محصول نهایى تحریم

اعمال تحریم‌هاى یک جانبه ایالات متحده آمریکا علیه جمهورى اسلامى ایران از ابعاد مختلفى قابل تحلیل است . به راستى وزن یک “تحریم” در نظام بین‌الملل امروز چگونه سنجیده مى‌شود؟ کارآمدى یک تحریم به طور طبیعى با فاکتورهاى “قدرت اعمال کننده “و “ضعف جریان مورد تحریم” سنجیده مى‌شود . بر این اساس تحریم‌هاى یک جانبه کاخ سفید علیه جمهورى اسلامى ایران ناکارآمد ومحکوم به شکست است. در این خصوص توجه به سه نکته مهم الزامى است:

1- جمهورى اسلامى ایران در طول سال‌هاى بعد از پیروزى انقلاب‌اسلامى از سوى واشنگتن وغرب با فشار و تحریم روبه رو بوده است. دراین میان کنش غرب با واکنش موثرایران دفع گردیده است . تهران کانون پویایى سیاسى در خاورمیانه محسوب مى‌شود. ماحصل روانه شدن تحریم‌ها به سوى جریان‌هاى پویا، بازگشت عواقب منفى آنها به سوى مصادر اعمال کننده تحریم خواهد بود .این قاعده در طول دو سال اخیر بارها به اثبات رسیده است. افزایش میل “گذار ازسازمان‌‌هاى بین‌المللی” در جهان تحت تاثیر ناکارآمدى آنها در دفاع از حقوق حقه هسته‌اى ایران صورت گرفته است. در چنین شرایطى اعمال تحریم‌هاى یک جانبه علیه ایران حکم خودکشى سیاسى جمهوریخواهان آمریکا را دارد.

2- شرکاى اروپایى ایالات متحده آ‌مریکا به لحاظ عملى توان پرداخت هزینه‌هاى اقتصادى وتجارى تحریم جمهورى اسلامى ایران را ندارند. انشقاق درگروه 1+5 تحت تاثیر همین مسئله به وجود آمده است . کاخ سفید سعى کرده است از جهت سیاسى میان خود و تروییکاى اروپایى نوعى “همگرایی” ایجادکند . این همگرایى دو خصلت نهادینه شده دارد. نخست اینکه سست وشکننده بوده و دیگر آنکه قابلیت تعمیم به به ابعاد اقتصادى و تجارى را ندارد . سران کشورهاى اروپایى بارها درجلسات محرمانه خود هزینه‌ها و تبعات اعمال زور دربرابر تهران رامورد واکاوى قرار داده وبه این نتیجه رسیده‌اند که ایجاد چالش در قبال قدرت اول خاورمیانه ماحصلى به جز اتلاف انرژى سیاسى ، استراتژیک واقتصادى غرب ندارد. کشورهاى چین وروسیه نیز حرکت روبه رشد خود در نظام بین‌الملل را مرهون استقلال از سیاست‌هاى القایى کاخ سفید واتحادیه اروپا مى‌دانند. از این‌رو پکن ومسکو در مجموع حاضر به همراهى با سیاست‌هاى مغرضانه آمریکا علیه ایران نیستند.

3- آمریکا بارها به طور مستقیم وغیر مستقیم هراس خود نسبت به پیشرفت، رشد و توسعه ملت ایران را نشان داده است. تحریم‌هاى یک جانبه آمریکا علیه تهران به طور خود کار سبب تقویت مولفه‌هاى همگرایى در ایران اسلامى خواهد شد. این همگرایى درمراحل بعدى مولد ثبات وتوسعه اقتصادى وسیاسى در کشور خواهدبود. خروجى نهایى چرخه تحریم‌ها علیه ایران تقویت روح همگرایى واتحاد در داخل مرزهاى قدرتمندترین کشور خاورمیانه خواهدبود. از این‌رو بسیارى از تئوریسین‌‌هاى سیاست خارجى آمریکا مانند هنرى کیسینجر، کارتر، برژینسکی، مادلین آلبرایت و... به بوش ونومحافظه‌کاران در خصوص اتخاذ راهکارهاى غیر واقع بینانه درقبال تهران هشدار داده‌اند .

در نهایت اینکه محصول نهایى “تحریم” همان “ اقتدار ایران” است. اقتدارى که همواره دشمنان نظام اسلامى را به زانو افکنده است.