مظلوم‌نمایی و تفرقه‌افکنی

مهدى سعیدى
خیلی زود، بعد از آنکه سناریوی کودتای مخملین با هوشیاری ملت و مسئولین نظام اسلامی به شکست انجامید، سناریوی «تداوم فتنه گری از طریق مظلوم نمایی» در دستور کار فتنه گران قرار گرفت. ادعای برخورد خشونت آمیز نظام اسلامی با مردم، ارائه آمار جعلی از کشته شدگان حوادث پس از انتخابات، طرح ادعای دروغین تجاوز به بازداشت شدگان در زندان ها و اعلام بی گناه بودن مجرمان دستگیر شده در فتنه سال 88، از جمله این اقدامات در ذیل سناریوی مظلوم نمایی بود.
در ادامه سناریوی مذکور، مدتی است که جمعی تحت عنوان «خانواده های زندانیان سیاسی» توسط جریان فتنه خلق شده ،تلاش دارد تا با مظلوم نمایی، در تلطیف افکار عمومی نسبت به «مجرمین دربند فتنه» قدم برداشته و همچنین با این عنوان جعلی به هجمه علیه نظام اسلامی ادامه دهد.
آخرین اقدام این جمع بدون هویت مشخص، انتشار نامه ای سرگشاده خطاب به مراجع عظام تقلید است که در آن خواسته شده تا در سفر رهبر معظم انقلاب اسلامی به قم نسبت به عملکرد نظام در برخورد با فتنه گران اعتراض نمایند. در مورد انتشار نامه فوق توجه به موارد زیر ضروری است:
1- انتشار این نامه را باید در زمره اقدامات فتنه گران برای تحت الشعاع قرار دادن این سفر مهم ارزیابی نمود؛ سفری که جریان فتنه و حامیان بیگانه آنها را به شدت نگران کرده و در روزهای اخیر به شدت تلاش کردند تا با جوسازی رسانه ای، از دستاوردها و برکات آن بکاهند.
2- غرض دیگر از نوشتن این نامه تلاشی است که فتنه گران برای رو در رو قرار دادن روحانیت و مراجع عظام تقلید و نظام اسلامی دنبال می کنند. آنان به خوبی می دانند که حوزه های علمیه و مراجع عظام تقلید یکی از ارکان مهم نظام اسلامی هستند که بدون حمایت و پشتیبانی ایشان تداوم حکومت دینی ممکن نخواهد بود. لذا تلاش دارند تا این پیوند را شکسته و آن حمایت را کم رنگ کنند. اما به لطف خداوند متعال و هوشیاری و بصیرت حوزه های علمیه و مراجع عظام تقلید این پیوند نه تنها تضعیف نگشته بلکه با علنی شدن ماهیت فتنه گران در روز عاشورای سال گذشته، شاهد تقویت پیوند حوزه های علمیه و نظام اسلامی بودیم که تجلی آن را در سفر رهبر معظم انقلاب اسلامی به شهر مقدس قم می توان به عینه مشاهده نمود.
3- ویژگی دیگر این نامه، توهین آمیز بودن آن است به نحوی که کسانی که خود را باید تابع و پیرو مراجع عظام تقلید بدانند، ایشان را به پیروی از خود دعوت کرده! و در مقام تهدید برآمده و بزرگان دین را چنین انذار می دهند که: «به واقع در محکمه الهی پاسخ این سوال که چرا ظلم را به چشم دیدید و سکوت کردید را چگونه خواهید داد و خاموشی امروز را که علامت رضا تعبیر می کنند، چگونه توجیه می کنید؟»
این درست همان خوی طلبکارانه و ژست حق به جانب و بیماری اخلاقی است که در نزد فتنه گران فراگیر شده و دامن نویسندگان نامه را نیز گرفته است، به نحوی که مدعی شده اند که حق با آنها بوده و حتی اگر مراجع عظام تقلید نیز رأی به مجرم بودن فتنه گران دهند، باز هم باید در عالم دیگر پاسخگو باشند که چرا با فتنه گران همراه نشده و رأی بر برائت آنها نداده اند؟!
