قدرت ایران در خدمت همگرایی منطقه‌ای

دکتر یدالله جوانی
براساس سند چشم انداز بیست ساله جمهوری اسلامی، در سال 1404 هجری شمسی ایران کشور اول در منطقه جنوب آسیا خواهد بود و از هر جهت پیشتاز می باشد.برخی پس از انتشار سند چشم انداز، با دیده تردید آن را ارزیابی کرده ودستیابی جمهوری اسلامی به چنین موقعیتی را یک امر غیرممکن دانسته و سند چشم انداز را یک برنامه رویایی می پنداشتند. برگزاری رزمایش بزرگ دریایی پیامبر اعظم(ص) در آبراه استراتژیک خلیج فارس، تنگه هرمز و دریای عمان و آزمایش تجهیزات و جنگ افزارهای مدرن و فوق مدرن بومی در این رزمایش از یک سو، و اعلام پیوستن جمهوری اسلامی ایران به هشت کشور هسته ای جهان از دیگر سوی، نشان داد جمهوری اسلامی ایران، نه تنها از ظرفیت ها و قابلیت های لازم برای تحقق اهداف پیش بینی شده در سند چشم انداز برخوردار است، بلکه با وجود انگیزه های دینی و انقلابی در میان مسئولان، کارشناسان و نیروی کار در کشور، امکان دستیابی به اهداف مندرج در چشم انداز بسیار زودتر از موعد مقرر وجود دارد.
نظام سلطه با محوریت آمریکا و صهیونیسم بین الملل و چند کشور اروپایی از جمله انگلیس این پیر استعمار، به شدت نگران پیامدهای ناشی از پیشرفت و موفقیت های جمهوری اسلامی ایران در عرصه علوم و فناوری های نوین هستند. آنان به خوبی این پیام را دریافته اند که ایران اسلامی توسعه یافته، به کانون و مرکز اصلی پی ریزی و ظهور تمدن نوین اسلامی در قرن بیست و یکم تبدیل خواهد شد و این رویکرد جدید در جهان اسلام با محوریت جمهوری اسلامی ایران، تمامی معادلات آنان را در مقیاس جهانی برهم خواهد زد. تلاش اصلی آمریکا و کشورهای اروپایی جلوگیری از تحقق چنین آینده ای است که البته روندهای کنونی نویدبخش آن است.
تهدید نمایی قدرت یابی جمهوری اسلامی ایران از جمله سناریوهایی است که دشمنان برای مقابله با کشورمان طراحی کرده و با تکیه بر قدرت رسانه ای و دیپلماسی فعال آن را دنبال می کنند. رفتار غرب طی سه سال اخیر در برخورد با مسائل هسته ای جمهوری اسلامی ایران و همچنین جنجال آفرینی برخی از رسانه های غربی در قبال رزمایش پیامبر اعظم(ص) نشان می دهد که آمریکایی ها، صهیونیست ها و برخی از کشورهای اروپایی با معرفی جمهوری اسلامی قدرتمند به عنوان یک تهدید در مقیاس منطقه ای برای همسایگان و در مقیاس جهانی برای صلح و امنیت بین المللی، تلاش می کنند تا یک جبهه منطقه ای و بین المللی علیه جمهوری اسلامی ایران شکل دهند. موفقیت آنان در تشکیل چنین جبهه ای که آسان هم نخواهد بود، می تواند جمهوری اسلامی ایران را در طی مسیر تا رسیدن به اهداف متعالی خود با دشواری ها و تنگناهایی مواجه نماید. بنابر این یکی از اولویت های کنونی کشور، طراحی و اجرای راهبرد مناسب از سوی دستگاه های ذی ربط برای مقابله و خنثی سازی سناریوی مذکور است. براساس نظریه های علمی و تجارب تاریخی، کشوری دچار انزوای بین المللی می گردد که پیش از آن دچار انزوای منطقه ای شده باشد. بر همین اساس دستگاه دیپلماسی غرب و رسانه های صهیونیستی با انتشار اخبار و تحلیل های نادرست تلاش می کنند تا جمهوری اسلامی را به عنوان تهدید جدی برای کشورهای منطقه خلیج فارس معرفی نمایند. آنان می کوشند تا با ایجاد فضای بدبینی بین ایران و همسایگان مانع از بسط ژئوپلتیکی ایران در منطقه گردند و با ایجاد زمینه های انزوای منطقه ای ایران، مقدمات انزوای بین المللی کشورمان را فراهم سازند.
مسئولان سیاسی و نظامی کشورمان با درک صحیح از چنین وضعیتی بود که پیام رزمایش پیامبر اعظم(ص) را برای کشورهای منطقه پیام صلح و دوستی دانسته و بر این نکته پای فشردند که جمهوری اسلامی ایران برای هیچ یک از کشورهای منطقه تهدید نمی باشد چرا که اساسا هیچ کشور منطقه ای را تهدید خود ارزیابی نمی کند.
راهبرد مناسبی که اکنون دستگاه دیپلماسی کشور باید دنبال نماید به کارگیری قدرت ایران به جهت همگرایی منطقه ای است. ایران قدرتمند واقعیتی است که هیچ کس قادر به انکار آن نمی باشد. اکنون جمهوری اسلامی ایران قدرت برتر در منطقه و در خلیج فارس می باشد و با شتاب در حال عبور از یک قدرت منطقه ای به سمت و سوی یک قدرت جهانی است. قدرت منطقه ای ایران اکنون از ظرفیت های خوبی برای ایجاد همگرایی منطقه ای بین کشورهای اسلامی حاشیه خلیج فارس برخوردار است. اگر منافع مشترک و تهدیدات مشترک را به عنوان مهمترین عامل برای همگرایی میان ملت های مسلمان منطقه در نظر بگیریم، اکنون در شرایطی به سر می بریم که با تنفر روز افزون ملت های مسلمان منطقه از آمریکا و رژیم صهیونیستی و آشکار شدن توطئه های استکبار در قالب طرح خاورمیانه بزرگ حتی برای حکومت ها و رژیم های کشورهای منطقه، می توان تهدید آمریکا و صهیونیسم بین الملل را مشترک تمامی کشورها ارزیابی کرد. ایران اسلامی قدرتمند می تواند محور همگرایی برای تمامی کشورها باشد که آمریکا و اسرائیل تهدید دراز مدت آنان است. پیشنهاد مسئولان جمهوری اسلامی ازجمله وزیر محترم دفاع در راستای آمادگی جمهوری اسلامی ایران برای انعقاد پیمان های دفاعی امنیتی با کشورهای منطقه از جمله با عربستان را در همین راستا باید ارزیابی کرد. جمهوری اسلامی ایران در تاریخ حیات خود نشان داد، قصد تعرض به هیچ کشوری را ندارد و معتقد است امنیت در خلیج فارس تجزیه ناپذیر است و با چنین نگاهی آمادگی دارد با تمامی کشورهای منطقه برای برقراری امنیت پایدار وارد ترتیبات امنیتی گردد و با ایجاد سیستم امنیتی محلی و منطقه ای، زمینه های خروج نیروهای بیگانه از خلیج فارس را که در واقع مهمترین عامل ناامنی و بی ثباتی هستند فراهم سازد. این وظیفه دستگاه دیپلماسی کشور است تا زمینه های ذهنی لازم را در میان دولتمردان و حاکمان کشورهای منطقه برای رسیدن به چنین نقطه مطلوبی فراهم سازد.