روایت دکوئیار از سرنوشت 4 دیپلمات ایرانی

بصیرت: مراسم بیست و هشتمین سالگرد ربوده شدن 4 دیپلمات ایرانی به دست عوامل رژیم صهیونیستی، با حضور خانواده‌های این دیپلمات‌ها و نیز برخی میهمانان داخلی و خارجی در محل وزارت امور خارجه برگزار شد. 14 تیر سال 1361 مزدوران‌اسرائیلی، دیپلمات‌های ایران را در بیروت ربودند. شبه‌نظامیان حزب مسیحی‌کتائب (فالانژها)، بعدازظهر یکشنبه محسن موسوی مشاور اول سفارت جمهوری‌اسلامی ایران در بیروت را به اتفاق احمد متوسلیان‌،کاظم‌ اخوان‌ و تقی‌ رستگار مقدم‌ در مدخل بیروت غربی ربودند. اعضای هیات ‌دیپلماتیک ایران که توسط چند پلیس ‌لبنان محافظت می‌شدند، در مسیر بقاع ـ طرابلس به بیروت توسط ‌حزب‌کتائب، اسیر و برخلاف ضوابط بین‌المللی و مصونیت دیپلمات‌ها، به یکی از مقرهای جنگی این حزب انتقال داده شدند. متوسلیان‌، اخوان‌، موسوی‌ و رستگار مقدم‌ 4 شهروند جمهوری‌ اسلامی‌ بودند که سرنوشتی ابدی یافتند و به مفقود‌الاثران همیشگی تاریخ ایران پیوستند. امروز با گذشت نزدیک به 3 دهه از ربوده شدن این 4 دیپلمات، همچنان اخبار جسته و ‌گریخته‌ای از سرنوشت آنان در رسانه‌های عمومی شنیده می‌شود. برخی معتقدند در آن زمان با توجه به همکاری فالانژها با رژیم صهیونیستی 4 دیپلمات ربوده شده ایرانی به این رژیم تحویل داده شده‌اند و هم‌اکنون در یکی از زندان‌های رژیم صهیونیستی در فلسطین اشغالی زندانی هستند. «سمیر جعجع» (فرمانده‌فالانژهای سابق) بیان کرده است که نیروهای تحت امر وی 4دیپلمات ایرانی را ربوده‌اند. «خاویر پرز دکوئیار» دبیرکل وقت سازمان ملل‌ متحد در سال 61 در کتاب مجموعه‌ خاطرات خود با نام «به‌سوی‌صلح» درباره خبر ربوده شدن 4 دیپلمات ایرانی نوشت: «رفسنجانی گفت که مدت‌هاست ایران هیچ‌ تماسی با آنها که گروگان‌ها را در اختیار دارند، نداشته ‌است. نشانی‌مشخصی ‌ندارند که بتوان آنها را پیداکرد. او گفته‌بود که جورج بوش‌(پدر) می‌تواند به مارونی‌ها (ربایندگان 4 دیپلمات) فشار وارد کند. خلاصی گروگان‌های ‌ایرانی می‌تواند به‌عنوان یک‌انگیزه تلقی‌شود. کمی پس‌از آن در کنفرانس جنبش‌عدم‌تعهد در بلگراد در چهارم ‌سپتامبر، موضوع را به‌ولایتی وزیر خارجه ‌ایران اطلاع دادم. ولایتی نیز از علائق‌ سیاسی و 4 دیپلمات ‌ایرانی که در بیروت ربوده شده ‌بودند، سخن ‌گفت. اسرائیلی‌ها تحقیقاتی را درباره 4 دیپلمات که وزیرخارجه ولایتی پیش ‌از این نگرانی‌خود را درباره‌آنها بیان کرده‌ بود، انجام‌ دادند. براساس اطلاعات‌ آنها، دیپلمات‌ها بلافاصله پس‌از ربوده ‌شدن درسال 1982کشته شده ‌بودند. در ژنو به رفسنجانی گفتم اسرائیل خواهان مبادله‌ای‌ میان اسرای دوطرف فلسطینی و اسرائیلی ‌است. پس‌ مستقیماً خواستار آن‌شدم که ایران درصورتی که می‌تواند، زمینه‌ آزادی گروگان‌های باقیمانده را فراهم‌ کند. پاسخ رفسنجانی چیزی مبهم‌ بود که به‌نظر می‌آمد با آنچه پیش ‌از این می‌گفت، درتناقض بود. او گفت: «پس‌از آزادی گروگان‌های‌ بیشتر، دیگران آزاد می‌شوند.» درخواست‌ آخر رفسنجانی به‌گونه‌ای بود که من گروگان‌های ‌ایرانی را در گفت‌وگو بر سرموضوع فراموش‌ نکردم. روشن ‌بود که او خبر ندارد من ‌اطلاعاتی را که ‌اسرائیل درباره کشته‌شدگان آنها در اختیارم قرار داده ‌است، به ‌ایران آورده‌ام و در طول اقامت در تهران، ملاقاتی با خانواده‌های‌آنها ترتیب‌ داده‌ام تا موضوع را به‌آنها اطلاع‌ بدهم وهمدردی خود را ابرازدارم...».
