درخواست تبعید امام به آمریکا از فرانسه

بصیرت: من (کاوه) سئوال کردم: اگر چنین کاری بشود آیا تصور نمی کنید از این شخص یک شهید ساخته شود و حربه جدیدی به دست کمونیست ها داده شود که با استفاده از روش های خاص تبلیغاتی خود از آن بهره برداری نمایند؟ و اضافه نمودم: چند ماه قبل شیخ بدنام و فاسدی بنام کافی در راه مشهد در اثر تصادف اتومبیل فوت شد، تا مدتها مخالفین ما تبلیغات به راه انداخته بودند که ساواک او را کشته است. کنت گفت: صحیح است، این کار درستی نیست. کنت اضافه نمود که گزارشی برای رئیس جمهور تهیه نموده ( نسخه ای از آن را تسلیم نمود که اصل و ترجمه آن به پیوست است) و به اطلاع ایشان رسانده ام که اقامت خمینی در فرانسه جز مزاحمت و درگیری برای دولت نتیجه ای ندارد و کمونیست ها، چپی ها، مخالفین ایران چون مگس هایی به دور شیرینی اطراف او جمع می شوند و توصیه کردم به او اجازه اقامت داده نشود.
در اینجا من (کاوه) به کنت گفتم: طبق اطلاع، خمینی از سفارت آمریکا در پاریس تقاضای ویزا کرده. آیا شما اطلاع دارید؟ موافقت شده است یا خیر؟ کنت به یکی از کارمندانش اشاره ای کرد و او پس از مکالمه تلفنی (گویا با یکی از همکاران آمریکایی خود) جواب داد: درخواست ویزا درست است، یک بار وقتی در عراق بود تقاضا کرد و پس از اینکه به پاریس آمد درخواستش را تکرار نمود ولی هنوز جوابی از وزارت خارجه آمریکا نیامده است.
در اینجا به کنت گفتم: با توجه به اینکه رفتن خمینی به آمریکا از کشورهای دیگری که امکان دارد به او اجازه اقامت بدهند (احیانا الجزایر، لیبی، سوریه) بهتر است و اعلیحضرت همایون شاهنشاه آریامهر بی میل نیستند که او به آمریکا برود، به این جهت از شما تقاضا می شود بنحو مقتضی او را تشویق نمائید که به آمریکا برود و برای صدور ویزای وی تسهیلاتی فراهم نمائید. کنت سوال نمود: چگونه این کار ممکن است؟ به او جواب دادم: مثلا با نفوذ در اطرافیانی مانند قطب زاده و بنی صدر که شما خود اشاره نموده اید در او نفوذ فوق العاده دارند و می توانند به وی القاء نمایند که ماندنش در فرانسه به صلاح نیست و رفتن به آمریکا را توصیه نمایند، و حتی وسیله به کار گرفتن عوامل درجه 2 یعنی کسانی که بنحوی از انحاء می توانند قطب زاده را تحت تاثیر قرار دهند، و اضافه نمودم در صورتی که این عملیات هزینه هایی دارد ممکن است از طرف ما (ساواک) تامین شود. کنت جواب داد: هزینه مسئله ای نیست، باید راهی پیدا کرد، و گفت تلاش خود را خواهد کرد. تاکید شد که تهران منتظر جواب آقای کنت است. ایشان وعده مساعد داد.
از کنت درخواست شد با همکاری های صمیمانه ای که قطعاً بین سرویس فرانسه و اداره پلیس وجود دارد تلفن آقای خمینی را کنترل کنند و همچنین اسامی کسانی را که به منزل او آمد و رفت می نمایند و یا با او مصاحبه می کنند به ما بدهند. جواب داد: متأسفانه دموکراسی لق ما اجازه نمی دهد دستگاههای امنیتی کارشان را به خوبی انجام دهند و موانع بسیار قانونی پیش پای آنها می گذارد. دو سال قبل وزیر کشور وقت به اتهام صدور دستور برای کنترل تلفن اشخاص سخت مورد حمله مردم قرار گرفت و کارش به افتضاح کشید ولی سعی خود را خواهم کرد.
