نشست برلین با رهیافت وین یا واشنگتن/محمد شاد

در روزهای اخیر آلمانی ها با آمریکا تحرک جدیدی را برای احیای گروه 1+5 آغاز کرده اند. دولت آلمان زمینه نشست گروه 1+5 را در برلین فراهم ساخت و مقامات آمریکا طی دیدارهای متعدد با اعضای این گروه سعی در متقاعدسازی آنها برای شرکت در این نشست داشته اند که از جمله آنها سفر نگروپونته به چین می باشد.

سیاست اعلامی دولت آلمان و مقامات آمریکا تصویب قطعنامه جدید تحریمی علیه ایران است. اما آیا سیاست اعمالی آنها نیز همین موضوع است یا این نشست، انگیزه های دیگری نیز دارد؟ رخدادها و مواضعی که در چند ماه اخیر صورت گرفته است، پیش بینی هر نوع تصویب قطعنامه جدید را منتفی می نماید. زیرا همکاری ایران و آژانس به نتایج قابل توجهی رسیده به گونه ای که دبیرکل آژانس سخن از مختومه شدن ابهامات گذشته و حال پرونده هسته ای ایران به میان آورده است از سوی دیگر گزارش مراکز اطلاعاتی آمریکا مبنی بر صلح آمیز بودن مسئله هسته ای ایران، فلسفه وجودی پرونده ایران در شورای امنیت را از بین برده است. در همین راستا، روس ها سومین مرحله ارسال سوخت هسته ای به نیروگاه بوشهر را انجام دادند. به موازات این رویدادها، مراکز مهم آمریکایی از جمله دیوان محاسبات این کشور نیز اعلام کردند که تحریم های بانکی علیه ایران شکست خورده است. چنانچه حجم سرمایه گذاری های خارجه به ویژه از سوی هفت کشور صنعتی جهان در ایران ناکارآمدی سیاست تحریم را تا قبل نشان داده بود. مهم تر از همه اینکه اکنون با توجه به پیشرفت همکاری های ایران آژانس، ناظران بین المللی به هیچ وجه، اقداماتی که مخدوش کننده این روند باشد را نمی پذیرند. چنانکه در همین راستا وزیر خارجه روسیه بر افزایش نقش آژانس در خصوص موضوع هسته ای ایران تاکید کرد و گفت: «مسئله مهم این است که به جای اینکه مانع کار شویم و عرصه را تنگ کنیم، امکانات آژانس را برای کار در رابطه با موضوع هسته ای ایران افزایش دهیم.» دقیقا همین رویکرد را چینی ها در سفر آقای جلیلی دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران اظهار داشتند.

با توجه به موارد فوق این احتمال مطرح است که تحرک آلمان برای برگزاری نشست گروه 1+5 در راستای تغییر در ماهیت بازی پیرامون مسئله هسته ای ایران است. به ویژه با توجه به یافته های دبیرکل آژانس در سفرش به تهران و خط مشی که آژانس در ماه مارس اتخاذ خواهد کرد، آلمانی ها و آمریکایی ها را به این نتیجه رساند که تا قبل از وقوع این اتفاق چاره جویی بنمایند. برهمین اساس، اشتاین مایر انگیزه خود به وین و ملاقات با البرادعی را این گونه اعلام کرد: «برای ما مهم است که بدانیم البرادعی چگونه به وضعیت هسته ای ایران نگاه می کند و اینکه پس از گفت وگو خود در تهران احتمالات رسیدن به یک راه حل را چگونه می بیند.» بنابراین این بیان نشان می دهد که در صورت برگزاری نشست گروه 1+5، این گردهمایی تحت الشعاع دستاوردهای وین می باشد.