مهر دهر آمد /سیدمسعود علوی

روزى که با هودج نور آمدى و به مهرآباد دل‌هاى اهل قیام رسیدی، رواق هر دیده با مشکات اشک، آذین شد.

السلام علیک یا روح‌الله!

روزى که از مشرق اشتیاق، خرامان برآمدی، ستاره‌هاى سپید امید در آسمان آبى انتظار، طلوعى دوباره آغازید و روشنایى و نور از الماس دیده‌ها تابید. پنجره‌هاى عطوفت در هنگامه زمستان به سوى نسیم بهاران گشوده شد. اقمار انقلاب و کواکب نهضت نور با دستانى آکنده از یاس‌هاى سپید و با گام‌هایى به شکوه کوه به آغاز موسم آزادى مباهات نمودند و به استقبال هور هدایت امت، خمینى کبیر آمدند و صداى آسمانیان در گستره سرزمین‌مان غلغله عشق آکند و طنین شعف در افلاکیان افکند.

از کوچه‌ها و خانه‌ها تا مسند مهر روح خدا، رنگین کمان ارادت را دیدیم که قائمین ایران برفراز آن ره مى‌سپردند. آمد آن مهر دهر و امیرحماسه و حضور، تا آیین رسول و حماسه سرخ عاشوراییان احیا نماید و سطوت آسمانى اسلام، نمایان سازد.

دست‌ها به دعا برآمد و دل‌ها فرش راهش شد. خورشید قیام از غرب سر زد و بر افق سرخ بهمن نشست. نخوت دى رفت و شوکت بهمن، بهارى‌ترین فصل عشق، رسید. غنچه‌ها در چمن حسن به رقص وجد درآمدند و بنفشه‌ها رخساره به جانب نور برکشیدند. محمل آسمانى یار بر زمین نشست و صلاى شعفناکى از ناى عاشقان برخاست. اقیانوس ایمان به میهمانى قطره‌ها آمد و آبشار بشارت بر سیماى عطشناک گلها تراوید. اشک‌ها به اشتیاق جلوه یار بر یاسمنستان مشتاقان، به رواق دیدگان بارید. اجر مجاهدان عطا گردید و رنج محرومان به سر آمد و نهر انتظار وارثان ارض به دریاى وصال پیوست. بر نهال سرخینه برگ قیام، ثمرات سبز ظفر رویید و آسمان آبى عاطفه با ستاره‌هاى سپید سعادت آذین شد. سپیدارهاى باغ لقا، سر به سجده شکر نهاده و یاس‌ها سجاده سپاس در محراب بهارگشودند. قناریان اقلیم قرب، غزل ناب حضور سرودند و قمریان قلب‌هاى اهل وفا، قصیده‌سراى بارگاه نور شدند. از ماذنه‌هاى مهر، آواى اذان و مناجات برپا شد و فرشتگان نیز با ما به نیایش نشستند.

شکرا که امیر قیام آمد. شکرا که ظلمت تاریخ دیرینه یارمان با صاعقه صبح و انفجار فجر، شکست و مراد عاشقان و ملجا مستضعفان دوباره به جمع ما پیوست. آمد آن یار سفر کرده که صد قافله دل همراه با او بود. آمد آن روح خدا که سالها از پیکر امت جدا بود. امروز در قدومش گل‌افشانیم و گلاب ریزیم. امروز همایش عشق برپا نموده و آیات حیات را زمزمه کنیم؛ “جاء الحق و زهق الباطل ان الباطل کان زهوقا”.

روز دوازدهم بهمن، خمینی، زیباترین واژه اعصار عاشقان که سیماى مهسایش را هماره هاله قدس و قیام فرا گرفته، به میهن‌مان روشنى و رستگارى عطا نمود. ما درس ایثار و انقلاب و عدل بى‌بدیل علی، از خروش حسینى خمینى آموختیم و بسان آن اسوه استقامت سرخ، تمامت هستى‌مان را فداى ساحت ولایت مى‌سازیم و در سیل سختى‌هاى دهر به زیبایى زهد و جلالت جهاد روح اللهى و نجابت منطق خمینى مى‌اندیشیم.

و اینک دوازدهم بهمن براى هماره تاریخ در صحیفه قلبمان ماندگار است. دوازدهم بهمن سرآغاز عزت پایدار ماست، طلیعه فجر نور در افق جاودانگى است. دوازدهم بهمن نگاره‌گر سیماى زیباى خمینی(ره) بر لوح جان‌هاى ماست. دوازدهم بهمن زادروز فضل و شرافت ملت است. خجسته‌ باد این میلاد و مبارک باد این فضل و شرافت. به شکرانه این روز، ارادت خویش به ولى امر حق تازه کنیم و با نام زیباى خمینى و خامنه‌ای، ذاکر یار شویم.