جنگ روانی برای جبران ناتوانی

از حادثه 11 سپتامبر تاکنون دهها بار شنیده شد که آمریکا قصد حمله نظامی به ایران دارد. آخرین مورد آن ادعای سیمون هرش نویسنده جنجالی هفته نامه نیویورکر است که مدعی شد دولت بوش برنامه ریزی مخفیانه ای برای تعرض به مراکز هسته ای ایران دارد. طرح این موضوع که بازتاب بسیار گسترده ای در رسانه های جهان داشت و بلافاصله با واکنش مقامات عالیرتبه کاخ سفید مواجه شد، این سوال را مطرح می سازد که چرا هر از چند گاهی موضوع حمله نظامی علیه ایران توسط برخی از شخصیت های آمریکایی یا بعضی از رسانه های این کشور مطرح و سپس بلافاصله از سوی دیگر مقامات این کشور مورد تکذیب قرار می گیرد؟ در این راستا رئیس جمهور آمریکا در واکنش به ادعای سیمون هرش ضمن بیان اینکه «مقالات اخیر حاوی تصوراتی نسنجیده است گفت: دکترین بازدارندگی این است که برای جلوگیری از دسترسی ایران به سلاح هسته ای با یکدیگر همکاری کنیم.»
رامسفلد وزیر دفاع آمریکا نیز درباره گزارش هرش پیرامون احتمال حمله نظامی گفت: «خوب نیست که وارد دنیای خیالات شویم.» ران بارلت مشاور بوش نیز تاکید کرد اولویت اصلی رئیس جمهور آمریکا پیدا کردن یک راه حل دیپلماتیک است که جامعه جهانی آن را به رسمیت بشناسد نتیجه گیری کسانی که این مسائل را بزرگ می کنند برپایه برنامه های اطلاعاتی و دفاعی که دولت بوش آنرا برنامه ریزی کرده است، نیست.
وضعیت فوق نشان می دهد که ارائه خبر یا گزارش حمله احتمالی علیه ایران و سپس تکذیب آن از سوی مقامات آمریکایی یک سناریوی برنامه ریزی شده ای است.که در چارچوب جنگ روانی تعریف می شود. زیرا اساسا در شرایط موجود کاخ سفید قادر به اعمال زور از طریق ابزارهای نظامی علیه ایران نیست. مراکز مطالعاتی و راهبردی و شخصیت های نظامی و سیاسی این کشور مکررا به این مساله اعتراف دارند که هر نوع حمله نظامی به ایران نه تنها میسر نیست بلکه در صورت عملی شدن آن، موفقیت آمیز هم نخواهد بود. به عنوان نمونه سث.جی جونز استاد علوم سیاسی در مرکز مطالعاتی RAND وابسته به پنتاگون تاکید دارد که توافق بر سر طرفداری از یک حمله علیه ایران تکیه بر یک منطق معیوب است زیرا از عهده یک حمله موفقیت آمیز بر آمدن سخت است. آنتونی زینی ژنرال بازنشسته آمریکا هشدار داد که «ما نباید خودمان را به نادانی بزنیم و فکر کنیم با حمله همه چیز درست می شود و می گذرد چرا که ایرانی ها تلافی می کنند و برای این کار نیز امکانات زیادی در منطقه دارند. ریچارد هاس به بخش دیگری از ناتوانی آمریکا در اقدام نظامی اشاره دارد وی در تحلیل خود با تاکید بر فاجعه بار بودن چنین اقدامی خاطر نشان کرد که حمله نظامی می تواند ملت ایران را منسجم کند. لرابی رئیس بخش امنیت اروپا در موسسه رند گفت: آسیب سیاسی به منافع طولانی مدت آمریکا در ایران و خاورمیانه بسیار بیشتر از فواید کوتاه مدتی است که از هر نوع تهدید بدست می آید وی در ادامه تصریح کرد که چنین اقدامی به هرگونه تغییر نظام در آینده نزدیک را پایان می دهد و خشم جهان اسلام را به جوش می آورد و ایران می تواند با حملات موشکی خود و استفاده از موشک شهاب 3 وضعیت را بدتر کند
با توجه به اینکه همه متفق القولند که حمله نظامی نه میسر است و نه تاثیرگذار این سوال پیش می آید که کاخ سفید چه هدف هایی را از این طریق دنبال می کند. به نظر می رسد که در این زمینه اهداف چندمنظوره مورد تعقیب باشد. یکی از این اهداف تست جامعه آمریکا در این خصوص است دولتمردان آمریکا تا زمانی که پشتیبانی داخلی را فراهم نکنند به هیچ وجه قادر به رفتارهای نظامی گرایانه در خارج نخواهند بود. در ماه های اخیر نظرسنجی هایی متعددی از سوی مراکز مختلف در داخل آمریکا پیرامون نظر مردم در خصوص جنگ آمریکا علیه عراق و سیاست های پیشگیرانه و استفاده از زور انجام شد که جملگی حاکی از نارضایتی مردم آمریکا از این نوع سیاست ها است. طرح حمله نظامی از افرادی مثل سیمون هرش برای فهم واقعی تر از واکنش مردم آمریکا است. دومین هدف آمریکا در عملیات روانی فوق ارعاب در داخل ایران است آمریکایی ها سعی دارند با بزرگ نمایی هزینه های ایستادگی بر حقوق هسته ای، مردم و دولتمردان ایران را نسبت به حق هسته ای منصرف سازند. سومین هدف را باید در شگرد جدید غرب برای امتیازگیری و امتیازدهی به تهران ارزیابی کرد. به این معنی که غرب و آمریکا سعی دارند عدم تعرض نظامی را در میز مذاکرات به عنوان یک امتیاز و تضمین امنیتی در عوض دست کشیدن ایران از برنامه هسته ای مطرح سازند.
هدف دیگر کاخ سفید ملتهب کردن فضای بین المللی و منطقه ای جهت وادار کردن کشورهای منطقه وسایر کشورها برای فشار بر ایران است با این انگیزه که از تبعات یک جنگ احتمالی که منافع آنها را ممکن است مورد آسیب قرار دهد جلوگیری نمایند.