“مىخواهیم سپید باشد/ مىخواهند که نباشد/ مىخواهند که سیاه باشد/مىکوشیم که نخواهند / چه چیز را؟/ افق را / جهان را وسپیدهدمان را.” این شعر را سیمین بهبهانى در هم اندیشى کانون مدافعان حقوق بشر خوانده است . روزنامه اعتماد ملى مىنویسد:” بهبهانى آمده بود تاآنچه راکه از جنگ جهانى فقط شنیده بود روایت کند، آمده بود تا ازداستان زنانى که بارها بر سرمزار فرزندان خود گریستند وشهادتشان را با اشک گرامى داشتند بگویدو...”(1)
این همایش با شعار دعوت از مردم براى شرکت در شوراى ملى صلح به کار خود پایان داد اما همه چیز به گونهاى طراحى شده بود که انگشت اتهام سیاهخواهى به سوى خدمتگزاران و دلسوزان واقعى نظام اسلامى اشاره رود. اما به تعبیر مسحور کننده صائب تبریزى “گریه شمع از براى ماتم پروانه نیست/ صبح نزدیک است در فکر شب تار خود است.”
راهبرد تبلیغاتى “دیو ودلبر “ چندى است که از جانب افراطیون دوم خردادى کلید خورده است . این جریان در صدد است با دیوسازى از جریان اصولگرایى که امروز رئوس اجرایى وتقنینى کشور را در دست دارد پرستیژ دلبر گونه به خودبگیرد واز این فضا حداکثر استفاده را براى پیشبرد اهداف انتخاباتى خود ببرد.
دوم خردادىها به دلیل قابلیتهاى ضعیف خود درمعادلات سیاسى کشور اولین جریانى بودند که از هندسه چندضلعى رقابت لطمه دیدند. قطببندى فضاى سیاسى کشور با توسل به نقاشى یک جامعه ستیزآلود امکان بىبدیلى رابراى رشد گروههاى دوم خردادى فراهم کرده بود که البته در سالهاى اخیر باظهور اضلاع دیگر طبیعتا این طیف ضعیف از گردونه رقابت حذف شد. اما این جریان مجددا در پى آن است با تزریق فرهنگ سیاسى متنازع conflictual political culture به فضاى گفتمانى جامعه این گونه وانمود کند که نظرات عمومى درباره راهحلهاى مشکلات کشور دچار یک دو دستگى بىسابقهاى شده است و دراین قطب بندى دوم خردادىهادر موضع “منجی” یا “پری” ویا هر چیز دیگرى که شیک و مثبت به نظر مىرسد قرار دارند. این گروهها با اخلال در فرایند رقابت مثبت در پى برقرارى نوعى از توازن قدرت سیاسى هستند که بازتاب افکارعمومى نمىباشد .پروژه “جنگ وصلح” در راستاى راهبرد تبلیغاتى دیو ودلبر کلید خورده است. این جریان افراطى در صدد است باتوسل به غوامض امنیتى یک طیف را درکشور جنگ طلب واصلاحطلبان را صلح دوست ومخالف جنگ جلوه دهد. دعوت از مردم براى شرکت در شوراى ملى صلح نوعى پرستیژ صلحطلبى به منظور تاثیر غیر مستقیم برافکارعمومى است. دوم خردادىها بیش از غم پروانه در فکر پایان شب تار خود هستند. افراطیون دوم خردادى با بحرانى نشان دادن شرایط کشور سعى دارند بهرهبردارى انتخاباتى کنند. این درحالى است که هیچ علامت جدى از تهدیدات نظامى علیه ایران دیده نمىشود و تا کنون هیچ تحرک نظامى در خلیج فارس توسط آمریکا و یا هر کشور دیگرى که تهدیدى علیه مرز وبوم ایران تلقى شودثبت نشده است. تمام اخبار حکایت از آن دارد جهان به این نتیجه رسیده است که باید با ایران هستهاى کنار آمد .احتمال تصویب قطعنامه سوم علیه ایران با توجه به گزارش اخیرالبرادعى به حداقل رسیده است. 1+5 در موضوع پرونده هستهاى ایران دچار شکاف واختلاف شدهاندوچین و روسیه مواضع متفاوتى را اتخاذ کردهاند امریکایىها براى دور چهارم مذاکرات به بهانه موضوع عراق از ایران درخواست رسمى کردهاند، و اینها همه در حالى است که جمهورى اسلامى با قدرت فعالیتهاى هستهاى خود را ادامه مىدهد وجهان، ایران را در باشگاه هستهاى پذیرفته است. رئیس جمهور روز گذشته در اردبیل متذکر شد:” ملت ایران کوچکترین امتیاز برخلاف قوانین حقوقى آژانس به هیچ قدرتى نمىدهد.”
