آخرین گامهاى بلر / نسرین خانکشى زاده

گویا تونى بلر،نخست وزیر شکست خورده سابق انگلستان از سرگردانى مفرط در کمیته چهارجانبه صلح کوارتت به تنگ آمده است و رویاى ریاست بر اتحادیه اروپا را بر سر مى پروراند.البته اتحادیه اروپا به اندازه اى ناکارآمد و افسارگسیخته است که حضور فردى ناتوان و ناکارآمد مانند تونى بلر خللى در روند رو به زوال این مجموعه فراهم نمى آورد.

“تونى بلر” این روزها مشغول رایزنى با برخى از هم‌پیمانان قدیمى انگلیس به‌منظور چگونگى پیروزى در انتخابات ریاست شوراى اروپاست که شغل جدیدى براى وى تلقى مى‌شود.

بلر که اکنون نماینده آمریکا، روسیه، اتحادیه اروپا و سازمان ملل متحد در امور خاورمیانه است به دوستان خود اعلام کرده است که هنوز تصمیم نهایى خود را اتخاذ نکرده اما اگر مطمئن شود با اتخاذ این پست به قدرت واقعى براى مداخله در امور دفاعى و بازرگانى دست مى‌یابد، مایل است خود را نامزد رئیس شوراى اروپا معرفى کند. بلر که هم‌اکنون به‌شدت از سوى “نیکلا سارکوزی” رئیس‌جمهورى فرانسه مورد ترغیب قرار گرفته است باید در صورت پیروزى مشاغل خصوصى خود را که درآمد بالایى نیز دارند، ترک کند.

اما از سوى دیگر برخى هم‌پیمانان بلر بر این باورند همان گونه که وى تا کنون به‌عنوان نماینده گروه چهارجانبه نقش کلیدى در افزایش مذاکرات اسرائیل - فلسطین ایفا نکرده است، به‌عنوان رئیس شوراى اروپا نیز نتواند همان طور که انتظار مى‌رود مثمر ثمر واقع شود. رئیس شوراى وزراى اروپا سمتى است که بر اساس قرارداد “لیسبون” ایجاد شد. شخص دارنده این سمت رئیس دائمى شوراى وزیران است که نهاد اصلى تصمیم‌گیرى اروپاست. برخى از تحلیلگران معتقدند اگر “خوزه مانوئل باروزو” رئیس کنونى شوراى اروپا تمایل داشته باشد که براى دومین بار در سمت خود باقى بماند، کار براى بلر مشکل خواهد شد.

این در حالیست که به دلیل نقش فتنه انگیزانه “تونى بلر” نخست وزیر سابق انگلیس در جنگ عراق، بسیارى از کشورهاى اروپایى از نامزدى وى براى احراز مقام ریاست شوراى اروپا حمایت نمى‌کنند.

تا پایان سال جارى میلادى انتخابات تعیین روساى تمام وقت چهار نهاد اروپایى شامل شوراى اروپا، کمیسیون اروپا، پارلمان اروپا و مسئول روابط خارجى اروپا، انجام خواهد پذیرفت .

بر این اساس کشورهاى کوچک عضو اتحادیه اروپا مخالف آن هستند که کشورهاى بزرگ اروپا و یا کشورهاى خارج از منطقه شنگن، و یا کشورهایى که از عضویت ترکیه در اتحادیه اروپا حمایت مى‌کنند، به ریاست نهادهاى اروپایى برگزیده شوند. گفتنى است ، انگلیس از حامیان عضویت ترکیه در اتحادیه اروپاست.

برخى از سوسیالیست‌هاى فرانسه نظیر “والرى ژیسکاردستن” رئیس جمهور دوران گذشته این کشور به علت مداخله و نقش فعال انگلیس در جنگ عراق، با حضور بلر در راس قدرت در اروپا مخالفند. گفته مى‌شود که “آنگلا مرکل” صدراعظم آلمان هم تمایل چندانى به ریاست بلر در نهادهاى اروپایى ندارد.

دموکرات مسیحى‌هاى آلمان که مرکل رهبرى آن را برعهده دارد، معتقدند که ریاست بلر بر نهادهاى اروپایى سبب تقویت مواضع سوسیال دموکراتهاى آلمان خواهد شد. غیر از بلر، دو مقام بلندپایه دیگر اروپایى نیز شامل “وولفگانگ شوسل” صدراعظم سابق اتریش که مورد حمایت آلمان است و “ژان- کلود یونکر” نخست وزیر فعلى لوگزامبورگ، نامزد احراز پست ریاست شوراى اروپا هستند.