«مجلس هفتم» مشاور امین «دولت نهم»

رضا فاطمی
نحوه تعامل دولت و مجلس، این روزها به یکی از دغدغه های اساسی دوستداران نظام اسلامی تبدیل شده است. مجلسی که با شعار اصولگرایی، عدالت خواهی، مبارزه با فقر، فساد و تبعیض، کارآمدی، پاک دستی و اعتقاد به مبانی و ارزش های انقلابی توانست بر آرای برخاسته از اعتماد مردم به اصولگرایان تکیه زند و دولت نهم نیز در تداوم اعتماد مردم به رویکرد عدالت خواهانه اصولگرایان و با پیام همنوایی و همسانی با تفکر حاکم بر مجلس شکل گرفت.
شاید یکی از اساسی ترین پرسش ها در این میان آن باشد که حیطه تعامل این دو قوه تا کجاست؟ و آیا تعامل دولت و مجلس به معنای اطاعت محض و ثناگویی بی چون و چرای یک قوه از قوه دیگر است؟
بدون شک اکتفاء به ثناگویی نه شرط رفاقت است و نه دلیل همراهی و ذبح دولت در پای مجلس و یا بالعکس، برخلاف حکمت، مصلحت ومنافع ملی کشور است. مجلس برآمده از شعار اصولگرایی و عدالت خواهی باید نشان دهد که دارای استقلال رأی بوده و ضمن همراهی با دولت اصولگرا، به وظایف نمایندگی و قانونی خود عمل می کند.
مجلس مشاور امین دولت
در این میان مخالفت های آشکار و پنهان چهره های علمی و برجسته مجلس همچون توکلی، سبحانی، افروغ، نادران، خوشچهره، مصباحی مقدم و حداد عادل با برخی لوایح دولت را باید به فال نیک گرفت واین بزرگترین موهبت برای یک دولت مردمی است که طیفی از نیروهای منتقد اما اصولگرا در مجلسی ظهور و بروز یافته اند که سخت به تخصص وتجربیات آنها نیازمند هستیم، چرا که جمهوری اسلامی در مسیر برنامه ریزی و اجرای سیاست ها، به نیروهایی نیازمند است که در حوزه مشروعیت، مشکلی با نظام نداشته اما در حوزه کارآمدی، شلاق نقد و اعتراض خود را بر همه ضعف ها ونارسایی ها و مدیران نالایق و سوءتدبیرها و قانونگریزی ها وارد آورند.
مجلس می تواند به عنوان مشاور امین رئیس جمهور، یار و مددکار دولت نهم باشد با این تفاوت که مشاوران انتصابی و تعریف شده رئیس جمهور، نظر خویش را به ایشان ارائه می کنند و رئیس جمهور در رد یا پذیرش آنها مختار است اما مشاوره نمایندگان مجلس برخاسته از رأی ونظر مردمی که آنها را به نمایندگی خود برگزیده اند از جنسی دیگر است ودولت باید التفاتی ویژه به این مشاوران امین و مردمی داشته باشد. درعین حال مجلس نیز نباید صبوری و سعه صدر خود را از دست بدهد. مجلس باید به دولت نهم اعتماد کند و چه بسا نرمش هایی که به حکمت و تأمین مصالح نظام، نزدیکتر از پافشاری بر امور جزیی و کم اهمیت است. نه دولت ونه مجلس، هیچکدام نباید خود را طلبکار یکدیگر بدانند و در عین حال به بهانه حفظ آرامش نباید هیچکدام از آنها بی خاصیت و منفعل عمل نمایند. ما به استمرار و فراگیری نشست های مشترک دولت و مجلس سخت نیازمندیم و دولت باید به مجلس نگاهی کارشناسانه داشته باشد. مجلس به ویژه در حوزه های اقتصادی از پتانسیلی بالا برخوردار است که این امر می تواند مجلس هفتم را تبدیل به اتاق فکری کارآمد برای دولت نماید. حضور بیش از 01 دکترای اقتصاد درمجلس، فرصتی کم نظیر را برای دولت فراهم آورده است تا کمبودها و عقب ماندگی های خود را در حیطه های کارشناسی جبران نماید. در مجلس کنونی، نمایندگانی وجود دارند که تجربه همکاری و تعامل با 3 دولت را به همراه دارند و این فرصتی مغتنم برای دولت نهم است تا از تجربیات سودمند آنان نهایت بهره را داشته باشد.
