گشودن پای « ناتو » به خلیج فارس

بسم الله الرحمن الرحیم

نخستین پایگاه نظامی دائمی فرانسه تحت پوشش یک پایگاه آموزشی با مقاصد دراز مدت در ابوظبی ایجاد می شود. توافق نامه برای احداث این پایگاه در جریان سفر « نیکلا سارکوزی » از امارات به امضا رسید. گفته می شود از این پایگاه برای آموزش نظامیان امارات استفاده خواهد شد لکن سارکوزی در این زمینه از برخی اهداف مورد نظر پرده برداشت و یادآور شد این پایگاه نظامی دائمی فرانسه در امارات اشاره ای برای کسانی است که این مسئله برای آنها اهمیت دارد و تاکیدی براین مطلب است که فرانسه در حفظ ثبات این منطقه مشارکت می کند.

قرار است در مورد تعداد نیروها و ترکیب آن ارزیابی شود ولی احتمال می رود 400 تا 500 نظامی از نیروهای چند ملیتی ارتشهای « ناتو » مرکب از نیروهای زمینی دریائی هوائی و بویژه نیروهای جاسوسی در این پایگاه مستقر شوند. عملیات ساختمان پایگاه بصورت ضربتی تا پایان سال جاری میلادی به پایان خواهد رسید لکن به نظر می رسد در مراحل تکمیلی این پایگاه توسعه یابد و بر تعداد نیروها و تنوع حضور آنها و حتی تعداد محل استقرارشان افزوده شود.

اگرچه « اروه مورن » وزیر دفاع فرانسه اعلام کرد که هدف از ایجاد این پایگاه نظامی در ابوظبی مقابله با ایران نیست لکن شیوه جوسازی و تبلیغات جاری نشان می دهد غرب از طریق تمرکز تبلیغات ضد ایرانی و ایجاد فضای ایران ترسی در برخی شیخ نشین های منطقه سعی دارد اهداف سلطه جویانه و حضور نظامی خود در منطقه را تحقق بخشد.

آنچه در این میان اهمیت دارد اینست که فرانسه با در نظر گرفتن ارتباطاتش با پیمان نظامی « ناتو » در واقع پایگاهی برای استقرار ارتشهای ناتو در نزدیکی تنگه هرمز در اختیار می گیرد و از این فرصت برای حضور ارتشهای ناتو در خلیج فارس و تنگه استراتژیک هرمز بهره می برد. جای سئوال است که با توجه به حضور آمریکا در خلیج فارس چرا فرانسه برای کسب چنین امتیازی پیشقدم شده است پاسخ کاملا روشن است . آمریکا با احساس تلخکامی نسبت به تنفر و حساسیتی که ملتهای منطقه نسبت به آمریکا دارند شاید چندان به مصلحت ندانسته که در اینمورد هم خود را مستقیما درگیر سازد ولی اکنون بدون دخالت مستقیم از مواهب این امتیاز فرانسه بهره مند می شود.

موضوع مهم دیگر اینکه ادعا شده است این پایگاه به درخواست امارات احداث شده است . ولی مسئله اینست که حتی اگر دولتمردان امارات رابرای ارائه چنین پیشنهادی فریب داده باشند در این نکته تردیدی نیست که حضور نظامی در گلوگاه حیاتی « هرمز » امتیاز عظیمی است که فرانسه آمریکا و ناتو برای دستیابی به آن حاضرند پرداخت بزرگی داشته باشند ولی امروزه با تکیه بر ساده لوحی ترس و انفعال دولت امارات آنرا به قیمت یک درخواست عاجزانه بدست آورده اند و احیانا بر دولتمردان امارات نیز منت گذاشته اند که درخواست آنهارا می پذیرند!

