دستاوردهای یک اجلاس

فرامرز پارسا
سازمان ملل متحد که در سال 1945 با هدف برقراری عدالت و صلح جهانی تشکیل شد، مراسم شصت و پنجمین سالگرد تأسیس خود را برگزار کرد. در این چارچوب محمود احمدی نژاد رئیس جمهور کشورمان برای ششمین بار در این نشست حضور یافت تا بازگوکننده اعتقادات و دیدگاه های جمهوری اسلامی ایران باشد.
در شرایطی که از یک سو ایران طرح های جامعی برای اصلاحات آتی سازمان ملل دارد از سوی دیگر غرب با بهره گیری از آخرین تکنولوژی ها و بایکوت های خبری، مانع از رسیدن صدای حقانیت ایران و ملت های آزادیخواه به جامعه جهانی می شود، حضور در سازمان ملل و اجرای برخی برنامه های حاشیه ای را می توان دستیابی به تریبونی آزاد دانست که بیانگر دیدگاههای سازنده ایران برای اصلاح ساختار سازمان ملل و نظام بین الملل است که در چند بعد قابل بررسی است:
1- استفاده از دیپلماسی ملت ها به جای دولت ها با خطاب قرار دادن افکار عمومی به ویژه نخبگان و آگاهان علمی ، محور مهم عملکرد ایران در سازمان ملل می تواند ارزیابی شود. این اقدام چنانکه ذکر شد می تواند مقابله ای با جنگ رسانه ای غرب باشد که افکار عمومی را به سمت ایران و شناخت درست از آن هدایت می کند.
2- نکته دیگر بیان دیدگاه های عدالت خواهانه و آزاد اندیشانه است که در جهان امروز به دلیل گسترش این نگرش، توجهات بسیاری را به خود جلب کرده است. امروز بسیاری از ملت ها و دولت ها دریافته اند که دوری از غرب و استعمار تنها راه تحقق اهدافشان است و بر اساس همین دیدگاه خواستار پایان عصر نظام سلطه و حضور فعالتر کشورهای مستقل و آزاد در معادلات جهانی هستند. جمهوری اسلامی ایران با تابوشکنی و به چالش کشاندن نظام سلطه توانسته به جایگاهی جهانی دست یابد. بسیاری از کشورها، ایران را محور این تفکر می دانند و بر حمایت از طرح های سازنده آن تأکید می کنند. این امر را در رویکرد گسترده کشورها و ملتهای جهان به توسعه مناسبات دو جانبه و چند جانبه با ایران می توان مشاهده کرد که نمونه بارز آن نیز حضور گسترده کشورهای آفریقایی در اجلاس هم اندیشی ایران و آفریقا در تهران، حمایت جنبش عدم تعهد با 118 عضو از فعالیت های صلح آمیز هسته ای ایران و... می باشد.
3ـ تهران همواره تلاش داشته تا جهانیان را با چالش های جهان اسلام به ویژه معضلات خاورمیانه که به دلیل سیاست های توسعه طلبانه غرب ایجاد شده، آگاه سازد. هر چند که غرب با ادعاهای واهی خود درباره روند سازش و به اصطلاح صلح خاورمیانه در کنار مسائلی همچون اهدای دموکراسی و آزادی به عراق و افغانستان به دنبال فریب افکار عمومی است، حضور فعال ایران در نشست سازمان ملل ضمن افشای دروغین بودن این ادعاها، زمینه بیداری افکار عمومی در برابر حقایق حاکم بر جهان را آشکار می سازد.
4- از مسائل مطرح در سیاست خارجی ایران، پرونده هسته ای و بیان حقانیت ایران در این زمینه است. در شرایطی که غرب با جوسازی و برگزاری اجلاس 1+5 بدون در نظر گرفتن گزارشات آژانس برای نقض حقوق ایران فعالیت می کند، نشست سازمان ملل فرصت مناسبی بوده تا در قالب رسانه ای، حقایق جاری پیرامون حقوق هسته ای ایران مطرح گردد تا با اقداماتی پیش دستانه، افکار عمومی را در برابر زیاده خواهی های غرب قرار دهد؛ امری که آمریکا از آن در هراس بوده و تلاش دارد تا با تبلیغات منفی مانع از آن شود.
5- آمریکا در رأس توطئه های خود علیه ایران تلاش دارد تا به اصطلاح انزوای آن را به نمایش گذارد. حضور فعال در نشست سازمان ملل، دیدارهای برنامه ریزی شده با سران و مقامات سایر کشورها و نیز ارائه طرح هایی برای اصلاح سازمان ملل، صلح جهانی، مقابله با زورمداران و... گواهی است بر جایگاه ایران در معادلات جهانی که شکستی برای سناریوی انزوای آن خواهد بود.
6- از تأکیدات جمهوری اسلامی ایران، لزوم تغییر در ساختار سازمان ملل و حضور فعال بازیگران مستقل است تا زمینه ای باشد برای پایان عصر نظام سلطه و آغاز عدالت محوری در جهان. روند تحولات نشان می دهد که ایران توانسته لزوم اجرای این اصل را در میان ملتهای جهان ایجاد سازد، چنانکه اکنون بسیاری از کشورها و ملتها خواستار تحقق این خواسته می باشند. در این چارچوب می توان گفت که حضور فعال ایران در اجلاس ها و مجامع بین المللی نقشی مهم در تحقق این مهم داشته که نمود آن را در مواضع بسیاری از کشورها در نشست سالیانه سازمان ملل مبنی بر لزوم تغییر در ساختار جهانی می توان مشاهده کرد.
در جمع بندی کلی از تحولات نشست سازمان ملل می‌توان گفت که این اجلاس ها از یک سو جایگاهی برای بیان دیدگاه های ایران در قبال تحولات بین المللی و نیز محلی برای ارزیابی میزان تحقق اهداف جهانی ایران به ویژه در عرصه عدالت محوری و مقابله با نظام سلطه است؛ امری که ضمن ارتقای جایگاه جهانی ایران، انزوای بیشتر غرب و دشمنان این مرز و بوم را به همراه دارد، چنانکه مواضع حاضران در اجلاس در حمایت از اصول مطرح شده از سوی ایران در مورد تغییر ساختار نظام بین الملل با اقبال سراسری مواجه شده است.