کنت اضافه نمود: همان سؤالاتی را که درباره خمینی ساواک از ما نموده است دولت ایران عینا از وزارت کشور و پلیس خواسته و این دوباره و سه باره کاری در عمل مشکلاتی را برای ما فراهم می کند و خطرات حفاظتی به بار خواهد آورد. و موکداً درخواست نمود: چون کمونیست ها در اکثر دستگاه های دولتی فرانسه از جمله وزارت امور خارجه، وزارت کشور، پلیس نفوذ دارند در ارتباط بین ساواک و سرویس به مسئله حفاظت فوق العاده اهمیت داده شود و از تماس تلفنی قویاً خودداری شود. جواب دادم: متأسفانه ارتباط بین نماینده شما در تهران با پاریس خیلی کند است، مثلا ساواک از روز ورود خمینی به پاریس مرتباً سئوالاتی درباره او نموده و به رابط شما تأکید نموده است هر چه زودتر از پاریس جواب بخواهد ولی تا روز حرکت من به پاریس (پنجشنبه 20/7) یک کلمه به ما جواب نرسید. کنت گفت: این تقصیر او نیست، تهران با پاریس با دو خط (تلکس و بی سیم) ارتباط دارد. خط تلکس کندتر است. به علاوه ما باید جواب شما را از پلیس بگیریم که طول می کشد. پس از بحث و تبادل نظر قرار شد در موارد اضطراری (از جمله تا موقعی که موضوع خمینی ادامه دارد) ارتباط ها سریعتر و با بی سیم انجام شود.
ملاقات با آقای اسمعیل رائین:
با نامبرده بالا در طی دو جلسه (صبح جمعه 21/7 و عصر شنبه
22/7) ملاقات و تبادل به عمل آمد. آدرس دقیق محل اقامت خمینی و برخی از اطرافیانش به او داده شد و توصیه گردید هر چه زودتر ارتباط خود را با قطب زاده (که اخیراً قطع شده است) برقرار و بنحو مقتضی او را تشویق نماید که تمایل خمینی را به رفتن به آمریکا جلب کند. ضمناً اطلاعات خود را وسیله نماینده مرکز در پاریس (آقای فرجادی) بفرستد. در مذاکرات چنین استنباط شد که وضع مالی او خوب نیست. به علاوه نیاز به تشویق و دلگرمی دارد. ضمناً مطالبی درباره دخالت آمریکا و انگلستان در حوادث اخیر اظهار و دلایلی را عنوان نمود که نیاز به تعمق و بررسی بیشتر دارد. از ایشان خواسته شد نظرات خود را گزارش و یا بنحو مقتضی به مرکز منعکس نمایند تا مورد بررسی و بهره برداری قرارگیرد.
آخرین تماس نماینده سرویس:
سرهنگ فیون، نماینده سرویس، در ساعت 900 روز 23/7 هنگامی که برای خداحافظی به فرودگاه آمده بود اظهار داشت:
1- قرار است امروز (روز 23/7) جلسه در محل زیر 4 Place Saint German des Pres: Salle des Lencouragement تشکیل و خمینی هم برای مصاحبه به آنجا برود. نماینده پلیس امنیتی فرانسه به منزل او رفت و در حضور قطب زاده گفت: اگر خمینی به محل ملاقات برود پلیس مجبور است همه کسانی را که به آنجا رفته اند از آن محل خارج کند. خمینی یک کلمه حرف نزد ولی قطب زاده از طرف او گفت: وزارت امور خارجه فرانسه از بدو ورود خمینی به او وعده آزادی عمل داده است. نماینده پلیس جواب داد: دولت فرانسه از بدو ورود به شما ابلاغ نموده است حق هیچگونه فعالیت سیاسی علیه ایران ندارید، به این جهت پلیس وظیفه خود را انجام می دهد. رابط سرویس اضافه نمود: پس از این مذاکرات خمینی در آخرین لحظه رفتن خود را لغو نمود.
2- طبق اطلاع روز 22/7 دویست نفر از ایرانیان مقیم آلمان غربی با اتوبوس به پاریس آمده و با خمینی در منزلش ملاقات نموده اند (از جریان ملاقات اطلاعی نداد).
تشریفات و پذیرایی:
از طرف سرویس مراسم استقبال و بدرقه به گرامی انجام گرفت. یک خودرو با راننده در اختیار من گذارده شد و هزینه هتل را هم پرداخت نمودند. هدایایی که به همراه بود (دو کیلو خاویار، پنج بسته جعبه های نقره) از طرف تیمسار ریاست ساواک به آقای کنت و پنج نفر به شرح زیر داده شد:
1- ژنرال کاندلیه؛
2- سرهنگ فیون؛
3- سرهنگ لامور؛
4-آقای روسن؛
5-آقای پتی.
مراتب جهت استحضار به عرض رسید.
معاون اطلاعات خارجی
کاوه [امضاء]
24/7
---------------------------------------------------------------------------------
E-mail:shayanfar@kayhannews.ir