بصیرت: بیماری و آسیبهای جسمی بر اثر سانحه و تصادف مواردی هستند که نمیتوان آنها را پیشبینی کرد و در صورت رخداد این موارد، افراد باید به بیمارستانها مراجعه کنند.
کسانی که دچار بیماریهای مدتداری چون بیماریهای قلبی، کلیوی، ریوی و... هستند، مجبورند ماهها و شاید سالها تحت نظر پزشکان این بیمارستانها باشند و اگر بخواهند به بیمارستانهایی که بیمهها طرف قراردادشان هستند، مراجعه کرده یا در آنجا بستری شوند، باید به صفهای طولانی بیمارستانها بپیوندند تا نوبت به آنها برسد، البته حین طی کردن این صف طولانی ممکن است اتفاقاتی برایشان بیفتد، مثلاً بیماریشان عود کند یا حتی بمیرند و دیگران یک قدم جلوتر بیفتند!
حال از همه این مسائل میگذریم و بدبینیها را کنار میگذاریم و تصور میکنیم شخصی این صف طویل را طی میکند و به مقصد میرسد، آیا به طور کامل درمان و به بیماری و مشکلات او رسیدگی میشود؟ مردی که پدر سالمندش را بعد از مدتی انتظار کشیدن در یکی از بیمارستانهایی که طرف قراردادشان بیمه است، بستری کرده بود، میگفت: پدرم مشکل قلبی دارد، یکبار هم سکته ناقص کرده است، بعد از کلی انتظار بالاخره توانستم او را در بیمارستان بستری کنم، ولی هنوز درمان او ناقص مانده بود که از بیمارستان با من تماس گرفتند و گفتند فردا صبح برای انجام کارهای ترخیص پدرتان به بیمارستان بیایید و در جواب سؤال من که هنوز درمان پدرم تمام نشده چطور مرخص است؟ گفتند جوانهایی در نوبت هستند که باید بستری شوند، ما برای سالمندان تخت خالی نداریم و اگر فردا برای ترخیص مراجعه نکنید پدرتان را به کهریزک منتقل میکنیم!
مردم انتظاراتی بیش از این از بیمارستانها دارند. کسانی که بیمه هستند، هر ماه این همه حق بیمه میدهند که وقتی با دفترچهشان به بیمارستانهای طرف قرارداد بیمه مراجعه میکنند، هزینه کمتری بپردازند و نگران مسائل حاشیهای نباشند، در صورتی که در بیشتر مواقع این حاشیهها گریبانگیر مراجعهکنندگان میشود.
در ضمن بیتوجهی به حال بیمار و مصدوم، خستگی و برخورد نادرست با مراجعان و اطرافیان بیمار از جمله نقاط ضعف برخی از پرسنل حاضر در این بیمارستانهاست که امیدواریم با پیگیری بیشتر مسئولان همه این مسائل برطرف شود.
پریسا گربندی