اظهارات سفیهانه؟!

رضا گرمابدرى
گاهی اوقات انتخاب نادرست برای واگذاری مسئولیت و گاهی هم اظهارات نادرست و نسنجیده و گاهی هر دو می تواند دردسرساز باشد. حال اگر چنین اتفاقی در عرصه سیاست بیفتد بر مشکلات ناشی از آن افزوده خواهد شد. هر دو مقوله دردسرساز پیش گفته،دامن سفیر امارات در واشنگتن را گرفت.
چند روز پیش «یوسف العتیبه» سفیر امارات در واشنگتن در مصاحبه با روزنامه واشنگتن تایمز نظرات ماجراجویانه ای که خارج از قواره وی است را ابراز کرد و گفت:«ما حجم وسیعی از معاملات با ایران داریم... و می دانیم حمله به ایران تبعاتی برای ما خواهد داشت... اما این اتفاق باید رخ دهد و مهم نیست چه می شود زیرا منافع این حمله بر ضررهای کوتاه مدت آن می چربد.» وی در ادامه گفت:«اگر از من بپرسید آیا حاضری با ایران هسته ای زندگی کنی خواهم گفت:«نه» و حاضرم هزینه های امنیت امارات را بپذیرم.» در پی این اظهارات جاهلانه « العتیبه»، «جین هادمن» نماینده جمهوریخواه آمریکا با رضایت از سخنان جاهلانه وی گفت:«تا به حال چنین اظهاراتی از یک نماینده عربی به طور علنی نشنیده بودم.»
پس از انتشار این اظهارات سخیف «العتیبه»، دولت امارات که متوجه شد این سفیر بی کفایت و ناتوان در تشخیص منافع و مصالح دولتش چه سخنان ابلهانه ای گفته است، سراسیمه وارد صحنه شد تا با موضعگیری این فضاحت غیرقابل توجیه را جمع کند، از این رو معاون وزیر امور خارجه امارات «طارق الهیدان» رسماً این سخنان را تکذیب کرد، اما در عین حال با گفتن این عبارت « سخنان العتیبه در بحث و گفت وگوی عمومی طرح شده و جنبه غیر رسمی داشته است»، به ابراز چنین سخنانی از سوی «العتیبه» اذعان کرده است. در این میان پرداختن به این نکته مهم است که چرا چنین اظهاراتی از سوی «العتیبه» بیان شده است. این سخنان سفیهانه وی نشان داد که مقامات اماراتی در انتخاب «العتیبه» برای نمایندگی از کشورشان در آمریکا دچار اشتباه شده اند زیرا فردی را برگزیده اند که از درک شرایط کاملاً عاجز و در ابراز مواضع دیپلماتیک ناپخته است و افزون بر آن ظرفیت پذیرش چنین مسئولیت خطیری را ندارد و زود اسیر جو و فضای موجود می شود و خیلی سریع تحت تأثیر قرار می گیرد و چون از شخصیت خنثی و بی خاصیتی برخوردار است و گاه و بی گاه در سودای نامجویی و شهرت طلبی فرو می رود از موضوعی سخن می گوید که نه در حد اوست و نه از آن فهم و درک درستی دارد. گذشته از اینها، اینگونه اظهارات از دو خاستگاه برخوردار است، شجاعت و حماقت. نسبت دادن خاستگاه اول به «العتیبه» و امثال وی بسیار مضحک و غیرقابل باور است، اما نسبت خاستگاه دوم به وی نیازی به استدلال ندارد، مرور اظهارات سفیهانه وی موجب تأیید صحت ادعا می شود. درخصوص سفیهانه بودن اظهارات وی همین بس که با تأثیرپذیری از تبلیغات رسانه ای غرب و به ویژه آمریکا و اعتماد کردن به آنها بدون هر گونه تأمل و تعقل از ایران هسته ای سخن گفته و دیگر اینکه با تکیه ذلیلانه به آمریکا گمان کرده که پیامدهای حمله احتمالی آمریکا به ایران در حوزه کشور تابعه وی آن مقداری است که وی ادعا کرده است. صرف تکذیب چنین خیال پردازی های واهی از ناحیه وزارت امور خارجه امارات برای رضایت ملت ایران کفایت نمی کند. اماراتی ها برای اصلاح خطا های شان باید دست به اقدامات اعتمادآفرین بزنند که برکناری «العتیبه» به عنوان یک عنصر نادان و ناشایست می تواند آغاز آن باشد.