فرانسه در آخرین سالهای جنگ تحمیلی عراق بر ایران ناو هواپیمابر « کلمانسو » را به آبهای خلیج فارس اعزام کرد ولی نظامیان فرانسوی همواره از مقامات پاریس می خواستند به حضور آنها در آبهای بحرانی منطقه خاتمه دهند. این نکته از آن جهت اهمیت دارد که دولتمردان امارات با دعوت از فرانسه امیدوار نباشند که به امنیت خود کمکی کرده اند چون در لحظه های بحرانی نظامیان فرانسوی برای فرار از صحنه از آنها سبقت خواهند گرفت . صرفنظر از این مسائل تاریخ منطقه از امارات به عنوان شیخ نشینی که پای ارتشهای ناتو را به منطقه گشود و به آنها پایگاه نظامی داد به زشتی یاد خواهد کرد. پیش ازاین هم آمریکا و انگلیس در برخی شیخ نشین ها حضور داشته اند ولی گشودن پای ارتشهای ناتو تازگی دارد و قابل اغماض نیست و حتی زمینه های اخراج سایر قدرتها از منطقه را از میان می برد. موضوع بعدی سواستفاده فرانسه از حضور فنی ـ تخصصی خود برای مقاصد جاسوسی است که با گشوده شدن پای فرانسه در پوشش فعالیتهای هسته ای و احداث نیروگاههای هسته ای در واقع شبکه های جاسوسی فرانسه فرصتهای طلائی برای رخنه های اطلاعاتی در سواحل منطقه را پیدا می کنند و این امر فریب امنیت منطقه را تحت الشعاع قرار می دهد.

آنچه در روزهای اخیر چهره واقعی فرانسه را نشان داد مواضع متناقض و فرصت طلبانه ای است که فرانسه درخصوص مسائل هسته ای و برای انعقاد قراردادهای کلان هسته ای از خود نشان داد. فرانسه توانست در قطر امارات لیبی الجزایر و عربستان برای همکاریهای هسته ای به تفاهماتی در درجات متفاوت از اهمیت و حجم معاملات دست یابد. اما استدلال سارکوزی برای تمامی سران عرب یکسان بود و به آنها گفت با ساخت نیروگاه هسته ای آنها می توانند نفت و گازرا کنار بگذارند و راه پیشرفت را طی کنند. این دقیقا برعکس همان موضعی است که فرانسه و آمریکا تا همین اواخر علیه ایران اتخاذ کرده بودند و ادعا می کردند که ایران با در اختیار داشتن آنهمه مخازن نفت و گاز دیگر نیازی به انرژی هسته ای ندارد! چرخش سیاسی ـ تبلیغاتی 180 درجه ای فرانسه به هر دلیل و انگیزه ای که صورت گرفته بی ثباتی مواضع پاریس را نشان می دهد و ثابت می کند پاریس بدون نیاز به هیچگونه توضیحی خود را مجاز به تغییر موضع می داند و به راحتی رنگ عوض می کند! جای تعجب است که سارکوزی با یک دوره گردی سیاسی چند روزه توانسته است اینهمه امتیازات کلیدی و تعیین کننده را بدست آورد چیزی که به بررسیهای کارشناسی جدی نیاز دارد. متاسفانه غربی ها طرف های خام و ساده لوح خود را خوب شناخته اند و می دانند چگونه از آنها به راحتی امتیاز بگیرند و منطقه را در مسیر برگشت ناپذیری قرار دهند که استعمار جدید با ابزاری بمراتب کارآمدتر خاطرات تلخ دوران استعمار سیاه گذشته را در ذهن ملتهای مظلوم منطقه زنده کند. با این تفاوت که اگر دیروز ملتها توانستند استعمارگران جنایتکار را به خوبی بشناسند و نهایتا آنها را از سرزمین خود برانند امروزه استعمارگران جدید با « دشمن تراشی » در منطقه و معرفی همسایگان بعنوان « دشمنان » و عاملان ناامنی و بی ثباتی خودشانرا به عنوان « عاملان ثبات و آرامش » بر منطقه تحمیل کنند و چنین وانمود سازند که گویا حضور و فعالیت آنها در منطقه در جهت منافع ملتهای مسلمان است . حال آنکه جرج بوش در جریان سفر اخیر به منطقه در جمع نظامیان آمریکائی اعتراف کرد که غرب درحال جنگ ایدئولژیک با دنیای اسلام است و جنگ ایدئولژیک با مسلمانان را بخاطر فرسایش تدریجی آنها و به تحلیل بردن توان آنها در سطح جهانی ادامه خواهد داد. اعتماد به چنین دشمنانی و واگذاری گذرگاههای استراتژیک دنیای اسلام و بویژه واگذاری پایگاه در گلوگاه ژئواستراتژیک هرمز به ارتشهای ناتو بزرگترین خبط سیاسی شیخ نشین های خلیج فارس و بویژه امارات است خیانت بزرگی که هیچکس امارات را بخاطر آن هرگز نخواهد بخشید چرا که فرانسه آمریکا و انگلیس که بعنوان کشورهای عامل ناامنی و بی ثباتی در منطقه شناخته می شوند اکنون با تغییر چهره به عنوان عامل ثبات و امنیت دوباره به منطقه باز گشته اند!