فردایی که سپیده آن آشکار شده

اشاره
خطبه 150 از کتاب شریف نهج‌البلاغه به سخنان حضرت امام علی(ع) درباره حوادث آینده تاریخ اختصاص دارد.
امام (ع) ابتدا به اجمال و پنهان - و نه صریح و نمایان - آینده بشریت را ترسیم می‌کنند و به افق‌های دور دست اشاره می‌نمایند که سپیده طلوع آن دیدگان عقل و جان را می‌نوازد و قلوب را امید می‌دهد و روح و روان را نشاط می‌بخشد. "انتظار" همان اصل مقدسی است که در این رهنمودهای کوتاه مطرح می‌شود و منجی موعود (عج) همان جهان گشای عدالت گستری است که بشریت دیده به ظهور او گشوده است.
حضرت امام علی(ع) پس از تصریح به مقابله و مبارزه حضرت قائم (ع) با فتنه‌ها و آزاد سازی ملت‌های دربند و حرکت براساس سیره و روش پیامبر(ص) و امامان(ع)، چشم اندازی از آنچه پس از بعثت رسول خدا(ص) از رحمت و هدایت بر امت اسلام نازل شد به دست می‌دهند و سپس به وقایع پس از رحلت پیامبر اکرم (ص) اشاره می‌کنند تا به این وسیله از غفلت‌ها و تکرار تاریخ گذشته جلوگیری شود و آینده، روشن و پرفروغ گردد.
خوانندگان صفحه "آفتاب هدایت" را به تأمل و عبرت اندوزی از این رهنمودهای فشرده و مجمل دعوت می‌کنیم.
* * *
بصیرت:
آینده بشریت و ظهور مهدی موعود
به راههای چپ و راست رفتند، و راه ضلالت و گمراهی پیمودند، و راه روشن هدایت را گذاشتند. پس درباره آنچه که باید باشد شتاب نکنید، و آنچه را که در آینده باید بیاید دیر مشمارید، چه بسا کسی برای رسیدن به چیزی شتاب می‌کند اما وقتی به آن رسید دوست دارد که ‌ای کاش آن را نمی‌دید، و چه نزدیک است امروز ما به فردایی که سپیده آن آشکار شد.‌ای مردم! اینک ما در آستانه تحقق وعده‌های داده شده، و نزدیکی طلوع آن چیزهایی که بر شما پوشیده و ابهام آمیز است، قرار داریم.
ره آورد حکومت حضرت مهدی
بدانید آن کس از ما (حضرت مهدی"عج") که فتنه‌های آینده را دریابد، با چراغی روشنگر در آن گام می‌نهد و بر همان سیره و روش پیامبر(ص) و امامان(ع) رفتار می‌کند تا گره‌ها را بگشاید، بردگان و ملت‌های اسیر را آزاد سازد، جمعیت‌های گمراه و ستمگر را پراکنده و حق جویان پراکنده را جمع آوری می‌کند. حضرت مهدی (عج) سال‌های طولانی در پنهانی از مردم به سر می‌برد آن چنان که اثر شناسان، اثر قدمش را نمی‌شناسند، گر چه در یافتن اثر و نشانه‌ها تلاش فراوان کنند. سپس گروهی برای درهم کوبیدن فتنه‌ها آماده می‌گردند، و چونان شمشیرها صیقل می‌خورند، دیده‌هاشان با قرآن روشنایی گیرد و در گوش‌هاشان تفسیر قرآن طنین افکند، و در صبحگاهان و شامگاهان جامهای حکمت سرمی‌کشند.
سرنوشت امت اسلامی پس از پیامبر
روزگار آنان به طول انجامید تا رسوایی آنها به نهایت رسید، و خود را سزاوار بلای زمانه گرداندند، و چون پایان مدت آنها نزدیک شد، گروهی در فتنه‌ها آسودند و گروهی دست به حمله و پیکار با فسادگران زدند و با شکیبایی که داشتند بر خدا منت ننهادند، و جان دادن در راه خدا را بزرگ نشمردند، تا آنجا که اراده ‌الهی به پایان دوران جاهلیت موافق شد، شمشیر‌ها در راه خدا کشیدند، و بینش‌های خود را بر شمشیر نشاندند، و طاعت پروردگار خود را پذیرفتند، و فرمان پند دهنده خود را شنیدند، و در پیروزی و سربلندی زیستند تا آن که خدا، پیامبرش را نزد خود برد، "افسوس" که گروهی به گذشته جاهلی خود بازگشتند، و با پیمودن راه‌های گوناگون به گمراهی رسیدند، و به دوستان منحرف خود پیوستند و از دوستی با مومنان بریدند که به آن امر شده بودند، و بنیان اسلامی را تغییر داده در جای دیگری بنا نهادند، آنان کانون هر خطا و گناه، و پناهگاه هر فتنه جو شدند. که سرانجام در سرگردانی فرو رفته، و در غفلت و مستی به روش و آیین فرعونیان درآمدند، یا از همه بریده و دل به دنیا بستند، و یا پیوند خود را با دین گسستند.
* حضرت علی(ع):
مهدی موعود بر همان سیره و روش پیامبر(ص) و امامان(ع) رفتار می‌کند تا گره‌ها را بگشاید، بردگان و ملت‌های اسیر را آزاد سازد، جمعیت‌های گمراه و ستمگر را پراکنده کند و حق‌جویان پراکنده را جمع آوری نماید.
* حضرت علی (ع)
مهدی موعود سال‌های طولانی در پنهانی از مردم به سر می‌برد، آن چنان که اثر شناسان اثر قدمش را نمی‌شناسند، گر چه در یافتن اثر و نشانه‌ها تلاش فراوان کنند.