مقامات آمریکایى اخیرا سعى دارند معادلات سیاسى بغداد را به گونه اى کاملا وارونه جلوه دهند.رسانه هاى وابسته به اشغالگران کاخ سفید نیز در این راستا تلاش کرده اند میزان دخالت ایالات متحده آمریکا در امور داخلى عراق را ناچیز و اندک جلوه دهند.این در حالیست که واشنگتن با حمایت از باقیماندگان حزب بعث و برخى سران القاعده پازلهاى امنیتى عراق را بر همریخته است.آنچه نومحافظه کاران در سال آخر قدرت خود به دنبال ان هستند،ترسیم چهره اى کاذب از عراق امروز است.آنها سعى دارند با بزرگنمایى نقش دولت نورى المالکی،ناآرامیهاى بغداد و دیگر شهرهاى عراق را به دولت آشتى ملى نسبت دهند.این در حالیست که از ابتداى پیروزى شیعیان در انتخابات عراق تاکنون،دموکراتها و جمهوریخواهان آمریکا از هیچ گونه اقدامى در راستاى تضعیف دولت مالکى فروگذار ننموده اند.
اخیرا روزنامه آمریکایى واشنگتن پست تحلیل تازه اى را از اوضاع عراق ارائه داده که در جاى خود قابل تامل است.این روزنامه در گزارشى نوشته است هدف کنونى آمریکا یک “راه حل عراقی” است و این به منزله تغییر سیاست مقامات نظامى و سیاسى کاخ سفید است.
بنا بر این گزارش، پس از بارها تلاش ناموفق براى سوق دادن عراق به سمت چندین هدف سیاسی، اقتصادى و امنیتى ،مقامهاى دولت بوش تصمیم گرفتند به عراقىها اجازه دهند خود به حل مسائلشان بپردازند.
برخلاف ادعاى روزنامه واشنگتن پست،ایالات متحده آمریکا همچنان به دخالت صریح و علنى خود در زیرساختهاى سیاسى بغداد ادامه داده و عناصر و مهره هاى مورد نظر خود را در برخى پستهاى امنیتى و اطلاعاتى مهم به کار گماشته است.حمایت واشنگتن از افرادى مانند حازم الشعلان و ایاد علاوى برهیچ کس پوشیده نیست.
واشنگتن پست ادعا نموده است که اکنون مسوولیت حفظ امنیت 8 استان از مجموع 19 استان عراق به دولت نورى المالکى نخست وزیر آن کشور سپرده شده است. به گفته این روزنامه،رایان کروکر سفیر آمریکا در بغداد متوجه شده است که عراقىها توانستهاند راهى پیدا کنند تا بدون تنظیم قوانین، درآمد نفت را تقسیم و بعثىهاى سابق نیز توانستهاند کار پیدا کنند.
این روزنامه در نهایت نتیجه گرفته است که برخى عقیده دارند که عبارت “راه حل عراقی” به معنى تمایل آمریکا براى چشم پوشى از وضعیت کنونى عراق و آمادگى براى خروج از عراق است.
یک ژنرال بازنشسته انگلیس که با تجربیات آمریکا در عراق آشناست در این خصوص اظهار نموده است:
“ این تعبیر جدید ترسیمى از حقیقت و در عین حال راهى است براى مخفى ساختن اشتباهات گذشته بهامید اجتناب از بازبینى منطق غلطى که ما را به این نقطه کشاندهاست.” “سارا سیوال” مدیر مرکز کاریابى سیاست حقوق بشردانشگاه هاروارد و یکى از مقامات پنتاگون در دوره کلینتون نیز گفته است دولت بوش به دلیل شکست در تلاشهاى گذشته خود و از ناچارى به این فرمول رسیده است.
“وین وایت” سرگروه سابق وزارت امور خارجه تیم جاسوسى عراقدراین خصوص به نکته مهمى اشاره نموده است.به عقیده وى بحث درمورد راه حل عراقى تنها به منظور “فرار از موضوع مورد بحث” مطرح شده و موضوع مورد نیز این است که آمریکا یک سرى نیروها را براى همکارى با خود آموزش داده که این نیروها مخالف سرسخت دولت عراق هستند.
