اخلاق و انتخابات / سجاد علوی

«اخلاق» در اندیشه اسلامی تا این حد مورد توجه و اهمیت است که رسول مکرم اسلام می فرمایند: من نازل نشدم مگر برای بسط مکارم اخلاق. این حدیث شریف می تواند در هنگامه انتخابات هم چراغ راهی برای فرد فرد ملت شریف ایران و کاندیداها و هواداران آنها باشد هرگز نباید از یاد برد که ما در کشوری روزگار می گذرانیم که بزرگترین حادثه سیاسی قرن بیستم در آن رخ داد و نظامی از آن حادثه پایه های وجودی اش نضج گرفت که مزین به نام «جمهوری اسلامی» است. نظامی که بهترین فرزندان اسلام ایران با نثار جان خود از آن حراست کردند تا کوچک ترین خدشه ای به انقلاب ملت ایران وارد نشود. با این وصف، انتخابات ما نیز باید تابعی از همین اخلاق الهی ای باشد که درسالهای عشق و جهاد تجلی و جلوه یافت. اگر رقابتی هم حادث می شود، این رقابت باید برای در محدوده «اخلاق اسلامی» سامان یابد و کاندیداها متخلق به این اخلاق باشند. متاسفانه دیده شده است که برخی را چنان حب قدرت و مکنت و جاه می رباید که در هنگامه مبارزات انتخاباتی تمامی خدمات و دستاوردهای نظام را نفی می کنند تا خود را ناجی معرفی کنند!

بدیهی است که این رویکردها، در یک اخلاق اسلامی محلی از اعراب نمی یابد و با فلسفه وجودی انقلاب اسلامی و نظام سر سازش و تطابقی ندارد. از سوی دیگر، «اخلاق انتخاباتی» فقط یک لفظ و واژه نیست که برخی چنان آن را استعمال می کنند که گویی با صرف سخن گفتن ازآن همه چیز را عیان کند و فقط به یک عرصه خاص و نحوه تعامل با رقیب نیز مرتبط نیست. کسی که قصد دارد در نظام اسلامی کاندیدای نمایندگی مجلس شود باید بداند، که ریخت و پاش ها و اسراف در تبلیغات قطعا نقطه سیاهی در کارنامه آنان به جای خواهد گذارد که از چشمان تیزبین دلسوزان انقلاب و مردم دور نخواهد ماند و اگر فردی هم با روش های ناصواب به کرسی نمایندگی دست یابد، هیچ گاه از سوی مردم شریف ایران اسلامی مورد بخشش قرار نخواهد گرفت.