فراخوان دهکده جهانی در هالیوود!

رضا فرخى
یکی از موضوعاتی که همیشه از سوی سیاستمداران غربی مورد توجه قرار گرفته است مسئله ایدئولوژی و ایدئولوژی گرایی بوده است؛ بر خلاف تأکید آن ها بر اینکه دوران ایدئولوژی گرایی تمام شده و دولت هایی که ایدئولوژی را مدنظر خود برای اداره کشور قرار می دهند شکست خورده هستند اما با کمی تأمل می توان به این نکته پی برد که در پشت این نظریه نه مسائل فلسفی نهفته است، نه باورهای انسانی و نه بحث اندیشه گرایی، بلکه این نظریه یک رویکرد کاملاً سیاسی و مغرضانه است. برای درک بهتر این موضوع کافی است که به بعضی اهداف سیاست خارجی آمریکا نگاهی بیندازیم. یکی از این اهداف، جلوگیری از گسترش آرمان های انقلاب اسلامی در جهان است. چرا که آرمان گرایی دینی در مقابل جهان سرمایه داری حرف های زیادی برای گفتن دارد و می تواند باعث جلوگیری و منع پیشرفت آنها شود؛ به گونه ای که می توان گفت، جنگ امروز دنیا جنگ میان این دو است.
با توجه به این مسئله، هدف واقعی دولت های سلطه گر غربی ایدئولوژی زدایی نیست، بلکه هدف اصلی آن ها حذف ایدئولوژی اسلامی و جایگزینی نوعی دیگر از ایدئولوژی که می توان آن را آمریکائیسم نامید، است.
این هدف در دوران بوش به صورت علنی و عملی مطرح شد. آنچنانکه طرح ایده دهکده جهانی از سوی آمریکایی ها در راستای تحقق همین بحث بوده است. کعبه آمال این دهکده، منفعت طلبی و سوداگرایی است و سازوکار عملیاتی ساختن آن هضم دیگر فرهنگ ها و اقوام در فرهنگ غرب است.
تصویرسازی معکوس از آمریکا
اما بخش زیادی از گسترش این ایدئولوژی اومانیستی، به عهده رسانه هاست، به خصوص که غرب بر آنها سلطه دارد. در همین راستا بسیاری بر این نظر هستند که هالیوود و شبکه های خبری نقش مهمتری در این راستا دارند، به ویژه هالیوود که تا به امروز سعی کرده که در تصویر چهره غرب برای جذب افکار عمومی بکوشد. شاید بتوان یکی از نمونه های بارز این موضوع را فیلم «شهرک b21 » دانست. فیلمی که در آن حتی بزرگترین قاچاقچیان آمریکایی هم به پلیس کمک می کنند! این فیلم سعی دارد به همه این موضوع را اثبات کند که در غرب حتی خلافکاران هم در فرهنگ مثبت آمریکایی هضم می شوند و به همین دلیل جامعه آمریکا هیچ گاه به سمت تباهی نخواهد رفت. این فیلم به طور زیر پوستانه ای همه را به این موضوع فرا می خواند که خوبی ها هیچ گاه در غرب نخواهند مرد و به همین دلیل هم، تمام مردم جهان باید به این موضوع باور داشته باشند که فرهنگ اجتماعی غرب که ارکانش به معنای آمریکائیسم شکل گرفته است، همیشه ایدئولوژی حاکم خواهد بود؛ موضوعی که به تدریج امروزه در جهان شاهد نزول آن هستیم.
فیلم های دیگری هم مانند «پسران بد» هستند که به نوعی دیگر ایدئولوژی آمریکایی را ترویج می دهند. داستان این فیلم درباره گروهی از نیروهای پلیس آمریکاست که زمانی خود خلافکار بوده اند و امروز به دلیل جذابیتی که فرهنگ آمریکا داشته است، جذب نیروی پلیس شده اند و خود به مبارزه با قاچاق مواد مخدر می پردازند؛ به نوعی که در فیلم، به عنوان حامیان امنیت اخلاقی بشر معرفی می شوند، اما در این فیلم، بیشترین چیزی که تبلیغ می شود فضای اجتماعی غرب است، به گونه ای که مخاطب، حس عجیبی نسبت به حتی جنبه های منفی جامعه آمریکا پیدا می کند، حسی که شاید او را به تبعیت از فرهنگ آمریکایی فرا می خواند تا اهرمی باشد برای کمک به بسط سلطه فکری آمریکا !
