن است باعث ایجاد یکسری تأثیرات ژنتیکی (جهش های ژنی) در انسان شود.
به گفته دکتر جانسون از دانشگاه ساندرلند انگلیس، اثر سوء میدان های الکترومغناطیسی به ویژه میدان تلفن همراه به صورت فزاینده نقش تخریبی در بدن، ارگانیسم ها، بافت ها، سلول ها و ماکرو ملکول های حیاتی مانند DNA، پروتئین ها و آنزیم ها خواهد داشت.
این استاد بیوشیمی با اشاره به اینکه درحال حاضر سیستم های تلفن همراه دارای فرکانس 940 مگاهرتز است گفت: این فرکانس به بیشتر بافت های بدن از جمله مغز و حتی گوشت و ماهیچه ها آسیب می زند، از این رو نباید به تلفن همراه به عنوان وسیله ای بی خطر نگاه کرد و هر کس هر اندازه که تمایل داشت از آن استفاده کند؛ بلکه کاربرد تلفن همراه باید همانند مصرف دارو، محدود و کنترل شده و اصطلاحا دارای دوز مشخص باشد؛ به طوری که یک فرد تنها ساعاتی از روز از موبایل استفاده کند.
تداخل امواج
مقدار استفاده از تلفن همراه برای مبتلایان به بیماری های گوناگون متفاوت است به گفته دکتر جانسون موضوع مهم دیگری که باید مورد توجه محققان قرار بگیرد، میزان مشخص استفاده از موبایل برای مبتلایان به بیماری های گوناگون است؛ مثلا، میزان استفاده از تلفن همراه در افراد دیابتی که در برابر امواج آسیب پذیرتر از افراد سالم هستند باید متفاوت باشد.
اثرات سوءتغییر ساختاری هموگلوبین خون تحت تأثیر امواج تلفن همراه هم از دیگر معایب شناخته شده است که تنها به آزادسازی بیش از حد اکسیژن در بافت محدود نمی شود، بلکه بر سایر وظایف هموگلوبین هم تأثیر منفی می گذارد.
وی در عین حال بر اثرات تداخل استفاده از تلفن همراه و وسایل دیگر مانند مایکروفر، کامپیوتر و همچنین مصرف داروهای مختلف را بسیار حائز اهمیت می داند و تصریح می کند: تداخل استفاده از تلفن همراه و وسایل یاد شده اثرات سوء امواج تلفن همراه را تشدید می کند.
آنتن های bts تلفن همراه معمولا روی دکل های 10 تا 30 متری یا روی سقف آپارتمان ها نصب می شوند، گاهی نیز هر یک از سه آنتن ایستگاه bts در یک طرف یک ساختمان که هر کدام 120 درجه را بپوشاند، نصب می شود. تلاش می شود که اشعه به فاصله هر چه دورتری از bts ارسال شود تا مشترکان در فواصل دور نیز از سیگنال آن بهره مند شوند. جهت تابش اشعه معمولا کمی به سمت زمین گرفته می شود تا افراد نزدیک به bts نیز از سیگنال آن بهره مند شوند.
سینگال یک bts معمولا در فاصله ای بین 50 تا 200 متر از bts به زمین می رسد. فرستنده های bts قدرتی بسیار بیشتر از گوشی تلفن همراه ارسال می کنند. تا پیش از این قدرت ارسالی برای جلوگیری از تداخل با دیگر فرستنده ها محدود بود.
ولی به هر ترتیب باید گفت که تحقیقات، مطالعات، آزمایش های انجام شده و یافته های علمی، تا به امروز، همگی بر این نکته تاکید دارند که امواج آنتن ها و گوشی های تلفن همراه به صورت مستقیم در کوتاه مدت تأثیری بر سلامتی انسان ندارند. حال باید منتظر ماند و دید که آیا استفاده مداوم و طولانی مدت از این وسیله ارتباطی و همچنین ظهور شبکه های نسل بعدی مخابرات سیار، تغییری در نتایج این گزارش ها ایجاد می کند.
پارازیت های دردسرساز
به عقیده دکتر جانسون قرار گرفتن در معرض تشعشع پارازیت در مدت زیاد منجر به بیماری های عصبی می شود. در شرایط عادی این تشعشعات آنقدر زیاد نیست، اما در اثر زمان زیاد و شرایط قرارگرفتن، منجر به بیماری های عصبی شده که کوچکترین آثار آن خستگی مفرط و حالت گیجی است.
به گفته کارشناسان، هر چقدر دهنه آنتن نسبت به زمین عمودتر باشد، پارازیت بیشتری جذب می شود و جایی برای دریافت امواج ماهواره نمی گذارد. این در حالی است که هر چقدر سایز آنتن ها بیشتر شود، پارازیت کمتری جذب می شود.
از سوی دیگر برخی معتقدند فرستند های پارازیت با قدرت اندازه گیری شده توسط متخصصان، در هر صورت مضر نیستند! بلکه فاصله ارسال آن است که در این مورد تعیین کننده است. در صورتی که این تفکر کاملا غلط است.
در واقع فرکانس های ارسالی از سمت ماهواره ها بسیار قدرتمند است. (بیش از 10 گیگا هرتز) و با سیگنالهای 10 تا 20 برابر می توان این سیگنال های ماهواره ای را مختل کرد که اثرات خطرناکی دارد.
توان کمتر از 100 میلی وات، استانداردی است که سلامت مردم را به خطر نمی اندازد. اما پژوهش ها نشان می دهد در عمل این قدرت به 250 میلی وات می رسد، یعنی 150 درصد افزایش که با اصول سلامت در تضاد است و فقط برای به اشباع رساندن سیگنالها به کار می رود.»
دکتر جانسون با اشاره به این موضوع که مؤسسه بین المللی مخابرات (ITU) توان سیگنال ارسالی را با استاندارد تعیین شده ای مشخص کرده، می گوید: براساس استاندارد ITU برای هر نوع استاندارد بی سیم حداکثر قدرت باید 100 میلی وات باشد تا بر سلامت مردم تاثیر نگذارد. اما پارازیت قدرت بسیاری بالاتری دارد.
هر چقدر به محل ارسال سیگنال های پارازیت، نزدیک تر باشیم، سلامت بیشتر به خطر می افتد و حتی مشکلات هورمونی ایجاد می کند. به هر حال فرستادن این پارازیت ها با قدرت و توان بالا، روی سیستم های عصبی تاثیر می گذارد در این زمینه حتی کارشناسان غیرمخابراتی معتقدند که 250 میلی وات (یعنی یک چهارم وات) توان بسیار بالایی است که روی سلامت و سیستم عصبی مردم بی تاثیر نخواهد بود.
در نهایت محققان معتقدند فرستند ه های تلویزیونی و حتی امواج مایکروویو تأثیر بیشتری حتی از امواج مغناطیسی موبایل روی انسانها دارند. این مسئله در پژوهش های دانشگاه ساندرلند به اثبات رسیده است
ترجمه؛ علیرضا سزاوار