به نظر مى رسد که جمهوریخواهان و دموکراتهاى ایالات متحده آمریکا هنوز به درک درستى از مفهوم استقلال و تصمیمگیرى نرسیده اند.تاریخ روابط بین الملل اثبات نموده است که تاهنگام حضور بیگانگان در کشورى اشغال شده،نمى توان از استقلال کامل آن دولت و باز بودن دست وى در تصمیم گیریها سخن گفت.این قاعده در خصوص عراق نیز صادق است.بازهاى واشنگتن که هم اکنون سخت ترین دوران خود را در باتلاق عراق سپرى مى کنند،سعى دارند با انتشار اخبار و آمار نادرست مانع از افشاى سیاستهاى مداخله گرایانه خود در عراق شوند.این در حالیست که همراهى واشنگتن و تروریستها در شهرهاى مختلف عراق بارها به اثبات رسیده است.در چنین شرایطى چگونه روزنامه واشنگتن پست از یک “راه جل عراقی”سخن مى گوید؟آیا اصولا چنین راه حلى با وجود حضور اشغالگران عراق قابل تصور است؟به عبارت دیگر ،آیا مى توان ادعا نمود استقلال عراقیها در سایه حضور اشغالگران به فعلیت برسد؟
از سوى دیگر،بوش پسر سعى دارد نگاه نظام بین المل را تنها بر مسائل نظامى و امنیتى عراق متمرکز سازد.یکى از ژنرالهاى نیروى هوایى ارتش آمریکا، معتقد است که در بحث کاهش خشونتهاى عراق، مسایلى غیر از تاکتیکهاى نظامى دخیل هستند.
“چالز دانلاپ جونیور” نویسنده کتاب “کاستىهاى نبرد مشترک، ارزیابى مقررات مقابله با شورش ارتش”، در مقالهاى در “نیویورک تایمز “ مى گوید:
“ اشتباه است اگر تصور شود پیروزى بر شورشها همانگونه که رسانهها، دانشگاهیان و نهادهاى مطالعاتى و سیاستگذارى مطرح مىکنند، تنها از طریق نیروهاى نظامى متعارف حاصل مىشود. متاسفانه، طرفداران این ایده با برداشت اشتباه از این دستورالعمل نظامى نمىخواهند اعتراف کنند مقابله با شورشها جلب قلب و ذهن مردم از طریق همکارى کارشناسان انسانشناسی، تبلیغات و امور غیرنظامى با استفاده از دموکراسى است.
آمریکا به ارتشى نیاز دارد که تنها قادر به اشغال کشورى دیگر نباشد بلکه باید بتواند توانایى مقابله با قابلیت دشمنان براى حمله به منافع آمریکا را هم داشته باشد و این وظیفه نیروهاى ضدشورشى نیست بلکه فراهم آوردن ماشینالات و تجهیزات کافى براى حفظ جان آمریکایىهاست. “
ایالات متحده آمریکا و دیگر کشورهاى اشغالگر عراق،در سایه بزرگنمایى تهدیدات امنیتى در عراق،همچنان به تاراج منابع نفتى و گازى این کشور مى پردازند.اخیرا شاهد ادامه عملیات اکتشاف نفتى کره اى ها در منطقه کرکوک بودیم.
متحدان ایالات متحده آمریکا در جنگ عراق نیز سعى دارند به عناوین مختلف از زیر بار مسئولیت خود در این کشور شانه خالى نموده و تنها در پى تامین منافع سلطه طلبانه خود باشند.نکته جالب توجه اینکه کشورهایى مانند انگلستان حتى به مزدوران و مهره هاى خود در عراق نیز رحم نمىکنند و از انجام تعهدات خود نسبت به آنها سرباز مى زنند.
به عنوان مثال، ارتش انگلیس به تعهدات خود در برابر آن دسته از عراقیهایى که به عنوان مترجم براى نظامیان انگلیسى کار مى کردند عمل نمى کند.ارتش انگلیس به مترجمان عراقى قول داده بود که در صورت کار براى نظامیان انگلیسی، ترتیب پناهنده شدن آنها به انگلیس را مى دهد، اما تا کنون به این تعهد خود عمل نکرده است.
بیش از 700 هزار مترجم عراقى درخواست پناهندگى به انگلیس داده اند که فقط با پناهندگى 170 نفر از آنها موافقت شده است.
بر همین اساس، عمل نکردن انگلیس به تعهد خود در برابر مترجمان عراقى در حالى انجام مى شود که این افراد به علت همکارى با نظامیان انگلیسى در داخل عراق، جایگاه چندان مناسبى در میان مردم ندارند و برخى از گروه هاى شورشی، این افراد را به عنوان خائن شناسایى مى کنند.
علاوه بر این افراد، تعداد 180 عراقى نیز که در سفارت انگلیس در بغداد مشغول به کار هستند؛ درخواست پناهندگى از انگلیس را داده اند که با درخواست آنها نیز موافقت نشده است.