آزمون قدرتهاى بزرگ

گزارش اخیر محمد البرادعی،مدیر کل آژانس بین المللى انرژى اتمى بار دیگر بر عدم انحراف جمهورى اسلامى ایران از برنامه هاى صلح آمیز هسته اى مهر تائید نواخت.این در حالیست که آمریکا،انگلستان و فرانسه به عنوان سه کشور مخالف هسته اى ایران به صورت مستقیم و غیر مستقیم خشم خود را از انتشار گزارش مثبت البرادعى در خصوص تهران اعلام نموده اند.در این میان سعید جلیلی،دبیر شوراى عالى امنیت ملى کشورمان با تاکید بر اینکه برخى قدرتها امروز با گزارش آژانس در برابر آزمون قرار دارند یادآور شد :

“قدرتهاى بزرگ باید نشان دهند که آیا به دنبال شفاف سازى هستند یا محروم سازی؟ملت ایران بر حقوقش تاکید دارد و در چارچوب ان.پی.تى و آژانس نیز به پیشرفتهایى دست یافته است.”

در این خصوص لازم است نسبت به سه نکته مهم توجه داشته باشیم:

1-گزارش مثبت محمدالبرادعى در خصوص فعالیتهاى صلح آمیز هسته اى جمهورى اسلامى ایران نقطه تمییز دهنده “ابهام”از “شفافیت”در خصوص پرونده هسته اى تهران است.به عبارت دیگر،غرب دیگر نمى تواند با استناد به دوگانگى هاى رایج در گزارشهاى آژانس به اعمال فشار علیه قدرت اول خاورمیانه ادامه دهد.در این میان شاهد شکل گیرى رابطه اى خطى و تعریف شده هستیم.بر این مبنا هر اندازه گزارشهاى آژانس به سوى شفافیت و واقع بینى میل پیدا مى کند،قدرت مانور غرب در برابر ایران اسلامى کاهش مى یابد .این رابطه مستقیم طى دو سال اخیر به شدت تقویت شده است.همکاریهاى موثرمیان تهران و آژانس بین المللى انرژى اتمی، آمریکا و تروییکاى اروپایى را به سوى استیصالى مزمن رهنمون ساخته است.

2-جریان سلطه هم اکنون در معرض آزمونى بزرگ قرار گرفته است.در طول سالهاى پس از وقوع جنگ جهانى دوم شاهد شکست جریان سلطه در آزمون واقع گرایى بوده ایم.در این میان شاهد تقابل نگرش رئالیستى حامیان سلطه با واقعیات موجود در نظام بین الملل بوده ایم.گذار از سازمانهاى بین المللى فرمولى شناخته شده و کهنه است که غرب در موارد استیصال خود در برابر جامعه جهانى آن را به کار مى بندد.اما این فرمول پس از گذار بشریت به هزاره سوم به گونه اى معکوس نتیجه داده است.”گذار از سازمانهاى بین المللی” دیگر نمى تواند به عنوان تسریع کننده اهداف غرب مورد آنالیز و تجزیه و تحلیل قرار گیرد.هزینه بر بودن گذار از سازمان ملل متحد و آژانس بین المللى انرژى اتمى به صورت خودکار آمریکا و متحدانش را به دردسر خواهد انداخت.از این رو واشنگتن در مقابل گزارش اخیر آژانس مبنى بر صلح آمیز بودن فعالیتهاى هسته اى ایران اسلامى چاره اى جز کرنش ندارد.انتخاب هرگونه راهکار دیگرى در این راستا حکم انزواى کاخ سفید در جهان امروز را امضا مى کند.

3-مطابق اظهارات دبیر شوراى عالى امنیت ملى کشورمان،میان “محروم سازی”و ”شفاف سازی”تفاوت زیادى وجود دارد.محروم سازى مقوله اى کاملا سیاسى و غیر علمى است که غرب در ماوراى آن به اهداف یونیورسالیستى خود چشم دوخته است.ممانعت کشورهاى شمال از دستیابى ایران به انرژى صلح آمیز هسته اى ریشه در نگرانى آنها از بیدارى علمى و سیاسى کشورهاى خاورمیانه و جهان دارد.اما هنگامى که سخن از “شفاف سازى “به عمل مى آوریم همه چیز مشخص است.در این میان قهرا باید رابطه اى دو طرفه میان ایران و آژانس وجود داشته باشد و شوراى امنیت سازمان ملل متحد محلى از اعراب ندارد.از این رو اگر غرب واقعا به دنبال شفاف سازى در پرونده هسته اى ایران است باید این پرونده را از شوراى امنیت سازمان ملل متحد خارج نماید.در نهایت اینکه آمریکا،فرانسه و انگلستان به نقطه شکست هسته اى در مقابل ایران نزدیک تر مى شوند.آنچه در این میان تعیین کننده است ادامه سیاستهاى دو سال اخیر و پافشارى بر سر حق مسلم هسته اى تهران است.نباید فراموش کنیم که در این مجال حساس ما بازیگر اصلى پرونده هسته اى خود هستیم و قدرت غرب در برابر تهران به طور کلى افول یافته است.