
لکن ذکر این نکته ضروری است که موضوع حمله رژیم صهیونیستی به ایران تازگی نداشته و در طی سالیان اخیر هر از چندی مطرح بوده است. در خصوص اقدام نظامی علیه ایران به بهانه فعالیت های هسته ای که صلح آمیز بودن آن همواره مورد تأیید آژانس بین المللی انرژی هسته ای قرار گرفته و تاکنون هیچ گزارش و سندی مبنی بر انحراف این فعالیت ها به سمت مصارف غیر صلح آمیز منتشر نشده، گفتنی های فراوانی وجود دارد که در این نوشتار به ذکر دو نکته بسنده می شود.
1- ناکارآمدی تحریمها
با فشار آمریکایی ها چندین قطعنامه تحریم علیه ایران در شورای امنیت به تصویب رسید و به دنبال قطعنامه 1929 یکسری تحریم های یکجانبه نیز از سوی این کشور و اتحادیه اروپا برای تشدید فشارهای اقتصادی وضع شد. هدف از اعمال این تحریم ها، وادار کردن جمهوری اسلامی به عقب نشینی از موضع هسته ای خود و کنار گذاشتن چرخه سوخت است. آیا این اتفاق با اعمال تحریم ها و تشدید آنها رخ خواهد داد. خود وضع کنندگان تحریم ها در نتیجه بخش بودن آن تردید جدی دارند. پیشنهاد مذاکره با ایران از سوی آمریکا پس از وضع تحریم ها عمدتاً به این خاطر است که آنها از اثربخش بودن تحریم ها ناامید بوده و صرفاً به دنبال بهره برداری از آنها در چارچوب عملیات روانی در پای میز مذاکره هستند.
بسیاری از کارشناسان و صاحب نظران غربی نه تنها ناکارآمدی تحریم ها را گوشزد می کنند، بلکه نتیجه نهایی این تحریم ها را جدی شدن ایرانی ها برای حرکت به سمت خوداتکایی از یک سو و خسارت شرکت های غربی در از دست دادن بازار 70 میلیونی ایران از سوی دیگر ارزیابی می کنند. چند روز پیش «مایکل هایدن» رئیس سابق سازمان سیا با صراحت از شکست تحریم ها در متوقف کردن فعالیت های هسته ای ایران خبر داد. بنابراین تأکید بر استفاده از گزینه نظامی علیه ایران به خاطر ناامیدی از اثربخش بودن تحریم ها ارزیابی می شود. آنها بر این تصور هستند که یک اقدام نظامی برق آسا علیه مراکز حساس و حیاتی ایران از جمله تأسیسات هسته ای ، می تواند در کنار موضوع تحریم ها، جمهوری اسلامی ایران را به تغییر رفتار وادار کند. آیا اینگونه خواهد شد؟
2- خودکشی نظامی فرجام حمله نظامی
آیا احتمال حمله نظامی به ایران از سوی رژیم صهیونیستی به تنهایی یا مشترک با آمریکا وجود دارد؟ برای پاسخ به این سوال باید گفت احتمال حمله نظامی از سوی این کشورها به ایران براساس یک اشتباه و برآورد غلط راهبردی وجود دارد. آمریکایی ها و صهیونیست ها تاکنون سعی کرده اند چنین اشتباهی را مرتکب نشوند، اما آیا این هوشیاری آنها برای مرتکب نشدن اشتباه استمرار خواهد داشت یا خیر، باید به انتظار نشست. واقعیت این است که آمریکایی ها و صهیونیست ها ، سال های سال است که تلاش می کنند انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی را به شکست برسانند و در این مسیر همواره استفاده از گزینه نظامی مدنظر آنها بوده است.
بعد از حادثه یازده سپتامبر و حمله به افغانستان ، لابی صهیونیستی در آمریکا تلاش بسیاری به عمل آورد که گزینه بعد از افغانستان برای حمله نظامی از سوی آمریکا، کشور ایران باشد، لکن در نهایت آمریکایی ها به کشور عراق حمله کردند. تأکید صهیونیست ها برای حمله به ایران با این دلیل بود که مشکل اصلی آمریکا و غرب برای سلطه برخاورمیانه، جمهوری اسلامی ایران است و صدام را می توان با اندک امتیازی همراه ساخت. این دیدگاه مورد قبول آمریکایی ها بود، اما یک دلیل باعث شد که آمریکایی ها از حمله به ایران پرهیزکنند و آن شکست ناپذیری ایران از طریق حمله نظامی بود. از زمان اشغال عراق تاکنون دو اتفاق مهم دیگر روی داده است. اتفاق اول تحلیل رفتن قدرت اقتصادی و نظامی آمریکا و مشکلات بی شمار این کشور در منطقه خاورمیانه و همچنین فرو ریختن هیمنه قدرت نظامی رژیم صهیونیستی با جنگ های 33 روزه و 22 روزه لبنان و غزه می باشد. اکنون آمریکایی ها در شرایطی قرار دارند که بحران عراق و افغانستان روز به روز هزینه های گوناگونی را برآنان تحمیل می کند بدون آنکه نسبت به نتایج آن امیدوار باشند. اتفاق دیگر مربوط به افزایش قدرت دفاعی و توان نظامی جمهوری اسلامی ایران طی سال های اخیر می باشد. رزمایش های انجام گرفته از سوی نیروهای مسلح ایران در سال های اخیر و به ویژه دو رزمایش سپاه و ارتش در سال جاری نشان داد که ایران از چه نوع قابلیت ها و توانایی هایی برای مقابله با دشمن برخوردار است. گر چه استیصال آمریکا و رژیم صهیونیستی به دلیل قرار گرفتن در شیب افول ممکن است آنها را به سمت انتخاب گزینه نظامی سوق دهد، لکن این یک واقعیت است که بسیاری از کارشناسان این اتخاذ رویکرد را دست زدن به خودکشی ارزیابی می کنند. همانگونه که انسان هایی با به بن بست رسیدن در زندگی دست به خودکشی می زنند، شرایط به گونه ای است که آمریکا و رژیم صهیونیستی به بن بست رسیده اند و انتخاب گزینه نظامی از روی استیصال برای رهایی از مشکلات کنونی، نتیجه ای جز خودکشی نظامی ندارد. این تشبیه برای رژیم صهیونیستی به دلایل گوناگون که ذکر آن ضروری نیست بیشتر با واقعیت نزدیک است. بنابراین کسانی که با طرح پیشنهادی در مجلس نمایندگان آمریکا به دنبال حمایت از اقدام نظامی صهیونیست ها علیه ایران هستند، باید بدانند که در واقع با این رفتار ناشیانه خود، صهیونیست را برای دست زدن به خودکشی نظامی تشویق می کنند.