نگاه سیاسى غرب /حنیف غفاری

دبیر شوراى عالى امنیت ملى کشورمان در دیدار با خاویر سولانا، ایده پارادایم همکارى همه جانبه و فراگیر را مطرح کرده است که بر اساس آن جمهورى اسلامى ایران، آمادگى دارد براساس چهار پایه «روند تحکیم صلح و ثبات و دموکراسى در منطقه»، «تحکیم امنیت در منطقه»، «تامین امنیت پایدار انرژی» و «همکارى گسترده و متقابل اقتصادی» مذاکرات فراگیرى را با اتحادیه اروپا آغاز کند. همچنین آقاى جلیلى در دومین ایده خود خاطر نشان نموده که ایران در باب مسائل هسته‌اى آماده است روند همکارى منطقه‌اى و بین‌المللى را براى تحقق اهدافى مانند «خلع سلاح منطقه‌اى و بین‌المللى کشورهاى داراى سلاح هسته‌ای»، «همکارى مشترک براى عدم اشاعه سلاح‌هاى هسته‌ای» و«همکارى مشترک براى دستیابى وبهره‌گیرى از فناورى انرژى هسته‌ای» ادامه دهد.

طرح ایده‌هاى جدید ایران سبب آشفتگى آمریکا و اتحادیه اروپا شده است. تقویت فاز حقوقى پرونده هسته‌اى ایران و تاکید تهران بر قواعد حقوق بین‌الملل عمومى مسئله‌اى است که از سوى آمریکا و اتحادیه اروپا قابل هضم نیست. واشنگتن و متحدانش با نقض پیمان‌هایى مانند سالت یک و دو و استفاده از سلاح‌‌هاى غیر متعارف میکروبى و شیمیایى در جریان جنگ‌هاى ویتنام، خلیج فارس، افغانستان و عراق به اصلى‌ترین نقض کنندگان قواعد تسلیحاتى مکتوب در کنوانسیون‌هاى بین‌المللى تبدیل شده‌اند. انحراف کشورهاى غربى از مسیر هسته‌ای، نظامى و تسلیحاتى استاندارد جهانى بارها به اثبات رسیده است. در چنین شرایطى بسیار مضحکانه است که کشورهاى 1+ 5 بحث و گفتگودر خصوص پرونده هسته‌اى ایران را ادامه دهند.

از سوى دیگر، محمد البرادعى بارها بر عدم انحراف هسته‌اى ایران از برنامه‌هاى هسته‌اى خود تاکید کرده است. در چنین شرایطى اصرار آمریکا و متحدانش جهت تداوم بررسى پرونده تهران در شوراى امنیت سازمان ملل متحد بر کدام مبناى حقوقى و عقلانى استوار است؟ اخیرا 16 نهاد اطلاعاتى آمریکا در گزارشى تاکید کرده‌اند که جمهورى اسلامى ایران به دنبال بمب اتم نیست. روزنامه نیویورک تایمز در گزارش اخیر خود گزارش نهادهاى اطلاعاتى آمریکا را به منزله نقش بر آب شدن تلاش‌هاى بوش در قبال ایران دانسته است. انتشار این گزارش دستان نومحافظه‌کاران افراطى در راستاى تقابل با ایران را به طور کامل بسته است.

آنچه از این گزارش بر مى‌آید، تاکیدى بر تداوم سیاست خارجى تهاجمى از سوى جمهورى اسلامى ایران است. تهران هم اکنون با دشمنانى روبرو است که واژگان «استدلال» و «مسالمت» در ادبیات سیاست خارجى آنها محلى از اعراب ندارد. آمریکا و متحدان اروپایى آن، به سبب اتهامات واهى و پوچى که علیه تهران مطرح نموده‌اند نسبت به ملت و دولت ایران بدهکار هستند. از این‌رو «برگ برنده» امروزه در دستان ماست. در چنین شرایطى روى‌ آوردن به دیپلماسى صورى و کلاسیک و تامین رضایت دشمنان ایران اسلامى خیانتى بزرگ در حق آرمان‌هاى نظام محسوب مى‌شود.

«خلع سلاح» از جمله مسائلى بوده که غرب طى سال‌هاى اخیر مانور زیادى بر روى آن داده است. اگر آمریکا و اتحادیه اروپا واقعا به این تعهد پایبند هستند، لازم است فعالیت مراکز تسلیحاتى و نظامى خطرناک خود را به حالت تعلیق درآورند. «جان بولتون» نماینده سابق آمریکا در شوراى امنیت سازمان ملل متحد و از اصلى‌ترین اعضاى شوراى دوازده نفره نومحافظه‌کاران اخیرا تاکید کرده است که اگر نظام ایران اسلامى نبود آمریکا با دستیابى تهران به فناورى هسته‌اى هیچ گونه مشکلى نداشت.! این اظهارات بولتون نشان دهنده نگاه سیاسى و غیر قانونى کشورهاى 1+ 5 نسبت به پرونده هسته‌اى ایران است. نگاهى که ماهرانه از سوى تهران به چالش کشیده شده است.