ترکیه دلال دوم

بسم الله الرحمن الرحیم

امروز قرار است مذاکرات سه جانبه روسای جمهور ترکیه رژیم صهیونیستی و محمود عباس رئیس دولت خودگردان فلسطین در آنکارا برای هموار ساختن راه کنفرانس باصطلاح صلح پائیزی که بانی آن آمریکا و هدفش به سازش کشاندن فلسطینی هاست برگزار شود.

شیمون پرز در آستانه سفرش به آنکارا در گفتگو با شبکه تلویزیونی « ان . تی . وی » گفت : « تمام طرف ها از میانجیگری ترکیه استقبال می کنند و ترکیه می تواند در آستانه برگزاری اجلاس « آناپولیس » (که همان کنفرانس باصطلاح صلح پائیزی است ) فضای مناسبی را ایجاد کند » . وی افزود : « میانجی گری ترکیه با توجه به اعتماد اعراب و مسلمانان به ترکیه برای ما بسیار مهم است » .

سیاست میانجی گری دولتمردان کنونی ترکیه میان رژیم صهیونیستی و فلسطینی ها که با توجه به واقعیت های موجود نمی توان آنرا یک میانجی گری واقعی دانست و عنوان دلالی برای صهیونیست ها برای آن مناسب تر است با خواسته های آن دسته از مردم ترکیه که این دولتمردان را بر سر کار آورده اند در تضاد است . جوهر اصلی جنبش اسلامخواهی مردم ترکیه در دهه های 50 و 60 همزمان با اوجگیری و پیروزی انقلاب اسلامی در ایران که به مطرح شدن اربکان و رجائی کوتان و سپس رجب طیب اردوغان و در نهایت به استقرار دولت کنونی منجر شد باز گرداندن حاکمیت اسلام به ترکیه بود. از الزامات این هدف در دوران کنونی و با توجه به شکل گیری غده سرطانی رژیم صهیونیستی در قلب جهان اسلام و اشغال سرزمین فلسطین توسط صهیونیست ها مبارزه با رژیم صهیونیستی و حمایت از ملت مظلوم فلسطینی بود. این آرمانی است که حسن البنا بنیانگذار جنبش « اخوان المسلمین » نیز آنرا به عنوان یکی از اصول محوری جنبش خود در دستور کار قرار داده بود و مردم ترکیه نیز آنرا از اهداف غیرقابل چشم پوشی خود میدانند. حذف بعضی از اصول توسط دولتمردان بعد از رسیدن به قدرت امری عادی و قابل درک است و در بسیاری موارد اتفاق افتاده است اما مردم هرگز اصول و آرمانهای خود را فراموش نمی کنند. به همین دلیل این انتظار وجود داشت که دولتمردان کنونی ترکیه بعد از آنکه به قدرت رسیدند برای ماندن در مسند حکومتی بعضی از آرمانهای اولیه خود را نادیده بگیرند و البته توجیهاتی نیز برای آن بتراشند.

مردم ترکیه برای پس گرفتن اهرم های حاکمیت از لائیک ها و تحویل دادن آن ها به سران حزب عدالت و توسعه که با شعار اسلام خواهی به صحنه آمدند از هیچ تلاشی دریغ نورزیدند. آنها در همین اواخر با شرکت در انتخابات زودهنگام مجلس زمینه را برای باز شدن دست دولتمردان جدید در جهت تحقق آرمانهای اسلامی فراهم ساختند و سرانجام آنها را تا کاخ ریاست جمهوری ترکیه همراهی کردند. پیام مهم این اقدام مردم ترکیه این بود که دولتمردان جدید با در اختیار داشتن همه اهرم ها کلیه اصول لائیسم و تفکر و شیوه های آتاترک را به گور بسپارند و آرمانهای اسلامی را در ترکیه حاکم نمایند.