آمریکای جدید در جایی دیگر
در ورژن جدیدتر این نوع تبلیغات در فیلم «اواتار» ساخته جیمز کامرون همین موضوع به گونه ای دیگر مشاهده می شود. فیلمی که سعی دارد یک سرباز آمریکایی را که نماد الگو و فرهنگ آمریکایی است در مقابل ارتشی از آمریکا نشان دهد که به انواع سلاح ها مجهز است. کارگردان سعی دارد از هر دو سو، تبلیغی خاص را برای فرهنگ و ایدئولوژی آمریکایی انجام دهد، اما نکته ای که بسیار مهمتر از این گونه جوسازی ها در این فیلم است، همزادپنداری پاندورا، یعنی سیاره ای که به آن هجوم برده می شود با جامعه آمریکاست. چرا که تصویری که از آن به نمایش گذاشته می شود، تصویر یک جامعه غربی با فرهنگ آمریکایی در خارج از جو زمین است! چیزی که بسیاری از منتقدان هم به آن اعتراف کردند که پاندورا همان آمریکاست که کارگردان سعی کرده به صورت غیر مستقیم در برابر چشمان بیننده به تصویر بکشد تا مخاطب فیلم به صورت ناخودآگاه به دنبال آرمانشهری به نام پاندورا باشد. سرزمینی با فرهنگ آمریکایی که هر کسی به آن وارد می شود جذب آن می شود. شاید خود کارگردان این فیلم هم می داند که دنیا به آمریکا و فرهنگ آن بدبین شده است و به همین دلیل لازم دیده که با فضای جدیدی، فرهنگ آمریکایی را معرفی کند تا بیننده به وسیله جادوی تصویر موضوع مورد نظر او را باور کند.
آمریکا؛ پایان دنیا!
در فیلم «بابیلون» نیز به عینه می توان این مسئله را مشاهده کرد که همه را به این فرا می خواند که آمریکا تنها مأمن فرهنگی و امنیتی دنیاست. این فیلم داستان یک زن است که قرار است ناجی بشریت شود، اما مشخص نیست که چرا باید برای انجام این امر به آمریکا برود؟! و در این بین نشان داده می شود که تمام دنیا نابود شده و تنها آمریکا مانده و هنوز مانند دیگر نقاط دنیا به ویرانه ای تبدیل نشده است.
فیلم به گونه ای مخاطب را به نقطه ای فرا می خواند که قرار است در پایان دنیا محلی برای زندگی همه بشر باشد تا بیننده باور کند که قرار است سرنوشت فرهنگ و انسانیت تمام دنیا در آمریکا رقم بخورد. از سوی دیگر، تمام تلاش فیلم در این است که نشان دهد آمریکا به این دلیل در زمانی که همه جا نابود شده، در جای خود باقی می ماند که بر فرهنگ غربی و به نوعی ایدئولوژی آمریکائیسم پافشاری داشته است !
علاوه بر این، در فیلم «جزیره» به کارگردانی «مایکل بی» رویکرد متفاوت تری نشان داده شده است. فیلمی که پر از جلوه های سرمایه داری غرب است؛ تمام تلاش فیلم این است که نشان دهد در جامعه آمریکا حتی مرگ هم معنایی ندارد و افراد می توانند با پرداخت پول، زندگی را هم بخرند. به گونه ای که بیننده به این وسیله خود را به این موضوع راضی کند که این نوع رفتارها و رویکردهای سیاسی و اقتصادی آمریکاست که باعث شده مرگ هم بی معنی شود، هر چند که تمام داستان فیلم یک دروغ بزرگ درباره شبیه سازی انسان است.
به واقع باید به این تهاجم تبلیغی آمریکا دقت کرد که چگونه سعی دارد به وسیله ابزاری مانند هالیوود، اهداف خویش را پیش ببرد و همه را با دروغ های بزرگ به سمت خود جلب کند، تا شاید در این شرایط که بحران در تمام عرصه ها به تدریج در جامعه آمریکا در حال ظهور است به وسیله سلطه هالیوود به مقاصد خود دست پیدا کند. به هر صورت باید در نظر گرفت که تنها راه مبارزه با این حربه جدید هالیوود، آگاهی بخشی و از بین بردن جلوه فرهنگی دروغینی است که سینمای آمریکا سعی دارد از آمریکا به نمایش بگذارد.