آن پولها...

بصیرت:دین مبین اسلام خیلی کامل تر و جامع تر از ادیان الهی دیگر به مقوله درآمد و نحوه کسب روزی پرداخته است. فی الواقع در طول دوران بشریت یکی از اصلی ترین و مهمترین دغدغه های بشر ارتزاق و به بیان امروزتر کسب درآمد بوده است. از ابتدا اینکه چطور انسان روزی خود را تامین نماید مورد نظر بشر قرار گرفته است. فارغ از چگونگی فاعلی این قضیه آنچه بیشتر حایز اهمیت است تفاوت ماهوی بدست آوردن غذا و یا به عبارت دیگر پول می باشد. انسانهای اولیه با قرار دادن محدوده های شکار برای یکدیگر به نوعی حقوق هر قوم و گروه را مشخص و تخطی از آن را کسب غذا از راه نادرست می دانستند. این بدان معناست که حتی در ابتدایی ترین حالت تحصیل غذا قوانینی برای تشخیص صحیح و ناصحیح بودن ارتزاق معین ومشخص گردیده بوده است. به مرور زمان و با پیچیده تر شدن جوامع بشری و تنوع راههای کسب درآمد به مراتب شاخص های درست و نادرست بودن درآمد نیز افزایش یافت. این ارزش گذاری در دین مبین اسلام به اوج خود رسیده و ما آن را در ادبیات دینی خود روزی حلال و حرام می نامیم در اسلام، تعیین قوانین کلی و جزیی و اجتهاد هرگونه تحصیل پول و موقعیت مورد ارزشیابی قرار می گیرد. جامعیت این قوانین به حدی است که می توان ادعا نمود هیچ کس نمی تواند بیان کند که ثروت و یا فرصت اقتصادی سیاسی و... را بدست آورده ولی هیچ شاخصی برای حلال یا حرام بودن آن وجود ندارد. بدین معنی که با قوانین قرآن و احادیث ائمه و مرجعیت شیعه حتی کوچکترین و ظاهرا بی اهمیت ترین درآمدها قابل بررسی و اعلام نظر درخصوص حلال و حرام بودن است. این مطلب یکی از برجستگی ها و افتخارات دین اسلام است که نشان می دهد در کنار دیگر ادیان محترم الهی بسیار کامل تر و جامع تر به این مسئله پرداخته و به گویشی ساده تر برنامه برای زندگی انسان در دین اسلام آنقدر کامل و جامع است که حتی کوچکترین مسائل زندگی را نیز از قلم نیانداخته است و حتی بیش از تصور بسیاری بدان پرداخته است و آیا بر ما حجتی باقی می ماند که در روز قیامت پاسخگوی اعمال خدای ناکرده ناشایست خود باشیم؟ اما سؤال اساسی که در این جا مطرح می گردد آن است که اساسا چرا باید بر روی درآمد انسانها ارزش گذاری کرد؟ و این حلال و حرام چه تأثیر در زندگی انسان داشته و دارد؟ جواب به این سؤال بسیار وسیع و کارشناسی می باشد که نه مجال این مطلب اجازه پرداختن کامل به آن را می دهد و نه این بنده حقیر شانیت پرداختن به آن را دارد. اما اجمالا آنچه که به ذهن می رسد آن است که اگر به انسانها اجازه داده شود از هر راهی کسب درآمد و ثروت و... نمایند آنوقت عده ای قلیل و قدرتمند بدون کوچکترین ملامت و مانعی انسانهای بسیاری را به زنجیر کشیده و حقوق عده ای کثیر در دستان جماعتی کوچک قرار می گیرد. این بی قانونی و عدم وجود ارزش گذاری الهی باعث می گردد هرج و مرج در جوامع بشری ایجاد گردیده و نیز مردم دچار یاس و ناامیدی در زندگی اجتماعی خود گردند. بنابراین دین اسلام با هوشیاری و توجه ظریف به عدالت و زندگی توام با شادی و نشاط، وضع کردن