واقعیت چیست؟

فرامرز پارسا
کشورهای غربی همواره تلاش کرده اند تا جمهوری اسلامی ایران را تهدیدی برای کشورهای منطقه معرفی نمایند چنانکه آنها در ادعاهایی واهی، ایران را مسئول قیام های ملت های عربی معرفی کردند. دولتمردان عربی نیز که متأسفانه برای حفظ قدرت در مسیر غرب قرار گرفته اند به پشتوانه این کشورها، به فضاسازی منفی علیه ایران پرداخته و به توطئه بحران سازی در منطقه دامن می زنند. آنها برای تکمیل پروژه خود حتی ادعاهایی بی اساس را مطرح می کنند که بعد از مدتی نیز با افشای واهی بودن ادعایش مجبور به تکذیب آن می شوند.
جایگاه ایران در میان ملت های منطقه امری انکارناپذیر است چنانکه 95 درصد ملت ها، ایران را دوست و همسایه ای مطمئن عنوان و همین میزان نیز آمریکا و صهیونیست ها را دشمنان اصلی خود دانسته اند. اما ناظران سیاسی به اتفاق تأکید دارند که این جایگاه نه به دلیل مسائل نظامی و تهدید، بلکه برگرفته از همسانی رفتارها و پیام های انقلاب اسلامی ایران با آرمان ها و آرزوهای ملت ها است که نه تنها ملت های منطقه بلکه مردم بسیاری از کشورها را به خود جذب کرده است، چرا که:
نخست آنکه: تمام ملت ها از جمله ملت های عربی خواستار اجرای اصول مردم سالاری و دموکراسی واقعی می باشند. آنها همچنین اصل توسعه و پیشرفت با اتحاد داخلی را مورد تأکید دارند. جمهوری اسلامی ایران با برگزاری بیش از 30 انتخابات در طول سه دهه حیات خویش و نیز رسیدن به قله های پیشرفت بر اساس اصل وحدت حقیقتاً به آرزویی برای ملت های منطقه و جهان مبدل شده است.
دوم آنکه، ملت های مسلمان منطقه که حاضر به عقب نشینی از اعتقادات و اصول دینی خود نیستند، خواستار اجرای اصول اسلامی در تمام ساختار اجتماعی و سیاسی خود هستند. در این حوزه نیز آنها، ایران را الگویی موفق می دانند که پیام ها و دستاوردهای آن در این حوزه می تواند، آرمان های اسلامی آنها را برآورده سازد.
سوم آنکه، ایران به جای وابستگی به خارج، با همت داخلی توانسته به یکی از قدرت های نظامی جهان مبدل شود. قدرتی که جهان آن را سدی دفاعی در برابر تهاجمات بیگانگان به ایران و کل منطقه می دانند. ملت های منطقه خواستار داشتن کشوری همانند ایران هستند که بدون وابستگی به خارج به چنان توان دفاعی رسیده که اکنون ناوگان دریایی آن در دریای سرخ، برای امنیت دریایی کشورها فعالیت می کند، نه مانند کشورهای عربی که به پایگاه نظامیان آمریکا مبدل شده و استقلال دفاعی ندارند.
چهارم آنکه، ملت های منطقه برخلاف برخی دولتمردان شان بر اصل مقابله با آمریکا و رژیم صهیونیستی تأکید دارند. آنها که از دولت های خود ناامید شده اند، کشورهایی مانند ایران، سوریه، لبنان، ترکیه را نمادی از تحقق آرمان های خود در این عرصه دانسته و خواستار حرکت دولتمردان شان در این حوزه هستند. آنها دریافته اند که ادعای غرب علیه کشورهایی مانند ایران نه به دلیل ادعای آنها مبنی بر حمایت از دولت ها و ملتهای عرب در برابر ایران، بلکه به دلیل استقلال ایران در برابر آمریکا و تأکید آن بر مقابله با رژیم صهیونیستی است. ملت های عرب دریافته اند ایران با مواضع قاطع خود به جایگاهی جهانی دست یافته، ولی آنها با میلیاردها دلار درآمد نفتی و موقعیت اقتصادی به دلیل همسویی دولتمردان شان با آمریکا در حاشیه تحولات جهانی قرار گرفته اند.
در نهایت به صراحت می توان گفت که گرایش ملت های منطقه به الگوگیری از ایران به دلیل همخوانی پیام های انقلاب اسلامی با آرمان ها و آرزوهای آنها در رسیدن به مردم سالاری و پیشرفت داخلی بر اساس اصول اسلامی و نیز رسیدن به جایگاه جهانی با تکیه بر اصل مقابله با آمریکا و صهیونیست ها است. امری که با منافع نظام سلطه مغایر بوده لذا برای مقابله با آن به هر ابزاری از جمله تحریک دولت های عربی برای موضع گیری علیه ایران روی می آورند که همواره با ناکامی همراه شده است.