تاکید بر شور حسینی و لزوم آسیب شناسی آن

بصیرت: مجالس عزای حسینی نه تنها نام سیدالشهدا(ع) را پرآوازه نگه داشته، بلکه سبب ماندگاری پیام اسلام عزیز شدند. گفتیم که یکی از تلاشهای جدید مخالفین اسلام و تشیع درجهت کمرنگ نمودن و از بین بردن آثار بنیادین عزای حسینی بر اسلام، همانا تشویق مزورانه و منافقانه به لزوم هرچه کمتر کردن مجالس عزای حسینی و لزوم پرداختن به ریشه‌ها علل و عوامل حادثه عاشورا و قیام حضرت ابا عبد الله می‌باشد. این نیرنگ که با لفافه‌ای بسیار جذاب و شیک و مدرن ارائه شده درصدد تعطیلی کامل شور حسینی و در امتداد آن خاموش نمودن موتور محرکه تشیع که همانا روحیه ایثار، از خود گذشتگی و شهادت در راه آرمانها و ارزشهای دین مبین اسلام است.دقیقا در نقطه مقابل و خلاف این القائات شیطانی، همان طور که در شماره قبل اشاره گردید ما شاهد تاکیدات فراوان تمامی حضرات معصومین علیهم صلوات الله در خصوص اقامه عزای حضرت ابا عبد الله و لزوم تلاش گسترده مسلمین بالاخص شیعیان در جهت هرچه پرشورتر، روحانی‌تر برگزار کردن این مجالس، توام با شعور و عرفان بیش از پیش نسبت به ریشه‌ها، علل و عوامل شکل گیری این حرکت و اهداف و غایات این نهضت بوده‌ایم. احیاگر مکتب نجات بخش عاشورا در عصر حاضر، حضرت امام خمینی(ره) نیز که انقلاب اسلامی ایران را بر پایه‌های قیام عاشورا تشکیل دادند، بیشترین تاکیدها را بر برپایی عزاداری سید و سالار شهیدان داشتند. ایشان می فرمودند: "ملت ما قدر این مجالس را بدانند، اینها مجالسی است که زنده نگه می دارد ملت ها را ،ملت ما را این مجالس حفظ کرده؛ بی خود نبود که رضاخان و مامورین ساواک تمام مجالس عزا را قدغن کردند. مجالس عزا را با همان شکوهی که بیشتر انجام می گرفت و بیشتر از او حفظ کنید. مجالس سوگواری ائمه اطهار(ع) را باید حفظ کنید اینها را باید حفظ کنید. اینها شعایر مذهبی ماست که باید حفظ شود".حماسه و نهضت خونین و تاریخ ساز حضرت اباعبدالله الحسین (ع) دارای اهداف عالیه اسلام در تمامی ابعاد حرکت تکاملی انسان، جامعه و تاریخ بوده که حق و باطل، معروف و منکر از شاخصه‌های اصلی آن محسوب می‌شود. عاشقان، شیفتگان و پیروان اهل بیت(ع) و اسلام ناب محمّدی(ص) و رهیافتگان حسینی در چهارچوب و قالب عزاداری‌ها، هیئت‌ها و جمعیت‌ها، در طول تاریخ خونین شیعه از مرزها و باورها و آرمان‌ها و ارزش‌ها و عقاید اسلامی، محافظت و پاسداری نموده اند.عاشورا هم اوج حماسه است و هم اوج تراژدی، چشم تاریخ چنین حماسه شکوهبار و چنین تراژدی خونرنگی را ، در سراسر حیات بشر، هرگز ندیده است. عاشورا، حماسه است؛ از آن رو که امام حسین (ع) یک تنه و بی سلاح، رویاروی حکومتی سفاک ایستاد. به یزید دست بیعت نداد و گفت: کسی مانند من، با کسی مانند یزید، بیعت نخواهد کرد. در مقابل زور ، گردن خم نکرد و تن به ذلت نداد و آشکارا گفت: مرگ با عزت بهتر است از زندگی با ذلت. ایستاد، جنگید، زخم برداشت، کشته شد ؛ اما همه زخم‌ها در جلوی بدنش بود. بدان رو که به دشمن پشت نکرد.
