برنامه پنجم برای این معضل فکری کند

بسم الله الرحمن الرحیم
بصیرت: بررسی لایحه برنامه پنجم توسط نمایندگان مجلس شورای اسلامی، فرصتی است برای آنان تا با استفاده از آن، نگاهی به وضعیت جامعه بیندازند و با مطالعه دقیق و همه جانبه اوضاع فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی و فکری حاکم بر کشور، همه‌ی استعدادهای خود را برای حل معضلات موجود و پیدا کردن راهی برای هدایت مردم به سوی جامعه مطلوب بکار بگیرند.
قطعاً ترسیم چهره‌ای سیاه و منحط از جامعه امروز ایران، آنچنان که عده‌ای تلاش می‌کنند وانمود نمایند، با واقعیت‌های موجود فاصله دارد. در نقطه مقابل، نادیده گرفتن مشکلات و معضلات و انحرافات موجود نیز به ارزیابی درستی از جامعه امروز ایران منتهی نمی‌شود. اولی بدبینی و دومی خوش بینی مفرط است و آنچه می‌تواند راهنمای قابل اعتمادی برای رسیدن به یک ارزیابی درست باشد، نگاهی متعادل به جامعه است. از نمایندگان مجلس شورای اسلامی، به دلیل اینکه در جایگاه قانونگذاری حضور دارند انتظار اینست که واقع بین باشند، از برخوردهای افراطی و تفریطی مصون بمانند و با نگاهی متعادل به مطالعه وضعیت موجود بپردازند. چنین مطالعه‌ای قطعاً به تصمیمات صحیح در تدوین برنامه پنجم خواهد انجامید و راه را برای برطرف ساختن اشکالات موجود و یافتن راهکارهای مناسب برای رسیدن به جامعه‌ای برازنده نظام جمهوری اسلامی هموار خواهد ساخت.
برنامه‌های 5 ساله توسعه، قوانین بالادستی هستند که می‌توانند قانونگذاران و تدوین کنندگان برنامه‌های پائین دستی و مجریان را برای رسیدن به تصمیمات صحیح و عملکرد دقیق راهنمائی کنند. به همین دلیل، باید به قوانین بالادستی با دقت توجه شود و صبر و حوصله بیشتری برای تدوین و تصویب آنها بکار رود. علاوه بر این، دریافت نظر مردم و کارشناسان نیز از اهمیت بالائی برخوردار است و در این زمینه هر قدر وقت صرف شود ارزش دارد.
نکته‌ای که اکنون و در مرحله بررسی و تصویب جزئیات برنامه پنجم احساس می‌شود اینست که نمایندگان مجلس حتی در همین مرحله نیز به استفاده از نقطه نظرهای مردم و کارشناسان نیازمند هستند و باید از شتاب زیاد در تصویب لایحه بدون حصول اطمینان به رسیدن به واقعیت‌ها و تأمین نیازهای واقعی جامعه بپرهیزند. بررسی بعضی مواد برنامه پنجم در روزهای گذشته و ایرادها و اشکالاتی که درباره آنها، چه در مجلس و چه در خارج مجلس، گفته شد نشان داد که در تدوین این لایحه دقت کافی بعمل نیامده و لذا نقص‌های موجود باید در مرحله بررسی و تصویب توسط نمایندگان مجلس شورای اسلامی برطرف شوند.
پیشنهاد حذف تدریجی مدارس دولتی و تبدیل نمودن آنها به مدارس غیردولتی و تصویب پذیرش دانشجوی پولی در دانشگاه‌های دولتی، از جمله مواردی هستند که نشان می‌دهند در بخش آموزش و پرورش و آموزش عالی، نگاه صحیحی به این دو مقوله مهم و حیاتی در ذهن تدوین کنندگان برنامه پنجم وجود نداشته و این مجلس است که باید این نقص‌ها را جبران نماید و مانع وارد آمدن ضربه‌های جبران ناپذیری به پیکره آموزش و پرورش و آموزش عالی کشور گردد. اکنون زمزمه ادغام وزارت آموزش و پرورش در وزارت آموزش عالی نیز به گوش می‌رسد که بسیار خطرناک و برای حیات تعلیم و تربیت کشور همچون سمی مهلک است. نمایندگان مجلس شورای اسلامی، درست در همین مرحله و در قالب برنامه پنجم است که می‌توانند مانع چنین اقدام خطرناکی شوند. نمایندگان مجلس می‌توانند با گنجاندن یک ماده در برنامه پنجم، ضرورت استقلال این دو وزارتخانه را مورد تأکید قرار دهند و مانع ادغام آنها شوند.
در برنامه پنجم هر چند نگاه قابل تحسینی به امور معنوی از قبیل توجه به مساجد در قالب‌های مختلف شده است، لکن به نظر می‌رسد امور مهمی از قبیل تحکیم پایه‌های خانواده، وظایف رسانه ملی در ترویج مبانی استحکام خانواده و معرفی راه‌های عملی شدن احکام شریعت در جامعه مورد غفلت قرار گرفته‌اند. نمایندگان مجلس شورای اسلامی باید به این نکته بسیار دقیق توجه نمایند که سرمایه‌گذاری برای ا مور معنوی فقط زمانی به نتیجه مطلوب خواهد رسید که زمینه‌سازی‌های طبیعی برای عملی شدن احکام الهی و مقررات دینی بعمل آمده باشد. در غیر اینصورت، هزینه‌ها "بازده" قابل قبولی نخواهند داشت و جامعه در جهتی حرکت خواهد کرد که عکس جهت مورد نظر همان هزینه هاست.
مصداق روشن این واقعیت تأسف بار را امروزه در هرز رفتن هزینه‌های سنگین تبلیغات دینی به دلیل تضادی که در عملکرد صنعت سینمای کشور و همینطور رسانه ملی در بخش مجموعه‌های تلویزیونی به ویژه در عادی سازی روابط دختر و پسر و زن و مرد وجود دارد می‌توان مشاهده کرد. با ادامه چنین وضعیتی، فریاد مساجد، منابر، قاریان خوش الحان قرآن، سخنوران خوش سخن، قلم به دستان چیره دست و ناصحان خوش نیت، در هر جایگاه که باشند، به جائی نخواهد رسید. در بررسی برنامه‌های توسعه، متأسفانه این نکته بسیار مهم مورد غفلت قرار گرفته و تا به آن توجهی عمیق و دقیق نشود این برنامه را نمی‌توان متناسب با نیاز جامعه امروز ایران دانست.
رشد فرقه‌های منحرف و فرصت طلبی که تحت عناوینی از قبیل عرفان و تصوف و حتی ادعای ارتباط با امام زمان علیه‌السلام، جامعه اسلامی ما را بشدت تهدید می‌کند، یکی از عوارض همان تضادی است که میان جهت هزینه‌ها و عملکرد دستگاه‌های مورد اشاره وجود دارد. تا این تضاد برطرف نشود، این تلاش‌ها راه به جائی نخواهند برد. آیا برای حل این معضل در برنامه پنجم توسعه، فکری شده است؟