دورنمایی از رقابت های سیاسی

بصیرت: رقابت سیاسی در اغلب دموکراسی های پیشرفته متغیری از التزام به قواعد تصمیم گیری(‏decision rules‏) است. در واقع قواعد تصمیم گیری تعیین کننده ضوابط و شرایط رقابت سیاسی هستند. قواعد تصمیم گیری اصول اساسی حاکم بر نحوه اتخاذ تصمیمات و اولویت بندی در سیاستگذاری ها هستند.
توماس جفرسون در مقدمه بر نخستین آیین نامه داخلی مجلس نمایندگان آمریکا به اهمیت پایدار بودن قواعد اساسی تصمیم گیری هر کشور اشاره کرده است:" وجود مجموعه بدی از قواعد بهتر از نبود هر گونه قاعده ای است." چرا که فقدان ترتیبات و رویه ای مقبول در رقابت سیاسی می تواند منجر به فروپاشی یک نظام سیاسی گردد.
در کشور ما قواعد تصمیم گیری متضمن اصولی است که عموم جریانات سیاسی برای استمرار زیست سیاسی و اجتماعی خود باید بدان وفادار باشند. این اصول شامل پایبندی به قانون اساسی، خط و منطق ناب امام خمینی(ره) که در وصیت نامه سیاسی و الهی ایشان تبیین شده است و التزام عملی و عقیدتی به اصل ولایت فقیه و مصادیق آن در دوره های مختلف است.
رهبر معظم انقلاب در سال 1385 یعنی یک سال قبل از انتخابات مجلس هشتم با دعوت از کارگزاران، مسئولان و چهره های شاخص جریانات سیاسی مختلف ضمن تبیین شاخص های مختلف اصولگرایی فرمودند: "اصولگرایى به حرف نیست؛ اصولگرایى در مقابل نحله‏هاى سیاسى رایج کشور هم نیست. این غلط است که ما کشور یا فعالان سیاسى را به اصولگرا و اصلاح‏طلب تقسیم کنیم: اصولگرا و فلان؛ نه. اصولگرایى متعلق به همه‏ کسانى است که به مبانى انقلاب معتقد و پایبندند و آنها را دوست مى‏دارند؛ حالا اسمشان هر چه باشد."
ضرورت پایبندی به مبانی و اصول انقلاب در رقابت های سیاسی که بارها مورد تاکید مقام معظم رهبری در مقاطع مختلف و به خصوص در این دیدار مهم قرار گرفته در واقع هشداری است که ایشان 4 سال پیش در آستانه شکل گیری رقابت ها و تبلیغات به جریانات وگروه های سیاسی دادند. ‏
نادیده گرفتن این هشدار و ضرورت توسط یک جریان سیاسی منجر به اتفاقات تلخ فتنه انتخابات دهم ریاست جمهوری شد که بیش از یک سال وقت دولت و ملت را گرفت و موانعی در مسیر حرکت پرشتاب کشور برای تحقق پیشرفت و عدالت به وجود آورد.
این جریان اگر با تسامح بپذیریم در زمان حضرت امام خمینی(ره) نسبت به رهبری و ولایت تمکین می کرد اما مطمئنا در 21 سال گذشته سابقه درستی از التزام عملی به قانون اساسی و ساختارهای قانونی کشور از خود باقی نگذاشته است و هنوز به این اصل باور پیدا نکرده که مصلحت دولت و ملت در التزام عملی و نظری جریانات سیاسی به قواعد تصمیم گیری است. فتنه 78 و فتنه 88 کمترین هزینه تردیدها و بی باوری جریان سیاسی دوم خرداد به اصول و مبانی انقلاب اسلامی، قانون اساسی، منطق امام خمینی(ره) و اصل مترقی ولایت فقیه است.
انذار و هشدار رهبری در 4 سال پیش ناظر به این مهم بود که جریانات سیاسی چه چپ و چه راست اصول نظام را مبغوض خود قرار ندهند.کینه داشتن نسبت به اصول بی مهری به مردمی است که این اصول را برای کشورداری انتخاب کرده اند و بارها و بارها بدان رای داده اند.
دوم خردادی ها سال گذشته با نمایش عدم التزام نظری و عملی خود به قواعد تصمیم گیریدست به خودکشی سیاسی زدند و آخرین میخ ها را بر تابوت اصلاحات کوبیدند. برخی اگر چه شاید نیت خیری هم داشته باشند تا آنها را احیاء کنند اما باید گفت با تنفس مصنوعی نمی توان این جریان را زنده کرد.
عده ای در یک سال گذشته با شیفت معناداری سعی کردند مرگ زودرس این جریان را به تاخیر بیندازد.
امروز بیش از یک سال تا انتخابات مجلس نهم باقی مانده است. هشدار مقام معظم رهبری را باید جدی گرفت. تنها جریاناتی شایستگی رقابت سیاسی در سال آینده را دارند که وفاداری و برادری خود با اصول نظام را به اثبات رسانده باشند.
نظام اسلامی فرش قرمز زیر پای براندازان پهن نمی کند. فتنه سال گذشته عیار گروه ها و فعالان سیاسی را در پایبندی به اصول نظام و مبانی انقلاب مشخص کرد. کسانی که با نادیده گرفتن خطبه های تمام کننده مقام معظم رهبری در نمازجمعه تاریخی 29 خرداد دستور به شورش و اغتشاش در خیابان های تهران همزمان به حرکت مسلحانه منافقین را دادند، کسانی که رای و نظر هیچ نهاد فیصله بخشی را برنتافتند، کسانی که حرمت شکنان عاشورای 88 را مردم خداجوی نامیدند، کسانی که حاضر نشدند ناآرامی ها و اغتشاشات در چند خیابان تهران را محکوم کنند، کسانی که با تحریکات خود باعث کشته شدن دهها مرد و زن بی گناه و بسیجی شدند، کسانی که هنوز از خواب غفلت سربلند نکرده اند و برای نظام شرط می گذارند و... این طیف محکوم به فنای سیاسی هستند و مردمی که در نهم دی به خیابان ها آمدند به هیچ نهاد قانونی اجازه نمی دهند که مسیر بازگشت اغتشاشگران و حرمت شکنان به قدرت را مجددا باز کند.‏
صالح اسکندری