اعتلای فرهنگ عاشورا: حرکت امام حسین (ع) که منجر به حادثه عاشورا گردید ، چیزی جز یک انقلاب اسلامی و تلاش در راستای تحول اصلاح جامعه اسلامی نبود. انقلاب دینی امام حسین (ع) به عنوان مهمترین عامل برقراری اسلام راستین و کوبنده تحریفات دینی، همواره در طول تاریخ مورد بغض دشمنان اسلام و دیانت بوده است. در کنار دشمنان خارجی، همواره دوستان نادان متن جامعه اسلامی و مسلمانان ناآگاه نیز، خواسته یا ناخواسته، ضربه‌های هولناکی به این حادثه بزرگ وارد کرده اند.فرهنگ عاشورا در طول تاریخ همواره برای جامعه اسلامی و مؤمنین الهام بخش بوده و به تعبیر روایت، حرارتی در دلهای مؤمنین ایجاد کرده که هرگز به سردی نمی گراید. اما به رغم تمامی آثار ایجابی و خیرات و برکاتی که فرهنگ عاشورا داشته است، در مقام عمل جهت پاسداشت و بزرگداشت حماسه‌های حسینی و عاشورایی از یک سو بعضی از اعمال و آیین‌هایی که در این راستا توسط عزاداران اجرا می گردد ما را از فرهنگ واقعی عاشورا دور کرده و خدای ناکرده موجب وهن اسلام می شود. از طرف دیگر دشمنان اسلام که آثار و کارکرد بالای این فرهنگ را دیده اند با تمامی وجود تلاش می کنند تا از قدرت حقیقی و نقش سازنده مجالس و آیین های عزاداری بکاهند.در این حرکت اصیل و تاریخ ساز، پس از گذشت قرن‌ها از زمان این قیام عظیم حماسی، ملاحظه می‌گردد که به دلیل عوامل مختلف، بعضاً دستخوش اوهام، خرافات و انحرافات و بدعت‌هایی شده که قدرت و صلابت و توان تعالی بخش و پویای آن را می‌گیرد، براین اساس، ضرورت ایجاب می‌کند این روند از چهرة اسلام پاک و ناب محمّدی (ص)زدوده شود، از این رو شناسایی خرافات و بدعت‌ها و انحرافات در عزاداری می‌بایست به عنوان آسیبی جدی موردتوجه و حساسیت تمامی مسلمین و مورد کنکاش کارشناسان دینی قرار گیرد. و پس آورهای این رویکرد به طور واضح تبیین و راهکارهای پیراستگی آن تدوین گردد، تا بتوان به یاری خدا و توجه اهل بیت عصمت و طهارت (ع) روش صحیحی در برخورد با بدعت‌ها که با پوشش‌های مختلفی صورت می‌گیرد، طی فرایندی از زمان، توسط آگاهان و نهادهای تصمیم ساز، نهادینه گردد و با نوعی ایفای نقش بتواند روندی را ادامه دهد نفی کارکرد منفی در بین جهانیان و نسل جدید به پویایی دینی اسلام ناب محمّدی (ص) و حرکتی عمیق و تکاملی آن را تجلی بخشد. چرا که هر روز شاهد برپایی اشکال مختلفی از عزاداری به نام اهل بیت (ع) هستیم که خالی از محتوا بوده و به طور گسترده، ادامه و گسترش یافته که بسیاری از حرکات آن برای سایر مسلمین و فرق مختلف و جوانان نامفهوم و در بسیاری از مواقع موجب وهن مذهب تشیع و دین گشته، ادامه این روند، اذهان منطق‌گرا و مستدل نسل جدید را با شبهه مواجه نموده و از طرفی، نگرش حساس و نقّاد جهانیان که بعضاً با کارکرد دشمنش به این موضوع چشم دوخته اند، همراه با خط دهی و شیطنت و استفاده از امکانات قدرت‌های استکباری و شیطانی، از اسلام علوی، اسلامی خشن و خرافی به جهانیان معرفی می‌نماید. در این رابطه بحث مهندسی فرهنگ عاشورا می‌تواند مانعی بزرگ بر سر راه دشمنان قسم خورده اسلام باشد و توطئه های آنان را نیز خنثی نماید. لذا ضرورت تبیین تحریفات و راهکارهای برون رفت از آسیب‌ها و آفات این فرهنگ مقدس از اولویت‌های فرهنگی محسوب می شود .اولین گام برای مهندسی فرهنگ عاشورا رصد فرهنگی است . در رصد فرهنگ عاشورا می بایست وضعیت فرهنگی کشور را با یک نگاه عینیت گرا بررسی کرد، هم در سطح فرهنگی عمومی و هم در سطح خرده فرهنگهای موجود در جامعه و با کالبد شکافی فرهنگی جامعه شناخت عمیق از فضای فرهنگی کشور انجام گیرد.
مهدی امینیان