امروزه مجموعه نظام با مشکلات و معضلاتی همچون بیکاری، گرانی، تورم، نا امنی، تهدید های خارجی و .... دست به گریبان است که عبور از این عقبه های سخت و نفس گیر جز در گرو همدلی و همکاری مجموعه قوای کشور امکان پذیر نمی باشد. مجلس باید از این فرصت تاریخی که مجموعه قوای سه گانه و مراکز اصلی سیاستگذاری کشور در اختیار نیروهای اصولگرا و پیرو خط امام قرارگرفته، نهایت استفاده را برده و با ارائه راهکارهایی کار آمد و راهگشا، به کمک دولت و نظام اسلامی بیاید ودولت برخاسته از مطالبات به حق مردم نیز باید آمادگی خود را برای پذیرش و ارزیابی این راهکارها اعلام نماید.
امروز همان فردایی است که دیروز نگرانش بودیم. مبادا به جای گره گشایی از معضلات کشور، گرهی دیگر بر کار مردم و مملکت بزنیم و این در حالی است که بدخواهان نظام اسلامی در داخل و خارج کشور سخت درحال رصد اوضاع هستند. بدون تردید بخشی از پروژه تهدید و فشار قدرت های غربی به ویژه آمریکا در صورتی به نتیجه خواهد رسید که موقعیت نظام ودولت از پشتیبانی و جایگاه مطلوبی درنزد مردم و افکار عمومی برخوردار نباشد. عبور از موانعی سخت و نفس گیر همچون پرونده فعالیت های هسته ای جمهوری اسلامی ایران جز در پناه انسجام وهمبستگی ملی پدید نخواهد آمد واین مهم درگرو خدمت بی منت و خالصانه همه ارکان نظام بی صاحبان اصلی این مرز و بوم است.
قدر اعتماد مردم را بدانیم
این روزها اخبار و گزارش های متعددی از مجلس به گوش می رسد که به دنبال برخی بی مهری ها از جانب دولت و بعضی کم تحملی ها و سعه صدرها از جانب نمایندگان مجلس، تدابیری همچون استفاده از اهرم های کنترلی در دستور کار فراکسیون های مجلس قرار گرفته است. تدابیری همچون استیضاح و فراخواندن وزراء و رئیس جمهور به مجلس، اگر چه اینها اهرم هایی است که قانون در اختیار مجلس قرار داده اما این اهرم های نظارتی نباید تبدیل به اهرم فشار و یا خدای ناکرده تصفیه حساب های جناحی و سیاسی شود.
امروز بیش از هر زمان دیگر نیازمند وفاق و یکدلی درمیان نیروهای نظام هستیم. مبادا فرصت های طلایی امروز مصروف گروکشی ها و تصفیه حساب های شخصی و جناحی شود. برگزاری منظم جلسات مشترک دولت ومجلس، تشکیل کمیسیون های مشترک تخصصی و فعال شدن کمیته های مشورتی، می تواند مجلسی که متبلور از اراده ملت می باشد را به عنوان مشاوران امین و اتاق فکری قابل اتکا، درکنار دولتی قرار دهد که با شعار خدمت بی منت به روی کار آمده است.
مردم با هیچ فرد و گروهی عقد اخوت نبسته اند. هر گروه وجریانی که بتواند اعتماد مردم را در خدمت بی منت جلب نماید، آن گروه با آرای صاحبان اصلی نظام بر کرسی خدمت خواهد نشست. غرور از آفات پیروزی است. مبادا با تکیه زدن بر مصدر قدرت، اسیر خودخواهی و خودبینی شویم.
نظام اسلامی همچون پازلی است که مجموعه به هم پیوسته ای از قوای سه گانه، دستگاههای اداری، نهادها و موسسات حکومتی است که کارآمدی این مجموعه، نظام را به نظامی کارآمد و مقبول تبدیل می نماید. هیچ قوه ای در داخل نظام نمی تواند مدعی باشد که حل تمام مشکلات مردم تنها از ید اراده و قدرت او برمی آید.
رئیس جمهور، معاونان و مشاوران وی وظیفه دارند پیوند کابینه نهم را با مجموعه مجلس به بهترین وجه برقرار نمایند و هیأت رئیسه مجلس، روسای کمیسیون های تخصصی و مدیران مرکز پژوهش های مجلس نیز باید با اعتماد به رویکرد عدالت خواهانه و انگیزه های خیرخواهانه دولت، تمام ظرفیت خود را در خدمت دولتی قرار دهند که این روزها سخت محتاج مشاورانی امین و دلسوز می باشد. دولت و مجلس باید با عبور از دایره های موهوم خودبینی وخودخواهی، امید دلسوزان و وفاداران نظام را به نیروهای اصولگرا، نا امید نکنند که بزرگترین خیانت به یک ملت، خیانت به اعتماد آن ملت است.