این قوانین و نیز وضع مجازات های سخت برای نقض آن هم در این دنیا و هم در روز آخرت را یکی از اصلی ترین راهها برای سعادت بشریت می داند. تاکید دین اسلام بر کسب روزی حلال بدانجاست که حرام خوران و کسانی که حق مردم بر گردنشان می باشد از جهاد نیز منع گردیده اند و تا این حقوق را احقاق ننمایند. ارزش معنوی کامل برای جهاد آن ها منظور نمی گردد. اما این کسب روزی حلال غیراثرات فراوان اجتماعی تأثیرات فردی بسیار مهم و اساسی نیز دارد. پیامبر اسلام در حدیثی می فرمایند کسب روزی حرام علاوه بر خود فرد در چهل نسل بعد از او نیز تاثیر می گذارد. و اگر هم بگویم حلال و حرام بودن روزی در تمام شئونات زندگی و موضع گیری ها و تصمیمات انسان تاثیر به سزایی دارد باز هم حق مطلب را ادا ننموده ایم. امام حسین(ع) در روز عاشورا بارها مردم را به خدا دعوت کرده و یادآور شدند که راه پیامبر چه بوده است اما چرا عده ای که در سپاه یزید بودند علی رغم اینکه برخی از آنها پیامبر را دیده بودند و صحت سخنان امام حسین(ع) را می دانستند باز هم به سخنان ایشان توجه نکرده و با بی رحمی تمام و قساوتی که در طول تاریخ نظیر آن را بسیار کم سراغ داریم پسر رسول خدا و یاران پاک و باوفایش را به شهادت رساندند؟ جواب این سؤال را امام حسین(ع) خود در روز عاشورا این طور بیان می دارند و می فرمایند «می دانید چرا سخنان من ذره ای در شما تأثیر ندارد؟ چون شکمهایتان از مال حرام پر شده و مال حرام زیر پوست شما رفته است لذا حرفهای من را نمی شنوید!» این سخنان بدون شرح خود حاوی این نکته مهم است که یک انسانی که ادعای مسلمانی دارد تا چه حد باید نسبت به کسب روزی خود حساس بوده و هر پول یا فرصت اقتصادی که به وی پیشنهاد شد بدون توجه به حلال و حرام بودن آن قبول نکند؟ چرا که عاقبت دریافت پول حرام آنقدر خطرناک است که منجر به ایستادن در برابر امام حسین(ع) نیز می گردد. افرادی چون شریع که قاضی القضات امیرالمؤمنین بود و شمر که در جنگ صفین در صف یاران حضرت علی(ع) با معاویه جنگید با همین مال های حرام به جایی رسیدند که اولی حکم به قتل امام حسین(ع) می دهد و دومی با قساوت تمام سر از بدن انسان کامل و حجت خدا بر روی زمین برای اندکی مال دنیا جدا می کند و خداوند لعنتشان کند. در مناظره های انتخاباتی آقای دکتر احمدی نژادی از آقای کروبی درخصوص پول های شهرام جزایری سؤال نمود که ایشان پاسخ ندادند این پول ها کجا رفت و چه شد؟ اما امروز پس از یکسال با مواضع ضدنظام و ضدمردم و ضداسلام آقای کروبی و دیگر همقطارانشان معلوم گردید این پول های شهرام جزایری کجاست. این پول ها زیر پوست امثال آقای کروبی و خاتمی رفته و باعث گردیده که در کنار دشمنان قسم خورده اسلام و ایران اینان نیز پنجه زهرآلود بر صورت مردم کشیده و آنچه که دستاورد هزاران شهید می باشد را برای زندگی دو روزه دنیا و راحتی خود براحتی به ثمن بخس بفروشند و این درسی است برای همه که هر پول و فرصتی که برایمان قابل دسترسی و رسیدن بودن را اعتنا نکنیم که شاید عواقبش دنیا و آخرت را بسوزاند.
آرتمیس پارسا