دفاع مومنانه /محمدکاظم انبارلویی

ماجراى اهانت به بیت شریف حضرت امام (ره) از سوى یک سایت اینترنتى واکنش‌هاى بسیارى را در جامعه ما برانگیخت. اصولگرایان اصلاح‌طلب و اصلاح‌طلبان اصولگرا آن را تقبیح و از ساحت امام (ره) و بیت امام (ره) جانانه دفاع کردند.

موضوع ارتحال حضرت‌ آیت‌الله توسلى به شرحى که برخى سایت‌هاى خبرى و نیز روزنامه‌هاى دوم خردادى نوشته‌اند به نوعى مرتبط با تاثر شدید ایشان از مسئله اهانت به بیت شریف حضرت امام (ره) است. کسانى که واقعا عشق به امام، اندیشه‌ها و آرمان‌هاى امام و انقلاب دارند، ذره‌اى بى‌ادبى و اهانت را برنمى‌تابند و از این حادثه متاثر و متاسف هستند.

نکته جالب در این میان آن است کسانى که در گذشته آرمان‌هاى امام (ره) را تخطئه مى‌کردند و یا به نوعى سکوت در برابر اهانت‌ها و کجروى‌ها داشتند اکنون در صف مقدم دفاع از بیت امام (ره) ایستاده‌اند. ما این رویکرد را مثبت مى‌دانیم و به آنها خیر مقدم عرض مى‌کنیم و آن را در اندازه پدیده مخالف به موافق ارزیابى مى‌کنیم.

روزنامه‌ کارگزاران تیتر درشت اول دیروز خود را در تکریم و تعظیم آیت‌الله توسلى به این جمله اختصاص داده بود؛ “دفاع از امام تا آخرین لحظه”!

جناب آقاى غلامحسین کرباسچى شهردار اسبق تهران در سرمقاله دیروز خود تحت عنوان “شهید وفاداری”، آیت‌الله توسلى را بحق شهید وفادارى به آرمان امام راحل نامید.

وى اصلى‌ترین شاخصه این شخصیت بزرگوار را وفادارى به امام و آرمان‌هاى اسلام یاد کرد.

نمى‌خواهیم درنیت، انگیزه و صدق این گفتار تردید کنیم و آن را زیر سوال ببریم. اما آقاى کرباسچى را دعوت مى‌کنیم روزنامه همشهرى را به هنگامى که وى مدیر مسئول آن در ایام تصدى یا زمامدارى در شهردارى تهران بودند تورقى کنند.

آیا آقاى کرباسچیآن هنگام که روزنامه همشهرى از زبان پوپر، لیبرالیسم را تبلیغ مى‌کرد و مخالفان لیبرالیسم را احمق معرفى مى‌فرمود [همشهرى 30 آذر 72 ،ص 6]

آیا آن هنگام که همشهرى در تخطئه فلسفه سیاسى امام و نظام، مبلغ وکالت فقیه بود نه ولایت فقیه و این اندیشه را در مقابل اندیشه امام تبلیغ مى‌کرد ؛ “حکومت مفهومى جز وکالت شهروندان نیست” [همشهرى 15 تیر 74] همین حس را داشت که سرمقاله دیروز کارگزاران را نوشت؟ آقاى کرباسچى دیروز به تجلیل شخصیتى [آیت‌الله توسلی] پرداخت که معتقد بود وفادار به امام و آرمان‌هاى اسلام است. مطمئن هستم اگر او همین مقدار وفادارى به امام و آرمان‌هاى اسلام را که در این مقاله از خود نشان مى‌دهد آن سال‌ها نشان مى‌داد، مردم انتظارى از وى براى دفاع از امام و انقلاب نداشتند، فقط گله مى‌کردند چرا این قدر بى‌مهرى به اسلام و اندیشه‌هاى امام در زمان تصدى ایشان در روزنامه همشهرى روا داشته شد.

به هر حال بازگشت وى به دفاع از امام (ره) و یار امام به خاطر وفادارى به اندیشه امام (ره) تا سرحد مرگ را به فال نیک مى‌گیریم و آن را نوعى دفاع مومنانه تفسیر مى‌کنیم.