کدام آزادی؟ / صادق سعیدى نیا

فرانسه کشورى آزاد است....پاریس مهد آزادى است.....حقوق بشر جزئى جدایى ناپذیر از فرانسه است.....نام دموکراسى با پاریس گره خورده است....

اینها جملاتى هستند که مقامات فرانسوى بارها ر طول تاریخ پس از جنگ جهانى دوم از آنها استفاده نموده اند و براساس آنها کشورشان را به عنوان مهد تمدن و آزادى معرفى نموده اند.اما سیاستمداران کاخ الیزه بارها این جملات فریبنده را با رفتارهاى خود نقض نموده اند.ممنوعیت حجاب در مدارس فرانسه،کمکهاى میتران به حکومت صدام حسین،دخالت شیراک دوویلپن و سارکوزى در امور داخلى لبنان و همراهى آنها با رژیم صهیونیستى در جنگ 33 روزه و... فرصتى را بارى تطهیر چهره مخدوش پاریس باقى نمى گذارد.هم اکنون “آزادی”به غریب ترین واژه در خیابانهاى حومه پاریس تبدیل شده است.سارکوزى با عقاید نژاد پرستانه و افراطى خود دامنه ناامنیها در این مناطق را گسترده تر نموده است.

دوباره سوال اصلى خود را مطرح مى نماییم:کدام آزادى در فرانسه خودنمایى مى کند؟به راستى تفسیر مقامات کاخ الیزه از آزادى چیست؟مسلما پاسخ این سوال را افرادى مانند برنارد کوشنه و نیکولاس سارکوزى نمى تواننند بدهند.عارضه بناپارتیسم در نزد مقامات کاخ الیزه به اندازه اى فراگیر شده است که دیگر کمتر نشانه اى مى توان از صلح و آرامش در پاریس یافت.

این دفعه اول نیست که بى‌محلى ماموران پلیس فرانسه به حرمت جان شهروندان، منجر به فوت چند تن آنها و اعتراض مردم مى‌شود و ادعاهاى حکومت فرانسه در دفاع از حقوق بشر را با سوال جدى روبه‌رو مى‌کند. سرزمین فرانسه به مخالفان بعضى حکومت‌هاى دنیا که بعضى از آنها حتى در فهرست رایج گروه‌هاى تروریستى هم هستند، پناه مى‌دهد و بر اساس قانون‌هاى خود، به کسى اجازه برخورد با آنها را نمى‌دهد.

جهت‌گیرى ویژه‌اى در نوع رفتار و عملکرد این نوع گروه‌ها وجود دارد و نقطه‌هاى اشتراکى بین آنها هست و مثلا مخالفان مسلح جمهورى اسلامى که سابقه کشتار شهروندان بى‌گناه ایرانى را در کارنامه خود دارند، از جمله گروه‌هایى‌اند که در سایه حمایت حکومت فرانسه، سال‌هاست آزادانه در این کشور به سر مى‌برند و حتى گاهى اقدام‌هاى تروریستى خود را از مرکز «پاریس» سازماندهى مى‌کنند.

کرامت و حرمت جان انسان‌ها تا آنجا براى حکومت فرانسه محترم است که قاتلان حرفه‌اى و تروریست‌هاى رسمى را در کشور خود جا مى‌دهد و براى چندمین بار ماموران آن با بى‌توجهى مرگ چند شهروند فرانسوى را رقم زده‌اند.این در حالیست که سارکوزى ،رئیس جمهور فرانسه حمایت خود را از قاتلان پلیس نماى وابسته به خود اعلام نموده است.

در نهایت اینکه فرانسه هم اکنون به عنوان مهد ناآرامى ،تبعیض و نژاد پرستى از سوى ملتهاى جهان مورد شناسایى قرار گرفته است.در چنین شرایطى بهتر است مقامات فرانسوى جهت حفظ آبروى خود و شهروندانشان کمتر از واژگانى مانند آزادى و دموکراسى سخن به میان آورند.