ماه رمضان و افطاری وزیران در مالزی

حتی تداخل نژادی و وجود خیل کثیر بودائیان، هندوها و مسیحیان نیز نمی‌تواند بر چهره منحصر به فرد رمضان در مالزی خلل وارد آورد، اگرچه به آن سیمای ویژه‌ای بخشیده که در نقاط دیگر جهان قابل مشاهده نیست.

از ماه‌ها قبل همه نقشه می‌کشند که برای عید فطر امسال به خانه کدام وزیر بروند، شاید به خانه نخست وزیر و شاید هم به خانه چند وزیر سر بزنند، درب خانه وزرای مسلمان دولت به روی همه باز است و البته بدون هیچگونه محدودیتی. 
  
به گزارش خبرنگار فارس، برای کسانی که چهره مدرن و غربی کوالالامپور را دیده‌اند تصور ماه رمضان و حال و هوای روزه داری در مالزی بعید به نظر می‌رسد، ولی واقعیت این است که رمضان در مالزی جایگاهی ویژه مخصوص به خود را دارد.
حتی تداخل نژادی و وجود خیل کثیر بودائیان، هندوها و مسیحیان نیز نمی‌تواند بر چهره منحصر به فرد رمضان در مالزی خلل وارد آورد، اگرچه به آن سیمای ویژه‌ای بخشیده که در نقاط دیگر جهان قابل مشاهده نیست.
چراغانی خیابان‌ها از چندین روز پیش از آغاز ماه رمضان حکایت از ورود به ایام شادی و سرور داشت. شلوغی سوپرمارکت‌ها و چهره نو نوار شده شهر نیز انسان را به یاد ایام نوروز در ایران می‌انداخت.
سبدهای خریدی که به غایت پر شده اند هم نشان از پاداش‌ها و عیدی‌هایی دارد که کارمندان ادارات دولتی و غیر دولتی گرفته‌اند و البته تخفیف های ویژه ماه رمضان نیز در این امر بی تاثیر نبوده است.
شب آغازین رمضان هر ساله مصادف است با آتش بازی‌های فراوان در نقاط مختلف کشور و از آن به بعد نیز هر شب مردم می‌توانند مراسم آتش بازی را در محلی از پیش تعیین شده به نظاره بنشینند.
مساجد از یک ساعت پیش از اذان صبح به تکاپو می‌افتند پخش قرآن و زمزمه‌هایی به زبان مالایی، بعید است کسی سحر خواب بماند.
کانال‌های تلویزیونی هم فعالند برنامه‌های متنوع از مصاحبه و میزگرد و معرفی اماکن اسلامی درست مثل ایران.
زمان افطار هم دقیقا همینطور برنامه‌های ویژه مسلمانان جای دیگر برنامه‌های تلویزیونی را می‌گیرد، فقط جای – ربنای شجریان – خالی است.
افطاری و شام هم در کلیه مساجد برقرار است و البته رایگان. اول افطار و بعد خیل عظیم نمازگزاران برای ادای نماز مغرب و حالا نوبت شام است که همیشه پلو با خورشت می‌باشد.
در این میان استقبال خارجی‌ها به خصوص دانشجویان هم دیدنی است .
خواندن قرآن، آموزش قرآن و حفظ قرآن نیز برای هرمالایی مسلمان در ایام رمضان، فریضه است و ترک شدنی نیست.
انگار همه مهربان تر شده اند و نوعی احساس نزدیکی بین مسلمانان و حتی غیر مسلمان حاکم است.
در طول روز تقریبا تمام رستوران‌های مربوط به مسلمانان تعطیل است، اگرچه الزامی برای این کار نیست و خوردن و آشامیدن در ملأ عام نیز منعی ندارد.
اما رمضان بازارها از همه دیدنی‌تر هستند. از هر چند خانواده مالایی یک نفر در رمضان بازار میز و گاز و وسایل عرضه غذا گذاشته از سوی دولت و پلیس هم هیچ محدودیتی وجود ندارد.
حتی پلیس به طور مرتب منطقه را کنترل می کند تا ترافیک و مشکل خاصی برای فروشندگان و خریداران به وجود نیاید.
این بازارها تنها دو ساعت در روز فعالیت می کنند یعنی دو ساعت پیش از اذان تا هنگام اذان مغرب و همه نوع شیرینی جات و غذاهای مالایی به صورت تازه در محل تهیه و عرضه می شود.
دقایقی قبل از اذان هم همه فروشندگان، مواد غذایی باقی مانده را جمع می‌کنند، اما میزها و گازها و صندلی ها همانجا کنار خیابان می‌مانند تا روز بعد.
از جشن های رمضان نیز نمی توان غافل شد، این جشن ها که مرکز آنها در ایالات ترینگانو و کلانتان در شمال مالزی است به سوژه جذابی برای خبرنگاران و گردشگران خارجی به خصوص گردشگران مسلمان تبدیل شده است.
جشن‌های خیابانی و پذیرایی های دیدنی هنگام افطار و برپایی مجالس سنتی و آئینی از جمله جذابیت‌های این جشن هاست.
از هم اکنون همگی برای عید فطر نقشه می‌کشند تا به خانه کدام وزیر بروند و چه بپوشند. روز عید فطر درب خانه وزرای مسلمان دولت و نخست وزیر به روی همه باز است و از صبح پس از ادای نماز عید تا شام مردم به دیدن دولتمردان خود می‌روند و البته منعی هم برای هیچکس وجود ندارد، گویا پذیرایی نیز در حد نهایت صورت می‌گیرد.
بردیا بختیار، خبرنگار فارس در شرق‌دور