توجیه تجاوز و جنایت؟ رضا گرمابدری

شیخ عبدالله بن زیاد آل نهیان، وزیر خارجه امارات که چند روز پیش ریاست نشست وزرای خارجه شورای همکاری خلیج فارس را برعهده داشت، پس از برگزاری این نشست به روزنامه کویتی القبس گفت: «من به برادران ایرانی توصیه می کنم که اساسنامه شورای همکاری خلیج (فارس) را پیش از آنکه در امور داخلی هر یک از دولت های عضو دخالت کنند، به دقت بخوانند.» و در ادامه افزود: «شورای همکاری یک تشکیلات ادغام شده است که امنیت هر یک امنیت بقیه تلقی می شود. شورای همکاری در مواجهه با تهاجم عراق به کویت متحد بود و در مقابل هر تهدید دیگری علیه مردمش باید متحد باقی بماند. موضع شورای همکاری در قبال وقایع بحرین بسیار روشن است و باید یک درس تلقی شود.» در پی این اظهارات سست و شتاب زده شیخ عبدالله، افراد و گروه هایی هم که بدون شناخت و تفکر به هر مسئله ای علیه ایران متوسل می شوند تا مگر طرفی ببندند و شاخه ای از این درخت تنومند را بشکنند به زعم خود برای تهاجم به ایران درخصوص حمایت از حقوق انسانی مردم بحرین به بهانه لازم و در ظاهر موجه دست پیدا کردند و همنوا با مقامات برخی از کشورهای عربی در توجیه اشغال بحرین و سرکوب شدید و وحشیانه مردم مظلوم و بی دفاع این کشور توسط نیروهای متجاوز عربستانی و اماراتی در کنار نیروهای نظامی امنیتی بحرین به اساسنامه شورای همکاری خلیج فارس استناد کردند. در این باره باید به چند موضوع اشاره کرد:
1- توافق امنیتی شورای همکاری خلیج فارس مربوط به تهدید امنیتی ناشی از تهاجم خارجی است، در حالی که در بحران موجود مردم بحرین به عنوان شهروندان این کشور با حکومت خود اختلاف دارند، حقوق خود را تضییع شده می بینند و محقانه خواستار تحولات اساسی در حکومت و نحوه اداره آن و رفع محرومیت ها و تبعیضات هستند، حال آنکه در وضعیت حاضر به شدیدترین وجهی از تمام حقوقشان محروم و مورد ظلم و جنایت هستند.
2- در زمانی که امیران کشورهای شورای همکاری خلیج فارس اساسنامه را نوشته و امضا کردند به نمایندگی از مردم شان در جلسه شرکت و اساسنامه را پذیرفتند، پر واضح است که مردم این اجازه را به رئیس کشورشان نداده بودند که برود پیمان و اساسنامه ای را تأیید و امضا کند که به موجب آن از این اختیار برخوردار شود که برای سرکوب آنها از نیروهای نظامی و امنیتی اجانب استفاده شود. آیا در بین سران کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس کسی پیدا می شود که جرأت کند و بگوید در این اساسنامه مشارکت در سرکوب و قلع و قمع شهروندان کشورهای عضو پیش بینی شده و در زمان امضای اساسنامه، سران این کشورها به آن اذعان داشتند؟
3- در حالی که شیخ سلمان بن حمد، امیر بحرین خودش به عنوان حاکم این کشور حق جنایت و کشتن مردم بحرین را ندارد چگونه قابل قبول است که برای قتل و کشتار مردمش از اجانب (نیروهای نظامی امنیتی عربستان و امارات) کمک بگیرد و آنها به وحشیانه ترین شکل همراه نیروهای نظامی و امنیتی این کشور مردم بی پناه بحرین را به خاک و خون بکشانند؟
4- هیچ اساسنامه ای در هیچ کجای دنیا نمی تواند در بردارنده مجوز جرم و جنایت علیه مردم یک کشور باشد، بر فرض که چنین امر ضد بشری و جنایتکارانه در اساسنامه وجود داشته باشد- که ندارد- در این صورت چنین اساسنامه ای مشروعیت ندارد و با توسل به آن نمی توان جنایت علیه یک ملت را توجیه کرد و با انگ زدن به مدافعان حقیقی حقوق انسان ها آنها را متهم به دخالت در امور داخلی دیگران کرد. نیروهای عربستان و امارات متجاوز و سران این دو کشور به همراه امیر بحرین مجرم و جنایتکارند.