"گل‌چین عاشورا" "16"

بصیرت:1 - در رواق امام خمینی آستان قدس رضوی بحثی کوتاه درباره علت و حکمت و فلسفه امام شناسی "از جمله حسین بن علی علیه‌السلام" نمودم که یادآور میشوم، امام را باید شناخت چون حجت خدا و الگوی فکری و عقیدتی و اخلاقی میباشد "اللهم عرفنی حجتک" و بدون شناخت امام به ضلالت و گمراهی میافتد "فانک ان لم تعرفنی ظللت عن دینی" و رهبران بدلی و عوضی را پذیرا می‌گردد، امام را باید شناخت چون میخواهیم به زیارت وی برویم و با زیارت به وی نزدیک شویم و حق ویرا ادا کنیم و در زیارت ائمه، عرفان امام مورد تأکید "زاره عارفا بحقه" است. میخواهیم از شفاعت امام در فردای وانفسای قیامت بهره بگیریم، چون خداوند مقام شفاعت را برای وی قرار داده است.
امام را بشناسیم چون به او افتخار می‌کنیم و سرمایه فرهنگی و فکری و عقیدتی ما است، امام خمینی رحمه‌الله علیه در مقدمه وصیت‌نامه الهی، سیاسی خود شانزده افتخار را میشمارد و امام حسین یکی از آنها است.
امام حسین علیه‌السلام را بشناسیم چون معلم و استاد و مدرس و مقتدا میباشد، به ما درس چگونه زیستن و چگونه رفتن و مردن را می‌آموزد، فرمود "موت فی عز خیر من حیوه فی ذل" مرگ باعزت بهتر و برتر از زندگی همراه با ذلت میباشد. امام درس آزادی و آزادگی آموخت.
ماربین آلمانی می‌گوید، هیچ فرماندهی در شرائط سخت به یاران خود نمی‌گوید مرا رها کنید و بروید ولی امام حسین علیه‌السلام در شب عاشورا به همه یاران حتی اهل بیت خود فرمود شما آزادید که بروید حتی روز عاشورا به برخی فرمود شما بروید و برخی رفتند. امام را باید شناخت و به وی نزدیک شد و از وی اطاعت کرد، چون همه کمالات را دارد و معدن و مرکز همه شایسته‌ها و بایسته‌ها میباشد.
2 - در مبحث نذر امام علی علیه‌السلام و فاطمه اطهر علیه‌السلام "یوفون بالنذر" در سوره دهر چند نکته آموزنده و سازنده وجود دارد که شامل امام حسین علیه‌السلام نیز میشود، نخست موضوع ایثار "ویطعمون الطعام علی حبه" است، با اینکه خود اهل بیت به افطاری نیاز داشتند و روزه‌دار بودند و گرسنه، باز افطاری خود را در سه روز به مسکین و یتیم و اسیر دادند.
دوم اخلاص در عمل بود "انما نطعکم لوجه‌الله" که این اخلاص، کار معمول و ساده و جزئی را محبوب و مقبول ساخت و در کتاب وحی ماندگار نمود و اخلاص انسان را بیمه می‌کند و شیطان بر مخلصین "ولاغوینهم اجمعین الا عبادک منهم المخلصین، 40 حجر" راهی ندارد.
سومین نکته ترس از خداوند در روز وانفسای قیامت "انا نخاف من ربنا یوما عبولی فحطر یرا" است که روزی سخت و هولناک و وحشتناک میباشد، قیامت حدود صد نام دارد که "یوم الحساب" یکی از آن نامها میباشد و پرونده‌ها بررسی میشود از جمله "حق الناس" است، سه نفر "مسکین و یتیم و اسیر" به سوی خانه علی و فاطمه علیهماالسلام می‌آیند و تقاضای غذا می‌نمایند، این دو بزرگوار در خانه‌اند و با فرزندان خود می‌باشند و جمع اعضای خانواده حتی فضه خادمه وجود دارند و این سه گرسنه تقاضای طعام می نمایند و مسئولیت وجود دارد، که نسبت به حال گرسنگان بی‌تفاوتی وجود ندارد اهل بیت بوضوح اعلام میدارند که از قیامت الهی می‌ترسیم و بدین جهت افطاری را به آن سه گرسنه و محتاج میدهیم. بی‌تفاوتی نسبت به محتاجان و محرومان، تکذیب دین را با خود "ارایت الذی یکذب بالدین فذلک الذی یدع الیتیم ولایحض علی طعام المسکین" دارد.
3 - خداوند حکیم و علیم و خبیر و بصیر به پاس این افطاری و این امداد خالصانه پاداش فراوانی به آنان عنایت فرمود که از جمله برکناری از شر و آسیب روز قیامت "فوقا هم الله شهر ذالک الیوم" یکی از آنها میباشد و شادابی و نشاط و سرور را روزی آنان "ولقاهم نضره و سرورا" قرار داد و در برابر صبر بر اطاعت و بندگی، بهشت و نعمتهای متعدد آن را "جزاهم بما صبرو اجنته وحریرا، الخ" تقدیر نمود که قابل بیان و شمارش در این نوشته نمی‌باشند، و پاداش چهارم که بوضوح اعلام میدارد که سعی شما مشکور و قابل تقدیر "ان هذا کان لکم جزاء و کان سعیکم مشکورا،" است که سعی مشکور در قرآن مجید خود یک عنوان است و امتیاز و فقط در یک مورد دیگر "ومن ارادالاخره و سعی لها سعیها فاولئک کان سعیهم مشکورا، اسراء 19" تکرار شده است. در آیات سوره "انسان" ضمن برشماری خدمات علی و فاطمه و فضه علیهم‌السلام در ضمن موضوع روزه نذری، حقایق بسیاری بازگو شده که اختصاص سوره "اهل اتی" باین خانواده، همانند سوره "فجر" برای امام حسین علیه‌السلام، از جمله این حقایق میباشد.
* سیدرضا اکرمی