مهره‌چینی‌های سفید برای حرکت‌های سیاه

بصیرت: رویه جدید برخی که زمانی خودشان یا پدران گرانقدرشان یا مروج افکار امام(ره) بودند یا پیرو ایشان، تقویت بعد سبقی، نسبی و خونی خویش است تا شاید در انتخابات و معادلات اجتماعی فراروی خود بتوانند در دل و ذهن مردم ایران تطهیر شوند و در آب ناپاک سالوس و ریا ظاهرا تعمید کنند! در حالی‌که اگر آن بزرگواران خودشان در این زمانه می‌بودند بر این تصورات و توهمات مهر باطل می‌زدند. نکته مهم و تعیین‌کننده‌ای که در صحبت‌های آن روز رهبر عزیزمان وجود داشت، تاکید مجدد بر شاخص‌های انقلاب بود. اگر یادمان باشد ایشان فرمودند: (تکیه همیشگی بر اسلام ناب محمدی، جاذبه و دافعه در دایره مکتب اسلام، یقین به وعده‌های الهی، محاسبات معنوی و تقوا، نگاه جهانی به انقلاب اسلامی، تکیه بر مردم و ...) توجه به حال فعلی افراد هنگام هرگونه قضاوت، از جمله شاخص‌های اصلی خط امام است که باید به‌طور‌ صحیح تبیین شود و مورد توجه مستمر قرار داشته باشد. شخصیت و هویت امام نیز به همین مواضع صریح و قاطعانه ایشان است که دنیا را به لرزه درآورد و ملت‌ها را بیدار کرد».
خب نکته‌ای که مشهود است این است که رهبری صحبتی از انتساب و ارثی بودن فضایل و... نکردند، بنابراین توجه به همان ضرب‌المثل معروف که می‌گوید «از فضل پدر تو را چه حاصل؟!» برای بعضی از آقایان قابل توجه است. چنانچه این آقایان خود را منتسب به آبا و اجداد بزرگ خود می‌دانند پس توجه به اعمال و اقوال آن بزرگان نیز از آنها مورد انتظار است، برای مثال امام عزیزمان در تصمیم‌گیری و تدابیر خود محاسبات معنوی را در درجه اول قرار می‌داد و هدف اصلی وی از انجام هر کاری فقط کسب رضای الهی بود و نه چیز دیگری. حال کسانی که خود را منتسب خونی به امام خمینی(ره) یا خود را پیرو ایشان می‌دانند آیا از کردار و منش آن یار سفرکرده تبعیت می‌کنند و آیا در عمل چنین چیزی را از سوی مدعیان امروزی دیده‌ایم؟ پیامبر گرامی اسلام نیز تاکید کرده‌اند که «برتری به نژاد و ثروت نیست؛ آنچه مردم را برتر می‌کند تقوای آنان است.» اینکه هر کس را به همان اندازه که خود او بد است، بد بشماریم و همان قدر که خود او خوب است خوب بدانیم و حب و بغض‌ها موجب نشوند که آنها را نادیده بگیریم، این همان تقوایی است که پیامبر گرامی به آن اشاره کردند. «تقدس‌سازی» به واسطه نام بزرگان و اهمیت دادن به انتساب‌ها بیشتر از عملکرد‌ها نه‌تنها در تضاد با روحیه امام (ره) که در تضاد با رسالت پیامبر عظیم‌‌الشأن اسلام است. امت اسلامی ما شهید نداده‌اند تا برخی‌ به نام اشراف و اجداد خود طلب مقام و سلطنت کنند. ملت ایران بارها نشان داده‌اند که خودشان بهترین شاخص هستند و به جای خود حق، افراد را معیار حق نمی‌کنند و خلافکار را هر چند نام بزرگی را یدک بکشد، می‌شناسند. حال می‌توانیم معنای این جمله امام (ره) که فرموده بودند؛ «من با جرات مدعى هستم که ملت ایران و توده میلیونى آن در عصر حاضر بهتر از ملت حجاز در عهد رسول‌الله (ص) و کوفه و عراق در عهد امیرالمؤمنین و حسین‌بن‌على صلوات الله و سلامه علیهما مى‌باشند» را بهتر درک کنیم چرا که مردم عصر رسول‌الله(ص) و علی‌ابن‌ابی‌طالب (ع) آنچنان در قید و بندهای نسبی و قبیلگی به دام افتاده بودند که بارها و بارها حق و صراط مستقیم را ذبح کردند اما ملت ایران 1400 سال پس از آن روزگار به عشق خمینی می‌خندد و اشک می‌ریزد اما لحظه‌ای در برابر این افکار پوسیده سکوت نخواهد کرد.
فاطمه هروی