بی نتیجه بودن نشست لندن که با حضور معاونان وزرای خارجه شش کشور آلمان، فرانسه، انگلیس، چین، روسیه و آمریکا برگزار شد، نظرها را به سوی گزارش البرادعی و سولانا که قرار است اواسط ماه نوامبر (اواخر آبان) به اعضای 1+5 ارایه شود جلب کرده است. به عبارتی تا حد زیادی سرنوشت قطعنامه سوم شورای امنیت سازمان ملل علیه ایران در گرو گزارش البرادعی است. با توجه به مخالفت چین و روسیه با صدور هر قطعنامه ای که مستلزم سخت گیری های بیشتر اقتصادی علیه ایران باشد به نظر می رسد در صورتی آمریکایی ها موفق به تحمیل خواسته شان به سایر اعضا خواهند شد که لحن گزارش البرادعی علیه ایران شدید و تند باشد. بنابراین با مروری بر مواضع اخیر البرادعی و درشت گویی هایی که بر ضد آمریکا داشت و اعلام رضایت های نسبی از روند پیشرفت مذاکرات ایران و آژانس این احتمال وجود دارد که ارایه گزارش نه چندان منفی علیه ایران راه را بر آمریکایی ها به منظور متقاعد ساختن سایر اعضا برای تصویب قطعنامه شدید اللحن علیه ایران ببندد. نباید این نکته را هم فراموش کرد که ممکن است متن گزارش در جهت کنار هم نشاندن آمریکا و ایران که از باورهای اصلی البرادعی برای حل مشکل هسته ای ایران است، تنظیم شود تا مسیر گفت وگوی ایران و آمریکا به تدریج گشوده گردد.