4- نویسندگان نامه از مراجع تقلید می خواهند تا از رهبری بپرسند اگر علی(ع) امروز بود با فتنه گران چگونه برخورد می کرد؟ در پاسخ باید گفت علی (ع) با سربازان و فرماندهان دشمن در «جنگ نرم امروز» همان کار را می کرد که با سربازان و فرماندهان جبهه دشمن در «جنگ سخت دیروز» انجام داده است! علی(ع) همانقدر که در برابر توده های مردم خاضع، متواضع و رئوف بود، در برابر فتنه گران و متجاوزان به حقوق الهی و عدول کنندگان از قانون و وابستگان به بیگانه و تفرقه افکنان در جامعه اسلامی استوار و قاطع عمل می کرد و اگر امروز نیز بود بی گمان چنین بود!
4- نویسندگان نامه که همچون سران فتنه همچنان در عالم توهم سیر می کنند، ادعا می کنند که «مگر می شود جمع کثیری از هنرمندان و اندیشمندان و متفکران و سیاستمداران و استادان و دانشجویان و مردم کوچه و بازار سراسر کشور همگی فتنه گر و عامل دشمن و سرسپرده اجنبی باشند؟» خطاب به ایشان باید گفت که اولاً: کثیر این خیل از کجا آمده است؟! چرا که در آخرین انتخاب مردمی سران فتنه در اقلیت قرار داشتند و امروز بعد از آشکار شدن چهره حقیقی این افراد بخش قابل توجهی از رأی دهندگان به موسوی و کروبی نیز دیگر از انتخاب خود پشیمان گشته اند! ثانیاً: وجود برخی خواص غافل و دنیازده در صف حامیان فتنه دلیلی بر حقانیت این جریان نمی باشد چرا که نمونه بسیاری از این خواص را در صف مخالفان علی(ع) و در اردوگاه ناکثین و قاسطین و مارقین می توان مشاهده نمود!
5- ادعای جالب توجه دیگر در نامه مذکور مقایسه اعتراضات اخیر فرانسه و فتنه سال 88 است. این در حالی است که در فرانسه معترضین به برخی از سیاست های اقتصادی دولت حاکم اعتراض داشته و خواستار تعدیل و تغییر آن می باشند. این اعتراضات حد و مرز مشخص خود را داشته و هیچ گاه تا براندازی نظام سیاسی به پیش نمی رود و احزاب و تشکل های سیاسی و صنفی آنها به خوبی به مصالح ملی آگاه و پایبند می باشند. همچنین این حرکت اعتراضی با حمایت های دشمنان خارجی فرانسه شکل نگرفته و طراحان آن با بیگانگان در ارتباط نمی باشند! این در حالی است که فتنه گران پس از انتخابات 22 خرداد، در اقدامی خلاف صریح قانون اساسی و با طرح مطالبات ساختارشکنانه و غیرقانونی، خواستار ابطال رأی 40 میلیونی ملت شدند و در این مسیر با حمایت بیگانگان تا مرز براندازی نظام اسلامی پیش رفتند و همه ارزشهای نظام اسلامی از قانون اساسی تا جایگاه رهبری و اندیشه های متعالی حضرت امام(ره) را مورد هتک قرار دادند!
سخن آخر خطاب به کسانی که نامه فوق به آنها منسوب است اینکه راه رهایی همسران و فرزندان تان از بند، تداوم فتنه گری و ایستادگی در برابر نظام اسلامی نیست، بلکه راه صحیح آن توبه عزیزان تان از اقدامات ناصواب انجام داده و بازگشت به آغوش ملت و نظام اسلامی است که در این صورت می توانند در انتظار رأفت و مهربانی نظام اسلامی باشند.