یکی از مهمترین تعهدات آتاترک به غربی ها که او را بر ترکیه بعد از فروپاشی عثمانی حاکم کردند التزام به همراهی با رژیم صهیونیستی بود. این از اصول لائیسم در ترکیه بعد از عثمانی بود و رژیم لائیک ترکیه همواره به آن پای بند ماند. همین یکی از اموری بود که مردم مسلمان ترکیه را به خشم آورد و ضدیت با صهیونیسم از الزامات جنبش اسلام خواهی در ترکیه شد. اینکه مردم ترکیه به مناسبت های مختلف در تظاهرات و راه پیمائی های پرجمعیت و پرصلابت همواره خشم خود را نسبت به رژیم صهیونیستی ابراز می کنند و به شکل های مختلف از ملت مظلوم فلسطین حمایت می نمایند به همین دلیل است .

با توجه به این واقعیت اکنون سئوال اینست که دولتمردان ترکیه چگونه به خود اجازه میدهند با رئیس رژیم صهیونیستی دست بدهند و برای جا انداختن خواسته های آمریکا و صهیونیست ها حاضر به دلالی شوند و نام آنرا میانجی گری برای استقرار صلح در فلسطین بگذارند درحالی که کلیه گروه های فلسطینی کنفرانس پائیزی را تحریم کرده اند و حتی بسیاری از کشورهای عربی نیز نسبت به آن موضع منفی دارند چگونه دولتمردان ترکیه این ادعای شیمون پرز را می پذیرند که تمام طرف ها از میانجی گری ترکیه استقبال می کنند! لابد ملت فلسطین که طرف اصلی ماجراست در این منطق اصولا به حساب نمی آید!

از صهیونیست ها و رئیس رژیم صهیونیستی انتظاری جز این خلاف گوئی ها نیست لکن آنچه موجب تعجب است اینست که دولتمردان ترکیه که با حمایت مردم مسلمان و با آرمانهای اسلام خواهی به زمامداری رسیده اند اکنون چنین ادعای واهی را می پذیرند و در جایگاه دلالی برای صهیونیسم قرار می گیرند. عجیب تر آنکه براساس اخباری که از آنکارا می رسد قرار است شیمون پرز رئیس رژیم صهیونیستی در مجلس ترکیه سخنرانی کند. چنین واقعه ای برای اولین بار است که درترکیه رخ میدهد و حتی در رژیم لائیک نیز یک مقام رسمی رژیم صهیونیستی اجازه سخنرانی نیافته بود.

جای اندکی تردید نیست که مردم ترکیه در برابر این اقدام دولتمردان خود عکس العمل نشان خواهند داد. علاوه بر این عکس العمل مردمی که پایگاه حزب حاکم و دولتمردان کنونی ترکیه را متزلزل خواهد ساخت قطعا میانجی گری ترکیه برای تحقق طرح سازش به جائی نخواهد رسید و این هزینه گزاف را دولتمردان ترکیه در مقابل چیزی که به دست نخواهند آورد خواهند پرداخت .

مذاکره با محمود عباس و توافق با وی مشکلی را برای رژیم صهیونیستی حل نخواهد کرد زیرا محمود عباس مهره آمریکا و رژیم صهیونیستی است و برای آنها چیزی کم نمیگذارد لکن اصولا در میان ملت فلسطین جایگاهی ندارد و تعهدات وی بهیچوجه برای مردم فلسطین و گروه های فلسطینی الزام آور نیست .

در این میان فقط نام ننگی برای دولتمردان ترکیه باقی میماند که افکار عمومی جهان اسلام آنها را ادامه دهندگان راه ننگین رژیم کمپ دیویدی مصر که برای صهیونیست ها دلالی کرد ولی کاری از پیش نبرد تلقی خواهد کرد و این برای کسانی که با آرمان های اسلامی و حمایت های مردم مسلمان به زمامداری رسیده اند نه تنها زیبنده نیست بلکه خسرانی بزرگ است . انتظار اینست که دولتمردان ترکیه هوشیاری به خرج دهند و از نیمه راهی که وارد آن شده اند برگردند تا مبادا عنوان دلال دوم صهیونیسم بعد از رژیم مصر را به خود اختصاص دهند.