اما پروژه “دیو ودلبر”در همین جا متوقف نمىشود. جریان افراطى دوم خرداد با زیر سوال بردن سلامت انتخابات و حمله به نهادهاى قانون اساسى از جمله شوراى نگهبان و وزارت کشور در صدد است اصولگرایان را به تغلب در انتخابات متهم کند و جریان احراز صلاحیتها را زیر سوال ببرد. نشست فصلى خانه احزاب با شعار “انتخابات آزاد تجلى اتحاد ملی” توسط بیشتر تحلیلگران سیاسى عملا حرکت در مسیر تخریب و حمله به شوراى نگهبان و سایر نهادهاى مسئول در برگزارى انتخابات ارزیابى شد.
گویى دوم خردادىها فراموش کردند خاتمى در دوره وزارت بشارتى نفر اول انتخابات 76 شد و احمدىنژاد در دوره موسوى لاری. اساسا ساز و کار انتخابات در ایران به گونه اى طراحى شده است که امکان هیچ گونه تغلب و پایمال شدن حقوق مردم در آن وجود ندارد. به نظر مىرسد این رویکرد به منظور فرافکنى شکست احتمالى دوم خردادىها در انتخابات آتى در سرلوحه فعالیتهاى این جریان قرار گرفته است.
همچنین افراطیون دوم خردادى در راستاى پروژه “دیو و دلبر” در قبال مسائل معیشتى مردم به نحوى موضعگیرى مىکنند که گویى در دولتهاى گذشته، مردم به هیچ وجه گریبانگیر مشکلاتى چون تورم، گرانى و یا بیکارى نبودهاند و سعى دارند مشکلات اقتصادى کشور را به یک چالش سیاسى براى اصولگرایان تبدیل کنند. این موضعگیرىهاى غیر منصفانه در حالى اتخاذ مىشود که دولت براى اولین بار در تاریخ انقلاب در بودجهنویسى کشور که سند عرضه یک دولت محسوب مىشود تحولات بنیادینى را آغاز کرده است تا ضمن کنترل نقدینگى و حذف مشکل همیشگى کسرى بودجه به شکل اساسى معضلات معیشتى مردم را سامان دهد.
لایحه مدیریت خدمات کشورى که دولت نهم جسارت طرح و اجراى آن را بر عهده گرفت اقدامى بىنظیر در راستاى کمک به اقشار آسیبپذیر و کارمندان دولت تلقى مىشود. سهام عدالت با هدفگیرى دهکهاى پایینى جامعه مسیر سنگلاخ اجراى عدالت در کشور را هموار مىکند و کمک جدى دولت اسلامى به مستضعفان و طبقات مادون اقتصادى است.
فشار تورمى همیشه در کشور وجود داشته است. تورم فقط منحصر به ایران نیست. امروز اروپا در یکى از سختترین شرایط تورمى به سر مىبرد. انستیتو یوروستات اعلام کرده که در ماه اکتبر افزایش قیمتها 6/2 درصد بیشتر از زمان مشابه در سال گذشته اروپا بوده که رقمى بىسابقه در تاریخ این قاره محسوب مىشود.
دولت نهم دولت پر کارى است . خواه ناخواه تشدید فعالیتهاى اقتصادى در هر کشور مستوجب فشارهاى تورمى است. اما دولت مسکنهاى موقتى را براى حل این مشکل درمان واقعى نمىداند و در پى آن است با تحول جدى در بودجهنویسى کشور این معضل را برطرف کند.
در نهایت باید گفت از آنجا که پروژه دیو و دلبر بازتاب واقعیتهاى اجتماعى و سیاسى کشور نیست نمىتواند راهبرد انتخاباتى موفقى براى دوم خردادىها باشد. جریان اصلاحات بهتر است به جاى سیاهنمایى و دیوسازى خود را در افکار عمومى کشور به اثبات برساند.
پىنوشت :
1- روزنامه اعتماد ملى 29 آبان . 86ص 27