خشم معترضان بحرینی از سرکوب‌گری رژیم حاکم

  بصیرت :گروه ترجمه - پایگاه اینترنتی بنیاد صلح کارنگی در مقاله‌ای به قلم میشل دان در 18 مارس 2011 به بررسی اوضاع بحرین پرداخته و می‌نویسد با نگاهی به اعتراضات ضدحکومتی در کشور پادشاهی بحرین، این سئوال پیش‌ می‌آید که چرا این حوادث اتفاق افتاده و دلیل بروز آن در حال حاضر چیست. تنش‌های داخلی بحرین حداقل در شش ماه گذشته افزایش یافته است. اما ریشه‌های آن به سال‌ها قبل باز می‌گردد که عدم تلاش برای حل و فصل آن به وقوع اعتراضات گسترده منجر شده است. معترضان که از جمله آنها جمعیت هفتاد درصدی شیعیان هستند، خواهان افزایش قدرت پارلمان منتخب هستند. فضای ناآرام منطقه‌ای و سرکوب دولتی علیه تظاهرات‌های مسالمت‌آمیز به درخواست آنها برای سرنگونی رژیم بحرین منجر شده است.
نویسنده در ادامه می‌افزاید با توجه به سرکوب مرگبار معترضان در منامه، حزب الوفاق عضویت خود در پارلمان را در 17 فوریه معلق کرد. با توجه به انتقادات شدید بین‌المللی، رژیم بحرین آغاز گفت و گوی ملی را در مورد تمام مسائل مورد نظر معترضان اعلام کرد. همچنین رژیم بحرین قانون مبارزه با تروریسم را بهانه دستگیری فعالان و معترضان سیاسی قرار داده و اتهام اقدامات تروریستی را متوجه آنها ساخته است.
نویسنده در پایان می‌نویسد آیا سلطان حمد به حد کافی زمان برای اعطای امتیازات به معترضان، موافقت با اصلاحات قانون اساسی و اعطای قدرت بیشتر به پارلمان برای پایان ناآرامی‌های کنونی دارد؟ اما به نظر می‌رسد احتمالا زمان برای انجام چنین اقداماتی اندکی دیرهنگام است. مطالبات معترضان تغییر کرده و سرنگونی رژیم حاکم بحرین را طلب می‌کنند. در صورتی که اعتراضات همچنان ادامه یابد و نیروهای حکومتی علیه معترضان متوسل به زور شوند، این روند به نقطه بی‌بازگشت خواهد رسید که در این صورت مصالحه ناممکن خواهد بود و گزینه‌های باقیمانده سرکوب وحشیانه یا سرگونی رژیم سلطنتی خواهد بود. حتی اگر در حال حاضر این اعتراضات سرکوب و خاموش شوند، در مقطعی دیگر این اعتراضات دوباره به طور جدی‌تر بروز خواهند کرد. مسائل سیاسی بحرین از شرایط داخلی این کشور نشات می‌گیرد و نمی‌توان ایران یا سایر کشورهای خارجی را عامل بروز این ناآرامی‌ها دانست. بنابراین، مادامی که این مسائل حل و فصل نشوند و خواست معترضان به طور جدی مد نظر قرار نگیرد، باید منتظر بروز این ناآرامی‌ها بود.