بیست و هشتمین مراسم سالگرد ربوده شدن
در مراسم سالگرد ربوده شدن 4 دیپلمات ایرانی که جمعی از سفرا، برخی نمایندگان مجلس، نمایندگان گروه‌های مقاومت حماس و حزب‌الله و برخی مسؤولان لشکری و کشوری حضور داشتند، دکتر محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور کشورمان با انتشار پیامی به مناسبت بیست و هشتمین سالگرد ربایش 4 دیپلمات ایرانی تصریح کرد در لبنان اشغالگران و کج اندیشان صهیونیست و حامیان آنها قادر نیستند با آدم ربایی و ستیز با عدل و داد الهی، چرخ شتابان انقلاب اسلامی را کند یا متوقف کنند. رئیس‌جمهور در این پیام که توسط مریم مجتهدزاده مشاور رئیس‌جمهور و همسر سید محسن موسوی کاردار ربوده شده سفارت ایران در بیروت قرائت شد، تأکید کرد: «ملت رشید و دلاور ایران، بستگان بردبار 4 دیپلمات عزیزمان و همه خدمتگزاران مخلص نظام مقدس جمهوری اسلامی که سال‌های پردرد و رنجی را در حسرت دیدار جمعی از فرزانه‌ترین مردان این سرزمین سپری کرده‌اند، در بیست و هشتمین سالروز ربوده شدن ناجوانمردانه فرزندان دلبند و شجاع خود، در شرایطی به گرامیداشت یادمان سبز آن اسیران دربند رژیم صهیونیستی نشسته‌اند که امید به سلامتی و بازگشت سرافرازانه و شوق همنشینی گرم و صمیمی آنان، از هر برهه دیگری پرفروغ‌تر شده و با تلاش بی‌وقفه و پیگیری مجدانه در همه سطوح به منظور کنار زدن پرده ابهام از حقیقت این واقعه دردناک ملی و افشای چهره جنایتکاران آدم‌ربا و ستمگران متجاوز هستند. بی‌تردید، مجد و عظمت و شکوه جاودانه انقلاب اسلامی ایران، کام بدخواهان و دشمنان قسم خورده و قانون شکن را تلخ و ناخوش کرده است؛ به گونه‌ای که لحظه‌ای از فتنه‌انگیزی و توطئه چینی برای کند کردن این حرکت پرشور و چه بسا آسیب رسانی بر پیکر این شجره طیبه، غافل نمانده و به‌زعم و خیال واهی خود، درصدد خشکاندن شاخه‌های طوبای آن برآمده‌اند». به گفته حسین موسوی سفیر سابق لبنان در ایران این 4 دیپلمات ایرانی در سال 1982 میلادی در پاسگاه نگهبانی «برباره» در شمال لبنان وابسته به «قوات لبنانی» به ریاست جعجع ربوده شدند و تاکنون سرنوشت آنها مجهول باقی مانده است. با گذشت سالیان طولانی از ربوده شدن 4دیپلمات ایرانی در لبنان، سازمان ملل و سازمان‌های حقوق بشر تاکنون هیچ قدمی در این راستا بر نداشته‌اند؛ درصورتی که مجامع حقوقی جهان در تعیین سرنوشت خلبان رژیم صهیونیستی که روستاها و خانه‌های مردم لبنان را با خاک یکسان می‌کرد، لحظه‌ای دست از تلاش برنمی‌دارند.
سید محمد فخار