گسستن آخرین بندهای سازش

قاسم غفورى
نظام سلطه که زمانی برای تأمین منافع خویش رژیم جعلی صهیونیستی را در قلب جهان اسلام بنا نهاده در طول چند دهه گذشته همواره از این رژیم و تحولات فلسطین برای تأمین منافع خود در منطقه استراتژیک خاورمیانه و عرصه جهانی بهره برداری کرده است. در این چارچوب اجرای طرح های به اصطلاح صلح طلبانه برای پایان دادن به جنگ اعراب و رژیم صهیونیستی همواره در دستور کار آنها بوده که همیشه هم اساس آن را تأمین منافع صهیونیستها و به سازش کشاندن فلسطین و اعراب تشکیل می داده است.
این روند در دوران کنونی نیز اجرا شده چنانکه اوباما رئیس جمهور آمریکا نیز مسئله فلسطین را (با محور حمایت از صهیونیست ها) در اولویت داشته و طرح هایی را اعلام داشته است. نکته ای که در هفته های اخیر در قبال تحولات فلسطین و منطقه قابل توجه است از هم گسستن بندهای روند سازش و به نوعی شکست رویاها و ادعاهای آمریکا و غرب در این حوزه می باشد.
همزمان با بیداری اسلامی در کشورهای عربی حوزه خلیج فارس و شمال آفریقا مجموعه ای از تحولات به طور مستقیم و غیر مستقیم سناریوهای طراحی شده غرب در قبال روند سازش را به چالش کشانده و آ ن را از صحنه حذف کرده است هرچند که غرب با تبلیغات گسترده به دنبال سرپوش نهادن آنها است.
اولاً در شرایطی که غرب همواره از اختلافهای درون فلسطینی ها برای رسیدن به اهداف خود در لوای نام روند سازش استفاده کرد، گروههای فلسطینی (فتح و حماس) با کنار نهادن چهار سال اختلاف در نشست قاهره سند آشتی ملی را امضا کردند؛ سندی که در اصل به منزله مقابله واحد با فتنه های دشمنان فلسطین از جمله طرح های سازشکارانه غرب بوده که بسیاری از مشکلات و حذف حقوق فلسطینی ها نتیجه آن بوده است.
ثانیاً در عرصه منطقه نیز مهمترین مولفه سازش یعنی مبارک مصر سقوط کرده و دیدگاههای جدید براساس خواست مردمی با محوریت مقابله با رژیم صهیونیستی و حمایت از مقاومت در آن شکل گرفته است. مصر اکنون در جبهه مقاومت قرار گرفته و مردم و دولتمردان در چارچوب فلسطین حرکت می کنند.
ثالثاً بیداری اسلامی ایجاد شده در منطقه نیز در ابعاد گسترده ای در چارچوب حمایت از فلسطین می باشد که تبلور آن را در شعارها و اقدامات مردم منطقه در حمایت از فلسطین می توان مشاهده کرد. در این حوزه موقعیت حاکمان دست نشانده و سازشکار عربی نیز سست شده و عملاً توان حرکت در مسیر سازش را ندارند.
رابعاً افکار عمومی جهان نیز همزمان با بیداری ملت فلسطین و منطقه در کنار مقاومت قرارگرفته که تشکیل کاروان های جدید امدادرسان به غزه بخشی از این مهم می باشد.
نتیجه مجموعه تحولات ذکر شده را می توان در یکپارچگی ملت فلسطین، منطقه و جهان در برگزاری مراسم انزجار از رژیم صهیونیستی در شصت و سومین سالگرد تأسیس این رژیم جعلی (روز نکبت) مشاهده کرد که همگان بر اصل حق بازگشت آوارگان فلسطینی و پایان اشغال این سرزمین تأکید کردند؛ حرکتی که برای نخستین بار با چنین عظمتی در فلسطین و سراسر جهان برگزار شد.
در چنین شرایطی عملاً زمینه ای برای روند سازش با نسخه های آمریکایی باقی نمی ماند، چنانکه جرج میچل نماینده ویژه آمریکا در امور خاورمیانه نیز پس از دو سال فعالیت (24/2/1390) رسماً استعفای خود را اعلام کرد تا نشانه ای بر شکست طرح های سازشکارانه از آمریکا در منطقه باشد. البته واشنگتن برای حفظ آبرو و به اصطلاح نمایش ادامه فعالیت خود در این حوزه و دیوید هیل، سفیر سابق آمریکا در اردن را جانشین وی ساخت در حالی که در عمل پرونده سازش در شرایط کنونی امری مختومه و غیرقابل بازگشت است.
البته آمریکا برای تکمیل نمایش خود اقداماتی مانند تقویت موقعیت اردن به جای مصر، به بازی گرفتن عربستان به عنوان محرک سایر کشورهای عربی برای سازش، اعمال فشار بر برخی دیگر از کشورهای عربی برای برقراری روابط با رژیم صهیونیستی نظیر اقدام خطر برای اعلام فروش گاز به این رژیم به جای مصر، تغییرات در ترکیب شورای همکاری خلیج فارس و افزودن سازشکارانی مانند اردن و مراکش به آن و ... را در دستور کار قرار داده است. واشنگتن با این حربه ها سعی دارد تا چنان وانمود سازد که همچنان پرونده سازش در جریان است و خللی در آن وارد نشده است. ناظران سیاسی بر این عقیده اند که اوباما برای مبارزات انتخاباتی خود به پرونده سازش نیاز دارد تا ضمن جلب رضایت افکار عمومی با کمک بیشتر به صهیونیستها از حمایتهای مالی و انتخاباتی آنها برخوردار شود. با تمام این تفاسیر روند تحولات در مسیر گسستن تمام توهمات اوباما در صحنه سازش در حال رقم خوردن است، چنانکه اصلی ترین مهره آمریکا یعنی جرج میچل با آن سابقه میانجی گری (پرونده ایرلند) توان ادامه کار را نداشته و در نهایت وادار به استعفا شد. اکنون به صراحت می توان گفت که بیداری اسلامی ایجاد شده در صحنه بین الملل در مسیر اضمحلال رژیم صهیونیستی و طرح های غرب در منطقه پیش می رود، چنانکه نتیجه آن را حرکتهای یکپارچه فلسطین و جهانیان در روز نکبت در حمایت از حق بازگشت آوارگان فلسطینی به وطن می توان مشاهده کرد. وحدتی که بسیاری آن را آغازی بر انتفاضه سوم و طوفانی برای پایان دادن به ماهیت جعلی رژیم صهیونیستی و طرح های سازشکارانه غرب نام نهاده اند.