«زمانی که پنج کشور اصلی عضو شورای امنیت سازمان ملل متحد (آمریکا، انگلیس، فرانسه، روسیه و چین) تشخیص دهند که وقتش رسیده، 10 عضو دیگر را در سالن شورای امنیت جمع خواهند کرد و انتخابی نظیر آنچه در سال گذشته میلادی برای جانشین پاپ ژان پل دوم رهبر فقید کاتولیک های جهان روی داد، صورت خواهد گرفت.
این اعضا براساس دستورالعمل دولت های خود ابتدا طی یکسری نظرسنجی غیررسمی و رسمی و سپس یک رای گیری رسمی شخص مورد نظر را انتخاب و به جهان معرفی می کنند.»در حال حاضر چند کاندیدا برای احراز یک سمت معرفی و کاندیدا شده اند که برنده جایزه صلح نوبل تی مور شرقی، پادشاه اردن، دو نفر از رئیسان جمهوری اروپایی شرقی، دیپلمات برجسته سوئد، قاضی کانادایی و اقتصاددانی از ترکیه است.
همچنین سه آسیایی نیز در میان این نامزدها دیده می شوند.«سوراکیارت ساتیاراتای» معاون نخست وزیر تایلند نخستین تایلندی دارای دکترای حقوق از دانشگاه ها روارد و دارای سوابق کاری در امور مالی و اقتصاد بین الملل، «جایانتا داناپالا»مشاور ارشد رئیس جمهوری سریلانکا، رئیس سابق بخش خلع سلاح سازمان ملل متحد و فرستاده این سازمان به ایالات متحده و «بان کی مون» وزیر امورخارجه کره جنوبی هستند.این دوره بر خلاف انتخابات گذشته در این سازمان، کاندیداهای آسیایی بیشتر مطرح هستند.
از زمان پایان دوره دوم دبیرکلی برمه ای «یوتانت» در سال 1971 تاکنون آسیایی ها موفق نشدند عنوان بلندپایه ترین دیپلمات جهان را در بین خود داشته باشند. اما «جان بولتون» نماینده کنونی آمریکا در سازمان ملل با مخالفت با تفکر «گردش جغرافیایی» گفت؛ «تنها شایستگی ها باید در نظر گرفته شود.»دیگر 4 عضو شورای امنیت نیز هرکدام دیدگاه های متفاوتی دارند. انگلیس از نظر بولتون حمایت می کند، فرانسه نیز با چرخشی بودن دبیر کل سازمان ملل مخالف است ، ولی تاکنون نظر خود را اعلام نکرده است.
روسیه و چین، دو عضو دیگر شورای امنیت سازمان ملل متحد نیز بر آسیایی بودن دبیرکل بعدی این سازمان تاکید می کنند. «آلن راک» نماینده کانادا در سازمان ملل می گوید؛ «در حال حاضر پرسش واقعی در مورد نقل و انتقال قدرت و شرایط دیگر، ذهن بسیاری از دیپلمات ها را به خود مشغول کرده است.«وی می افزاید؛ «در شرایط حساس کنونی و با توجه به افزایش تنش های بین المللی، بهتر است شرایطی برای دبیرکل این سازمان ارائه شود و به هر یک از نامزدها این فرصت داده شود تا قبل از اتخاذ تصمیم نهایی، خود را معرفی و اهداف خود را عنوان کند».
«جان بولتون» در این مورد می گوید؛ «پس از احراز ریاست دوره ای شورای امنیت سازمان ملل توسط آمریکا در ماه جاری میلادی، تمامی شرایط بررسی خواهد شد.»«کورتنی اسمیت » استاد دانشگاه «ستون ها ل» در ایالت نیوجرسی می گوید؛ «معرفی کاندیداها برای احراز این پست مانند یک شوخی است و تمامی کاندیداها زودتر از موعد نام خود را عنوان کرده اند و این مسئله خطر بزرگی محسوب می شود و به طور یقین آنها به آرزوی خود نخواهند رسید.»وی می افزاید؛ «این مبارزات دقیقا برخلاف مبارزات انتخاباتی برای کسب کرسی
ریاست جمهوری است. برای پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری باید نامزدها زودتر نام خود را اعلام کنند ولی انتخابات دبیرکلی سازمان ملل کاملا متفاوت است.»اسمیت ادامه می دهد؛ «این شغل توسط برنامه های سازمان ملل تشریح شده است و در نهایت 5 عضو شورای امنیت در کنار اعضای شورای حکام، جانشین کوفی عنان را مشخص خواهند کرد و 191 کشور عضو سازمان ملل متحد با رسمیت شناختن فرد انتخاب شده به سیاست های خود ادامه می دهند.وی تاکید می کند؛ «برنده نهایی نباید اهل کشوری مسئله ساز باشد و باید با اکثر کشورهای جهان کمترین مشکل را داشته باشد.
همچنین سیاست کشور دبیرکل بعدی سازمان ملل نباید با استراتژی های 5 قدرت بزرگ جهان در تضاد باشد.»جان بولتون نماینده آمریکا در سازمان ملل متحد می گوید؛ «با چرخش اعضا و شورای حکام در ماه سپتامبر سال جاری میلادی بیشتر اعضا از سیاست های آمریکا حمایت می کنند.»«ادوارد لاک» استاد دانشگاه کلمبیا در نیویورک خاطرنشان می کند؛ «اکثر کشورها از این تئوری حمایت می کنند. مشکل کنونی آن است که کاندیدای خاصی مطرح شود و این مسئله پیروزی بزرگی را رقم خواهد زد.
ولی با توجه به شرایط فعلی قصد ندارم به این موضوع دامن بزنم.»هفته نامه «اکونومیست» چاپ لندن در گزارشی موضوع انتخاب دبیرکل آتی سازمان ملل متحد در پی به پایان رسیدن دبیرکلی «کوفی عنان» در اواخر امسال را بررسی کرد.این نشریه در یک بازی واژگانی با کلمه «سکرتری جنرال» به معنای دبیرکل آورده است؛ دبیرکل سازمان ملل باید برای برخی کشورها نقش «سکرتری» یا منشی و برای برخی کشورها نقش «جنرال» یا ژنرال ارتشی را ایفا کند.اکونومیست مشخص شدن نقش دبیرکل سازمان ملل را مهمتر از فرد منتخب برای در دست گرفتن این سمت توصیف کرد و نوشت؛ بر اساس منشور سازمان ملل، دبیرکل سازمان یک مسوول ارشد اجرایی بوده و می تواند خطرات تهدیدکننده امنیت جهانی را برای بررسی در اختیار شورای امنیت قرار دهد.
این نشریه افزود؛ «دبیرکل برای پیشبرد اهداف خود متکی به مقام اخلاقی و قدرت بیان است اما از میان هفت دبیرکل سازمان ملل از سال 1946 تاکنون تنها «داگ ها مر شولد» و «کوفی عنان» چنین تاثیر ی را بر سازمان ملل گذاشته اند. هفته نامه انگلیسی افزود؛ مشکل اصلی دبیرکل سازمان ملل تلاش هر روزه وی برای ایجاد ارتباط میان کشورها و سازمان هایی است که از بسیاری جهات سیاسی، ثروت، قدرت، وسعت و ایدئولوژی با یکدیگر تفاوت دارند.این نشریه نوشت؛ «بر اساس قوانین، شورای امنیت سازمان ملل نامزدی را برای در دست گرفتن سمت دبیرکلی به مجمع عمومی معرفی کرده و کشورهای عضو سازمان در مورد فرد معرفی شده رای می دهند.»