فضا سازى علیه دولت /محمد اسکندری

جهان امروز على رغم اینکه در نقشه ى جغرافیایى خود نسبت به ادوار پیشین تاریخ بشرى دچار مرزبندى هاى سیاسى و تفرقات ملیتى بیش ترى شده است اما متعاقب از نوعى پروژه یکپارچه سازى فرهنگى رو به سوى آتیه اى متحد و همگرا دارد.فراسویى که در غایت ماهوى خود مسند نشینى جریان سلطه و بردگى سایر ملل جهان را در سر مى پروراند.

در پروسه جهانى سازى آنان که حاضر به تسامح و سازشکارى با استبداد شدند توانستند گوى سبقت را در بردگى امپریالیسم از سایرین بربایند و خود را در زمره سلطه طلبان جاى دهند و آنانکه که هدف وجودى خود را والاتر از اطاعت از این جریان مستبد مى دانستند در راه ادامه فعالیت هاى خود گریبان گیر مخاطرات و موانع متعددى شدند.در این راه بسیارى از ملل تاب مقاومت نیاورده و در مقابل استبداد کوتاه آمدند اما ملتى هم وجود داشت که حفظ ارزش هاى خود را برتر از آسایش نسبى اجتماعى دانست و در این راه هرگز تقصیر را جایز نشمارد.

اما دلایل پایدارى این ملت در قبال دولت و نظام خود و در مواجه با تحریم ها،تهدیدات و ناملایمات جهانى قابل تامل است.کمتر نظامى در جهان بر سر کار آمده است که در عین فشارهاى متواتر و متعدد خارجى ازمقبولیت عامه اى همچون جمهورى اسلامى برخوردار باشد. عقبه مردمى در کالبد شکافى نظام هاى حکومتى مولفه مهم و تاثیر گذارى به حساب مى آید.بسیارى از حکومت ها على رغم اینکه از قدرت و توانایى بالایى درسیاست خارجى خود برخوردار بودند به دلیل ناکارآمدى در صحنه داخلى امور کشور از گردونه سیاست حذف شده اند.

در غایت امر باید گفت مردم پسندانه تر است که احزاب و گرو هاى سیاسى براى رسیدن به قدرت کارکرد هاى طرف مقابل را با هجمه هاى تبلیغاتى بى ثمر نشان ندهند و خود به تلاش براى برآورده ساختن مطالبات مردمى اقدامى به عمل بیاورند.على الخصوص اکنون که ما در برهه حساسى همچون اکنون به سر مى بریم.چنین سیاست هایى در عین اینکه در داخل شکست خورده اند اما مى توانند در خارج زا کشور اسباب جنگ عظیم رسانه اى را به راه بیاندارند.

با این تفاسیر نگرش برخى از جریان هاى داخلى نسبت به کم کارى دولت و ضعف آن در سیاست هاى اجرایى تعجب آور است. این ادعاهاى واهى در زمانى بیان مى شود که دولت اصولگرا در بالاترین سطح از مقبولیت عامه قرار دارد.سران این جریان ها با نسبت دادن ضعف دولت در امور اجرایى خواستار تغییر جبهه و مواضع دولت شده اند.بسیارى از امورى که از جانب افکار عمومى داخلى به مثابه بازگشت به آرمان هاى اولیه انقلاب محسوب مى شود از طرف این احزاب سیاست هایى ناکار آمد و عوام فریب تعریف مى شوند.سران این احزاب با نا به سامان دانستن اوضاع کشور خواستار بازنگرى دولت در سیاست هاى خود شده اند.

اما باید دانست بهره گیرى از سیاست تخریب فضاى عمومى کشور علیه فعالیت هاى دولت امرى ناپسندانه است که مى تواند در این برهه حساس صدمات غیر قابل جبرانى را به جایگاه کنونى کشورمان در عرصه بین المللى وارد کند.امروز تمام تحولات و تحرکات سیاسى داخلى کشور زیر ذره بین موشکافانه بیگانگان قرار دارد و کمترین لغزشى مى تواند اسباب دور شدن ما را از آرمان هاى اولیه جمهورى اسلامى مهیا سازد.در دنیاى امروز که ابر قدرت ها خواهان نابودى تنها نداى راستین ملت هاى مستضعف هستند فضا سازى هاى غیر واقع گرایانه مى تواند ساختار درونى تعاملات مردمی-دولتى را از بین ببرد.

شایسته نیست که به خاطر وجه سازى و مشروعیت بخشیدن به یک جریان سیاسى تمام فعالیت ها و کارکردهاى مفید دولتمردان را تباه و عقبه ى مردمى نظام ر از بین ببریم.شایسته نیست که چشمانمان را بر پویایى و قدم هاى رو به جلوى دولت در تمامى عرصه ها ببندیم و نقایصى را که ماهیت آنها بسته به فعالیت هاى تخریبى نظام هاى بیگانه است فراتر از عادت جلوه دهیم.

اما در ذیل اثر دهى راهبرد تخریب فضاى سیاسى علیه دولت باید گفت که سیاست همانند سکه ایست که دو رو دارد.یک رو مصادیق و نمایه ها و روى دیگر ماهیت و چیستی.اغلب ماهیت و اهداف اصلى یک راهبرد با ظاهر و نمادهاى آن متفاوت است . اما باید دانست که ذات وجودى هر امر، موجبات فراکنش هاى آن را پدید مى آورد و این مصادیق و جلوه ها نیستند که پایدار و حقیقى مى مانند.سیاستى موفق است که به دور از هر نوع دورویى از درون مطالبات مردمى بر خواسته باشد.

پرستیژى که اکنون برخى از جریان هاى داخلى بر خود گرفته اند در حکم مصادیق و از بین بردن نظم عمومى به مثابه حقیقت بسته به ذات آن سیاست است.فریاد هایى که اکنون در رداى جلو گیرى از بر باد رفتن منافع ملت ایران سر داده مى شود جز اقداماتى ناشیانه براى بازگشت یک جریان از ذیل به راس قدرت نمى باشد.لذا مى توان به حتم گفت نتایج،اهداف و کارکرد هایى که این جریان سعى داشت با به راه انداختن این پروسه به آنها برسد هر گز تخقق نخواهد یافت زیرا که سیاست و راهبردى مى تواند مثمر ثمر واقع شود که از ژرفاى حقیقت بر خاسته باشد.سیاستى موفق است که تفاوتى در دو روى آن وجود نداشته باشد. اکنون اتخاذ مواضعى مردم گرایانه و دلسوزانه براى ملت از سوى این احزاب با ماهیت سیاست “تخریب فضاى عمومی” علیه خادمان واقعى مردم که جز در راستاى وجه بخشیدن به یک حزب و گروه سیاسى نیست در تناقضى آشکاربه سر مى برد.

پیوستگى و تعاملى که اکنون بین دولت و مردم به وجود آمده است ناشى از مقبولیت،کارآمدى و موفقیت دولتمردان اصولگرا در طرح هاى داخلى و خارجى است .تحولات بنیادین دولت درعرصه هاى اقتصادى و تغییر معادلات سیاست جهانى در سمت وسوى منافع کشور ،پایان دادن به غائله هسته ای،سهمیه بندى سوخت،مبارزه با مفسدان اقتصادی،ارتقاى امنیت اجتماعى و ...همه از جمله کارکردهایى بوده است که اطمینان و آسودگى خاطر مردم را در قبال مسئولیت پذیرى دولتیان به آرمانهاى اولیه انقلاب برآورده ساخته و جاى هیچ شک و شبهه اى را باقى نگذاشته است.